Mój chłopak cierpi na zaburzenie osobowości typu borderline, leczy się u psychiatry (SSRI, pregabali

Mój chłopak cierpi na zaburzenie osobowości typu borderline, leczy się u psychiatry (SSRI, pregabalina, lamotrygina). Ostatnio wycofał się, stwierdził, że bliskość emocjonalna zaczęła powodować u niego dyskomfort. Mówi, że nie wie, czy chce być w relacji, że na pewno mnie skrzywdzi, bo wciąż powtarza te same schematy. Ogólnie ma bardzo depresyjny nastrój. Czy to normalne zachowanie u "bordera", gdy jest w dołku i jest szansa, że to minie? Jak mu pomóc, wesprzeć, żeby nie pogorszyć jego stanu?

4 odpowiedzi


Może Pani zasugerować psychoterapię, dyskomfort związany z bliskością emocjonalną jest zagadnieniem nadającym się do analizy ze specjalistą.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Witam, to bardzo charakterystyczne zachowanie dla zaburzenia borderline. Trzeba nauczyć się funkcjonować w związku z taką osobą, nabrać dużo świadomości jak taka osoba funkcjonuje. Ważne jest również to jak Pani odnajdzie się w tej relacji. Pozdrawiam Jolanta Suchłabowicz


Dzień dobry, jest to jedno z typowych zachowań dla zaburzenia borderline. Osoba w jednych momentach może odczuwać dużą potrzebę bliskości i miłości, a następnie bliskość zaczyna być kojarzona ze strachem i powodować czasami nawet poczucie przerażenia, co objawia się potrzebą dystansu. Wydaje się, że dobrym sposobem pomocy może być rozmowa i pokierowanie w stronę psychoterapii.


Tak, u osób z borderline w okresach silnego kryzysu emocjonalnego lub depresyjnego może pojawiać się wycofanie, dystansowanie się od bliskich i wątpliwości dotyczące związku. Często wynika to z konfliktu między potrzebą bliskości a lękiem przed nią oraz obawą przed zranieniem drugiej osoby. Jest możliwe, że gdy jego stan psychiczny się poprawi, takie myśli i zachowania osłabną, ale nie da się tego zagwarantować (!). Najlepszym wsparciem jest spokojna obecność, okazywanie zrozumienia i unikanie wywierania presji na podejmowanie decyzji dotyczących relacji. Warto też pamiętać, że nie jesteś odpowiedzialna za jego leczenie ani samopoczucie - pamiętaj również o dbaniu o samą siebie, swój nastrój i swoje emocje. Jeśli jego nastrój wyraźnie się pogarsza, dobrze byłoby zachęcić go do omówienia tego z psychiatrą lub psychoterapeutą :).

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.