Nie mam do tego kwalifikacji ale z tego co obejrzałem, przeczytałem, usłyszałem wnioskuje, że choruj
3
odpowiedzi
Nie mam do tego kwalifikacji ale z tego co obejrzałem, przeczytałem, usłyszałem wnioskuje, że choruje na kompulsywne objadanie.
Podczas największych napadów potrafię zjeść do okolo 4-5kg jedzenia/płynow co pozniej skutkuje strasznym bolem brzucha, zeber i w tym obrebie glownie, lecz potem sa tez inne nie przyjemne skutki np. biegunka ktora trwa 1-2 dni. Mialem ostatnio lepszy okres prawie 3 miesiace bez napadow, udawalo mi sie to trzymac w ryzach (przedtem napady wystepowaly srednio 2-3 razy w tygodnio), niestety ostatnio stare nawyki powrocily. Stad moje pytanie czy psycholog moze mi pomoc z tego wyjsc, ma to w ogole sens i jakby ta terapia miala wygladac?
Podczas największych napadów potrafię zjeść do okolo 4-5kg jedzenia/płynow co pozniej skutkuje strasznym bolem brzucha, zeber i w tym obrebie glownie, lecz potem sa tez inne nie przyjemne skutki np. biegunka ktora trwa 1-2 dni. Mialem ostatnio lepszy okres prawie 3 miesiace bez napadow, udawalo mi sie to trzymac w ryzach (przedtem napady wystepowaly srednio 2-3 razy w tygodnio), niestety ostatnio stare nawyki powrocily. Stad moje pytanie czy psycholog moze mi pomoc z tego wyjsc, ma to w ogole sens i jakby ta terapia miala wygladac?
Jak najbardziej psycholog będzie tu bardzo pomocny i jest to jego dział ekspertyzy. Najprawdopodobniej terapia psychologiczna byłaby wspierana przez farmakologiczną, psycholog skierował by Pana do psychiatry.
Zaburzenia odżywania takie jak kompulsyne jedzenie, napady objadania się mają najczęściej podłoże nerwowe, lękowe. Na pierwszej, czasem drugiej wizycie psycholog na podstawie rozmowy z Panem stawia diagnozę i razem z Panem stara się znaleźć przyczynę problemu. Następnie uczyłby Pana technik, które pomagają rozładować stres, przewidzieć nadchodzący napad i zapobiec mu odpowiednio wcześnie.
W przypadku zaburzeń odżywiania pomocne są również terapie grupowe lub grupy samopomocy, gdzie spotkałby Pan ludzi z podobnymi lub takimi samymi problemami.
Proszę się nie obawiać wizyty u psychologa, jesteśmy od tego żeby wszystko jasno wytłumaczyć i pomóc.
Życzę wszystkiego dobrego i powodzenia w terapii.
Zaburzenia odżywania takie jak kompulsyne jedzenie, napady objadania się mają najczęściej podłoże nerwowe, lękowe. Na pierwszej, czasem drugiej wizycie psycholog na podstawie rozmowy z Panem stawia diagnozę i razem z Panem stara się znaleźć przyczynę problemu. Następnie uczyłby Pana technik, które pomagają rozładować stres, przewidzieć nadchodzący napad i zapobiec mu odpowiednio wcześnie.
W przypadku zaburzeń odżywiania pomocne są również terapie grupowe lub grupy samopomocy, gdzie spotkałby Pan ludzi z podobnymi lub takimi samymi problemami.
Proszę się nie obawiać wizyty u psychologa, jesteśmy od tego żeby wszystko jasno wytłumaczyć i pomóc.
Życzę wszystkiego dobrego i powodzenia w terapii.
Witam Pana
Podłoże Pana objadania jest psychologiczne, zatem rozwiązanie też powinno być psychologiczne, i tym zajmuje się psychoterapia. Nie można z góry ustalić przebiegu spotkań z psychoterapeutą. Napewno w przebiegu leczenia
psychoterapeuta będzie Panu pomagał rozumieć przyczyny objadania się, oraz we współpracy z Panem, będzie szukać rozwiązania problemu. Ten rodzaj leczenia
może trwać długo.
Pozdrawiam Anna Majewska
Podłoże Pana objadania jest psychologiczne, zatem rozwiązanie też powinno być psychologiczne, i tym zajmuje się psychoterapia. Nie można z góry ustalić przebiegu spotkań z psychoterapeutą. Napewno w przebiegu leczenia
psychoterapeuta będzie Panu pomagał rozumieć przyczyny objadania się, oraz we współpracy z Panem, będzie szukać rozwiązania problemu. Ten rodzaj leczenia
może trwać długo.
Pozdrawiam Anna Majewska
Witam Pana,
Problemy, z którymi Pan się zmaga najczęściej mają podłoże psychologiczne, np. stres, zmęczenie, przeżywane emocje, przykre doświadczenia
z przeszłości, zaburzenia nerwicowe…
Jednak rzetelną diagnozę można postawić tylko podczas osobistej konsultacji, po wnikliwym wywiadzie i zbadaniu okoliczności,
które doprowadziły do opisanych zaburzeń odżywiania.
Stany psychiczne człowieka zawsze oddziaływają na procesy fizjologiczne i vice versa.
