Moja Mama po śmierci mojego Taty, z którym przeżyła w związku małżeńskim 51 lat nie może sobie w żad

Dzień dobry, polecam kontakt z fundacją Nagle Sami, mają bardzo wiele materiałów wspierających osoby po stracie bliskich, ale też dla rodzin, jak pomagać. To jest trudna sytuacja dla Was obu, poniosłyście stratę, a jednocześnie pani czuje się zagubiona jak zrozumieć i wesprzeć mamę w żałobie. Może pani zacząć od siebie, fundacja ma ebooki co robić w takiej sytuacji, może się pani umówić na spotkanie, a dzięki temu lepiej zrozumieć co dzieje się z mamą i pomóc jej. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry, obie Panie znalazły się w trudnej sytuacji związanej ze stratą i towarzyszącą jej żałobą. Wiele objawów jakie Pani opisuje może być związanych z przeżywaniem właśnie uczuć związanych z żałobą. Jeśli intensywność lub rodzaj tych uczuć Panią niepokoi to można umówić konsultację u psychologa - będzie miała Pani możliwość porozmawiać zarówno o swoich odczuciach jak i niepokoju związanym ze stanem Pani mamy.

Proszę Pani. Żałoba to trudny, bardzo skomplikowany i czasami bardzo długotrwały proces. Nie ma ani wzorca ani metod oceny procesu żałoby. Opisana przez Panią sytuacja, w której znalazła się Pani mama wskazuje na coś, co można by nazwać żałobą odroczoną w czasie. Zapewne po śmierci Pani Taty Pani mama była skupiona na formalnościach związanych z pogrzebem, potem robiła wiele rzeczy, które wymagały skupienia się, można powiedzieć, że w ten sposób wypierała stratę. Właśnie teraz nadszedł czas na okazanie swojego żalu po utracie osoby, z którą spędziło się ponad pół wieku. Pani interwencja polegająca na namawianiu Pani mamy na wizytę u lekarza raczej Pani mamie nie pomaga. Proszę uszanować żałobę Pani mamy, pozwolić na odnalezienie się w naturalnym procesie żałoby. Dopóki Pani mama nie wykazuje zaburzeń natury psychicznej i odżywia się prawidłowo, należy otoczyć Pani mamę opieką, dać jej dużo ciepła oraz wsparcia.

Dzień dobry. Bardzo współczuję straty. Na przeżycie żałoby często potrzeba więcej czasu. Każdy ma prawo do przeżywania jej we właściwy dla siebie sposób i na własnych warunkach. Mnie zatrzymuje myśl, co w sposobie, jaki przeżywa żałobę Pani Mama, jest dla Pani najtrudniejszego? Z jakim kawałkiem w sobie Panią to kontaktuje? Jak sama Pani wspomniała, próby nakłaniania Mamy do pójścia do specjalisty tylko zwiększają opór i oddalają od siebie. Być może to rozwiązanie jest dla Pani Mamy na ten moment niedostepne lub za trudne do zrealizowania. Alternatywnym rozwiazaniem byłoby, gdyby Pani jako pierwsza wydeptała drogę do specjalisty. Istnieje szansa, że poradzenie sobie wewnętrznie ze stratą Taty, otworzy w Pani przestrzeń akceptacji na sposób, w jaki Pani Mama przeżywa żałobę. Pani Mama ma wielkie szczęście, że w tym trudnym czasie może liczyć na obecność kochającej córki. Pozdrawiam serdecznie, Justyna Słyk

Dzień dobry, na początku moje kondolencje w związku ze śmiercią Taty. Rozumiem, że teraz gdy została tylko Mama, obawia się Pani o nią. Może dobrym pomysłem byłoby także wsparcie psychoterapeutyczne dla Pani? Proszę rozważyć. A co do Mamy, zasadą jest, że aby psychoterapia była możliwa, faktycznie potrzebna jest tutaj motywacja pacjenta, przynajmniej minimalna. pewnie na ten moment dobrym pomysłem byłaby konsultacja psychiatryczna na początek (może być online), podanie leków i jak stan psychiczny się trochę poprawi, psychoterapia. Życzę powodzenia. Pozdrawiam Kasia Zawodzińska