O co chodzi z tym że czasem bez leków psychoterapia jest niemożliwa? Co muszą wyciszyć leki, żeby ps

Dzień dobry, To zależy o jakie objawy jest pytanie. Generalnie leki wpływają na neuroprzekaźniki w mózgu stabilizująco i stymulująco. Pozdrawiam

Może to dotyczyć np. tzw. objawów wytwórczych (urojenia, omamy), umiarkowanego lub ciężkiego epizodu depresji lub nasilonych objawów obsesyjno- kompulsywnych, a także choroby afektywnej dwubiegunowej czy psychozy.

Leczenie farmakologiczne jest koniecznością w przypadku diagnozy cięższych zaburzeń psychicznych. Farmakoterapia jest podstawową metodą leczenia np. w przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej, schizofrenii, psychoz i zaburzeń urojeniowych. Leki pomagają ustabilizować nastrój, oraz wyciszają najbardziej niepokojące objawy. W przypadku wyżej wymienionych objawów psychoterapia będzie pełniła funkcje wspomagającą leczenie, gdyż można ją prowadzić tylko i wyłącznie wtedy, gdy stan pacjenta jest stabilny i nie ma zagrożenia życia. Psychoterapia daje umiejętności radzenia sobie i pomaga wrócić do jak najlepszego funkcjonowania w społeczeństwie. Leki mogą także wspomagać leczenie niektórych zaburzeń np. ciężkiej depresji, ADHD, uzależnień oraz zaburzeń: odżywiania, somatyzacyjnych, osobowości, lękowych. Mogą być też przydatne w przypadku współwystępowania różnych zaburzeń psychicznych. Jeśli u pacjenta rozpoznaje się obecność myśli samobójczych to również zaleca się konsultację z lekarzem psychiatrą w celu włączenia farmakoterapii. Prowadzenie psychoterapii jest niemożliwe w przypadku zagrożenia życia lub bezpieczeństwa: ponieważ jeśli osoba jest zagrożeniem dla siebie lub innych, konieczna może być np. hospitalizacja w szpitalu psychiatrycznym w celu ustabilizowania stanu psychicznego i zabezpieczenia życia i zdrowia pacjenta.

Witam, czasami bez uregulowania nastroju, pacjent nie jest gotowy na psychoterapię. Więc chodzi o to żeby objaw nie był aż tak silny. Pozdrawiam

Dzień dobry, leki bardzo często stanowią ważne wsparcie w procesie powrotu do formy, ponieważ mogą przynieść układowi nerwowemu pewnego rodzaju „wytchnienie”. Dzięki temu człowiek bywa mniej przeciążony emocjonalnie, mniej reaktywny i stopniowo zyskuje większą przestrzeń do spokojniejszego przyglądania się sobie, swoim emocjom oraz relacjom. Warto jednak pamiętać, że farmakoterapia najczęściej łagodzi objawy i pomaga odzyskać równowagę psychiczną, natomiast bez podjętej pracy psychoterapeutycznej nad schematami myślenia, przeżywania i funkcjonowania trudno oczekiwać efektów długofalowych oraz zmian w zachowaniu. Zachęcam również do otwartej rozmowy ze swoim terapeutą lub psychiatrą o tym, jak Pani/Pan doświadcza leczenia, jakie pojawiają się wątpliwości oraz czego aktualnie najbardziej Pani/Pan potrzebuje w procesie zdrowienia.