Mam tak z mężem , potrafi być wybuchowy, agresywny o drobną rzecz ,a ja nie mogę mu uwagi zwrócić np

Opisuje Pani przemoc domową, której ofiarą jest nie tylko Pani ale także Państwa dzieci - proszę poszukać specjalistycznej pomocy w swoim miejscu zamieszkania. Zapewne trudno się na to zdobyć, ale ma Pani OBOWIĄZEK zadbać o spokój i bezpieczeństwo dzieci. Tą sytuację można i TRZEBA zmienić! Jak to zrobić można dowiedzieć się tutaj:

niebieskalinia.info

obywatel.gov.pl/malzenstwo/skorzystaj-z-pomocy-dla-osob-dotknietych-przemoca-w-rodzinie

Dzień dobry,
Póki Pani nie zadba o siebie i swoje bezpieczeństwo nie zapewni Pani tego samego swoim dzieciom. Szkoda jest nie tylko dzieci, ale tak samo Pani zasługuje na szacunek i inne traktowanie. Znosi Pani toksyczność męża zbyt długo i pora to przerwać, aby zapewnić sobie i dzieciom bezpieczeństwo. Tak jak pisała poprzedniczka proszę Zwrócić się do specjalisty po wsparcie.
Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!

Szanowna Pani,

Z dużym prawdopodobieństwem możemy mówić nie tylko o występowaniu przemocy emocjonalnej (gaslightingu) i cech narcystycznych u męża, ale też o Pani indywidualnym profilu neuropsychologicznym, który może wskazywać na atypowość systemu nerwowego.

Osoby o atypowym układzie nerwowym – np. z wysoką wrażliwością, ADHD, ASD lub reakcjami pourazowymi – przetwarzają bodźce głębiej i intensywniej, co oznacza, że:

silniej odczuwają napięcia w relacjach,

dłużej przetwarzają konflikty,

trudniej odseparowują emocje innych od własnych,

mają silne poczucie odpowiedzialności i często „wchłaniają winę”, nawet jeśli są ofiarami.


Badania (m.in. Dr. B. van der Kolk, 2021; Gabor Maté, 2022; Crittenden, 2008) pokazują, że u osób z neuroatypowością często dochodzi do tzw. „sklejania” się z partnerem o dominującym, narcystycznym stylu przywiązania, co prowadzi do chronicznego stresu, utraty tożsamości i obniżonego poczucia wartości.

Jeśli czuje się Pani „złamana”, emocjonalnie rozregulowana, a przy tym nadal trzyma się relacji – warto rozważyć diagnozę różnicową ADHD/ASD/C-PTSD, które u kobiet bywają niewidoczne, bo objawiają się jako „zbyt duża emocjonalność”, potrzeba kontroli lub nadmierna empatia. A tak naprawdę są neurologicznym przeciążeniem i brakiem bezpiecznego środowiska.
Zapraszam do kontaktu