Mam problem z libido odkąd pamiętam... totalny brak ochoty na seks, mógłby dla mnie nie istnieć. Mia

Dzień dobry, To, co Pani opisuje, jest spójne z bardzo częstym mechanizmem po doświadczeniach przemocy i presji seksualnej: ciało i psychika uczą się, że seks = zagrożenie / ból / „muszę”. W takiej sytuacji spadek libido nie jest „wadą”, tylko utrwaloną reakcją obronną. Dodatkowo ma Pani za sobą kilka nakładających się urazów: molestowanie w dzieciństwie, bolesne inicjacje, przymus/namawianie, oraz realne zagrożenie zdrowia (partner z HIV). To są czynniki, które bardzo silnie potrafią wygasić pożądanie i „odciąć” przyjemność. Nawet po terapii depresji, same objawy dotyczące seksualności mogą utrzymywać się, jeśli terapia nie była ukierunkowana stricte na traumę i reakcje ciała w intymności (np. zamrożenie, dysocjacja, napięcie). Wieloletni ból przy penetracji często wiąże się z odruchem obronnym mięśni dna miednicy, suchością, stanami zapalnymi, endometriozą, zaburzeniami hormonalnymi albo konsekwencjami lęku (napięcie = ból). To wymaga osobnej diagnostyki, bo „głowa i ciało” wzajemnie się napędzają. Jeśli przez lata seks był „do zniesienia” lub „żeby już się skończyło”, mózg uczy się obojętności lub awersji. To odwracalne, ale zwykle wymaga pracy etapami. Opis „czekałam aż się skończy” bywa sygnałem odcięcia od odczuć. To typowe po doświadczeniach naruszenia granic i nie jest Pani winą. Co teraz zrobić? Konkretnie i w jakiej kolejności: diagnostyka ginekologiczna ukierunkowana na ból, fizjoterapia uroginekologiczna / terapia dna miednicy i psychoterapia ukierunkowana na traumę i seksualność (nie tylko depresję).