Od 12 lat wychowujemy wspólnie z mężem dwoje dzieci z Jego pierwszego małżeństwa. Jeszcze jak były m

Od 12 lat wychowujemy wspólnie z mężem dwoje dzieci z Jego pierwszego małżeństwa. Jeszcze jak były małe dawaliśmy radę.Teraz to wszystko jest tak zagmatwane że mam już tego po dziurki w nosie. Straciłam sens życia, wogole się nim nie cieszę, nie cieszę się macierzyństwem (dziecko z poprzedniego związku i teraz drugie ) Mąż boi się płacenia alimentów że sobie nie damy rady, dzieci ewidentnie chcą do Matki , nieraz im sam mówił żeby tam na próbę się przeprowadziły a gdy jedno z nich odważyło się i tak powiedziało to wielki strach i zmiana zachowania męża, że na siłę mają być z nim bo tyle po sądach walczył itd. drugie dziecko na codzień, w każdej sekundzie uprzykrza mi życie (latami prz stawiane przez rodziców męża przeciwko biolog matce i mnie) Zachowuje się nastoletnie dziecko jak robot, bo zupy na bladzie nie widzi i siedzi do mnie mentu przyjścia ojca w pokoju na łóżku i wtedy wie że ojciec zrobi jazdę że nie jadł czy tam siedzi. Słowa się nie odzywa do nas. Chodziliśmy już po psychologach na terapię, guzik to dawało jak mąż w każde wolne zawoził dzieci do dziadków. Teraz po latach ja juz nie chce, chce żeby ich nie było bo jest wtedy normalny dom dla mnie i moich dzieci. Mąż jeszcze raz chce iść z nimi na terapię. Ja juz nie chce. Nastolatek tak podebrał sprawę że zachowaniem swoim ewidentnie chce nas skłócić i oddalić od siebie. Np jak Mąż jest to bawi się fajnie z młodszym bratem a jak żywcem tylko się za nim drzwi zamkną jak jest w pracy to tragedia, Mały często płacze i się złości a tamten robi mu na złość albo mówi jak robot do niego. Boże ja juz nie mam siły. Poświęciłam najlepszy czas swojego życia a przede wszystkim zdrowia obcym dzieciom. Czuje teraz że byłam potrzebna mężowi tylko do wychowania jego dzieci. On nic sobie z tego nie robi jak Mu to mówię a w dodatku mówi mi że ,,przyzwyczaił się do naszego Synka, ale jak jest jak jest to on dzieci nie odda to musimy się rozstać i on naszego będzie odwiedzał,, no przecież idzie się załamać. Robiłam wszystko a nawet więcej o niebo niż niektóre matki biologiczne, tulilam, opiekowałam się, codzień gotuje obiady, piękne, sprzątam jak głupia a tu taki sacunek....Kocham mojego Męża avi jeszcze po drodze w naszym związku była jego zdrada jak był za granicą a ja tu z trójką jeszcze wtedy dzieci.....wybaczyłam ....ale nie mogę wybaczyć teraz takiego traktowania .... Za co....