Od pewnego czasu mamy problem z 15 letnim synem. Nie słucha się nas, nie wykonuje obowiązków domowyc
3
odpowiedzi
Od pewnego czasu mamy problem z 15 letnim synem. Nie słucha się nas, nie wykonuje obowiązków domowych, o co go nie poproszę to jest afera, że on musi to robić, że nie jest gosposią itp. Suma sumarum po moim 5 czy 10 upomnieniu jest to zrobione ale z wielkim fochem. Cały dzień siedzi przed komputerem i słucha Hip-Hopu Rapu - nie znam się na tej muzyce ale słyszę w niej dużo przekleństw i zaczynam się martwić. Zauważyłam też , że syn pisze opowiadania , ale są to opowiadania o harakterze horroru...Ponadto ogląda w internecie tylko filmy gdzie występuje agresja... Sam również jest agresywny w stosunku do mnie do matki jak i ojca. Syn jest bardzo podatny na wpływ kolegów i otoczenia. Staram się z nim rozmawiać ale on na moje rady nic nie odpowiada ( jednym uchem wleci drugim wyleci). Gdy zapytałam go czy ma zamiar coś zrobić ze swoim zachowaniem odpowiedział, że nie. Syn jest bardzo zamknięty w sobie, nie chce rozmawiać z rodzicami ( chyba, że coś chce np nowy telefon, laptop ale gdy mu odmawiamy to jest obrazony wraca do komputera słuchawki na uszy - nic go nie interesuje) do rozmowy służy mu komunikator obecnie popularny facebook. Na nasze próby rozmowy zawsze reaguje agresją i słowa jakie od niego możemy usłyszeć to - nie wiem, nie, co mnie to obchodzi, nie wasza sprawa... Zastanawiamy się nad wizytą u psychologa bo nas rodziców nie chce słuchać...
Proszę o pomoc..
Proszę o pomoc..
Doga Pani
Być może jest tak ,że syn przechodzi okres buntu młodzieńczego,a waszym zadaniem jako rodziców jest trwanie z nim w tym i delikatne modelowanie sytuacji (choć może to okazywać się trudne).
Jednakże mogą to być też stany chorobowe, o których zbyt mało wiem, gdyż do ustalenia diagnozy potrzebny jest rzetelny wywiad.Zachęcam do skorzystania z terapii rodzinnej, gdyż moim zdaniem jest ona najlepszą z możliwych opcji w tej sytuacji.
Pozdrawiam serdecznie Aneta
Być może jest tak ,że syn przechodzi okres buntu młodzieńczego,a waszym zadaniem jako rodziców jest trwanie z nim w tym i delikatne modelowanie sytuacji (choć może to okazywać się trudne).
Jednakże mogą to być też stany chorobowe, o których zbyt mało wiem, gdyż do ustalenia diagnozy potrzebny jest rzetelny wywiad.Zachęcam do skorzystania z terapii rodzinnej, gdyż moim zdaniem jest ona najlepszą z możliwych opcji w tej sytuacji.
Pozdrawiam serdecznie Aneta
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Witam serdecznie,
w zaistniałej sytuacji zachęcam do kontaktu z terapeutą rodzinnym (systemowym). Perspektywa wysłania samego dziecka do psychologa może się wydawać z pozoru sensowna, bo to w jego zachowaniu upatrujemy problemu, ale takie stawianie sprawy może wywołać większy opór w młodym, zbuntowanym człowieku. Wspólne sesje stworzą przestrzeń do rozmowy i prawdopodobnie pozwolą uniknąć sytuacji, w której syn poczułby się jako winny całej sytuacji. Ponadto będziecie się Państwo mogli wzajemnie usłyszeć i zrozumieć jak Wasze zachowania napędzają kryzysowe sytuacje. Moim zdaniem warto udać się do specjalisty ponieważ często trudno orzec, czy zachowanie dziecka wynika z normalnej linii rozwojowej czy jest pierwszym symptomem poważniejszego problemu zdrowotnego.
Życzę dużo zdrowia dla całej Pani rodziny.
Zuzanna Maryańczyk-Sitarz
w zaistniałej sytuacji zachęcam do kontaktu z terapeutą rodzinnym (systemowym). Perspektywa wysłania samego dziecka do psychologa może się wydawać z pozoru sensowna, bo to w jego zachowaniu upatrujemy problemu, ale takie stawianie sprawy może wywołać większy opór w młodym, zbuntowanym człowieku. Wspólne sesje stworzą przestrzeń do rozmowy i prawdopodobnie pozwolą uniknąć sytuacji, w której syn poczułby się jako winny całej sytuacji. Ponadto będziecie się Państwo mogli wzajemnie usłyszeć i zrozumieć jak Wasze zachowania napędzają kryzysowe sytuacje. Moim zdaniem warto udać się do specjalisty ponieważ często trudno orzec, czy zachowanie dziecka wynika z normalnej linii rozwojowej czy jest pierwszym symptomem poważniejszego problemu zdrowotnego.
Życzę dużo zdrowia dla całej Pani rodziny.
Zuzanna Maryańczyk-Sitarz
Warto zastanowić się nad terapią rodzinną. Pozdrawiam
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.