Żeby skutecznie uwolnić się od kompulsywnego objadania się, potrzebna jest praca nad emocjami, umysłem, psychiką i tym wszystkim co kojarzy się
z jedzeniem i sprawia, że sięga Pan po jedzenie,
nie bacząc na konsekwencje.
Przede wszystkim ważne jest, żeby Pana problem został prawidłowo zdiagnozowany i żeby podjął Pan leczenie - psychoterapię.
Wskazana jest odpowiednia psychoterapia, która rozpoznaje źródła psychicznych uwarunkowań związanych z potrzebą takiej ilości jedzenia, wzmacnia poczucie kontroli, uczy strategii lepszego
radzenia sobie z emocjami, ze stresem i wzmacnia
poczucie własnej wartości.
Gdyby chciał Pan porozmawiać ze mną o problemie,
to zapraszam do kontaktu.
Pozdrawiam serdecznie,
Hanna Markiewicz
psycholog
Problemy, z którymi Pan się zmaga najczęściej mają podłoże psychologiczne, np. stres, zmęczenie, przeżywane emocje, przykre doświadczenia
z przeszłości, zaburzenia nerwicowe…
Jednak rzetelną diagnozę można postawić tylko podczas osobistej konsultacji, po wnikliwym wywiadzie i zbadaniu okoliczności,
które doprowadziły do opisanych zaburzeń odżywiania.
Stany psychiczne człowieka zawsze oddziaływają na procesy fizjologiczne i vice versa.
Żeby skutecznie uwolnić się od kompulsywnego objadania się, potrzebna jest praca nad emocjami, umysłem, psychiką i tym wszystkim co kojarzy się
z jedzeniem i sprawia, że sięga Pan po jedzenie,
nie bacząc na konsekwencje.
Przede wszystkim ważne jest, żeby Pana problem został prawidłowo zdiagnozowany i żeby podjął Pan leczenie - psychoterapię.
Wskazana jest odpowiednia psychoterapia, która rozpoznaje źródła psychicznych uwarunkowań związanych z potrzebą takiej ilości jedzenia, wzmacnia poczucie kontroli, uczy strategii lepszego
radzenia sobie z emocjami, ze stresem i wzmacnia
poczucie własnej wartości.
Gdyby chciał Pan porozmawiać ze mną o problemie,
to zapraszam do kontaktu.
Pozdrawiam serdecznie,
Hanna Markiewicz
psycholog
Podobne pytania
- Od ponad dwudziestu lat męczy mnie nawracający ból zatok. Zdarza się to średnio 2 razy w miesiącu i trwa zwykle ok 2-4 dni. Wystarczy lekki przeciąg albo wyjście na dwór tego samego dnia co myłam głowę a czasami zupełnie bez powodu. Zawsze towarzyszy temu silny ból głowy i oczodołów, mam mocno podkrążone…
- Na małym palcu u dłoni, wokół paznokcie zeszła mi skórka, a w niektórych miejscach na skórze dłoni pojawiły się małe krostki, z których wydobywa się przeźroczysty płyn. Pojawiło mi się to już kilka miesięcy temu i nie wiem do końca co to może być?
- Pęknieta wzdłuz lini zgryzu górna piątka. Ząb martwy , słabszy. Usunięty został wewnętrzny kawałek zęba , więc zrobiła sie jakby trójka. ( Podobna sytuacja przydarzyła mi się dwa lata temu po drugiej stronie. Z górnej czwórki po takim samym pęknięciu zrobiła się ostatecznie, po starannym pełnieniu, druga…
- Mianowicie czemu po operacji korekty nosa u niektórych pojawia się haczykowaty nos ? Osobiście nie widziałam tego efektu na żywo i tylko jedno zdjęcie jest na Google . Jaka przyczyna jest takiego opadajacego nosa?
- U mojego 14msc synka zrobil sie ubytek w zabku podejrzewam, ze to prochnica. Bardzo prosze o porade czy w tak wczesnym wieku mozliwa jest wizyta u dentysty ,by zatrzymać dalsze rozwijanie sie prochnicy?
- Mam 49 lat Mam 85 J rozmisr piersi Mam 167cm Waze 95kg Czy moge zmniejszyc piersi Nawet Jak bym 29kg schudlam To nie wiele mniejsze piersi Bo juz chudlam zrobily Sie bardziej obwisle Czy mozna operowac Jak jest nadwaga
- Czy możliwe jest przeprowadzenie lipolizy iniekcyjnej (aqualyx) na okolice brzucha , jeżeli pacjentka choruje na niedoczynność tarczycy ?
- Mojemu tacie usunięto kamień z przewodu moczowego, po zbadaniu okazało się, że jest to kamień zbudowany z kwasu moczowego. Dalszym leczeniem i ewentualnym ustawieniem diety zajmuje się urolog czy nefrolog? Jakie jeszcze badania warto mieć przed wizytą u lekarza?
- Co ile czasu i jakie badania ginekologiczne powinna mieć kazda kobieta?
- Mam pytanie bo moja córka ma całe ciało w czerwonych rozstępach bardzo źle się z tym czuje. Rozstępy na udach sięgają kolan nie może założyć sukienki bo się wstydzi. Córka brała leki hormonalne. Czy coś można zrobić z tymi rozstepami ?
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.