Mam 36 lat, przez kilka miesięcy szarpałam się z facetem bo na pewno nie było to spotykanie się. Nie

Rozstanie, w którym doświadczyła Pani manipulacji i braku szacunku, może prowadzić do głębokiego kryzysu poczucia własnej wartości. Nawracające myśli typu „jestem nieatrakcyjna”, „żaden normalny mężczyzna nie zwróci na mnie uwagi” czy „wszystkie relacje są skazane na porażkę” stanowią skrajne przekonania powstałe pod wpływem silnego zranienia i przytłaczającego lęku. Rozmowa z psychologiem/psychoterapeuta bywa kluczowa, choć nie zawsze jedna forma terapii lub jeden specjalista od razu przynosi wyraźną poprawę – czasem trzeba spróbować innego podejścia (np. terapii poznawczo-behawioralnej, psychodynamicznej) lub wrócić do obecnego terapeuty z jasnym komunikatem, że potrzebuje Pani bardziej konkretnego wsparcia w pracy nad samooceną i zaufaniem. Dla wielu osób pomocne okazuje się również wspólnotowe wsparcie, na przykład grupy terapeutyczne, gdzie inni zmagają się z podobnym doświadczeniem poczucia odrzucenia. Istotne jest, by nie izolować się całkowicie i pozwolić sobie na stopniowe odbudowywanie zaufania do siebie oraz innych – takie procesy wymagają czasu, a początkowe zniechęcenie do kontaktów z mężczyznami nie musi trwać wiecznie. Zmiana przekonań krzywdzących (np. „wszyscy faceci są tacy sami”) to powolne, ale możliwe działanie, wspierane przez trafnie dobrane metody terapeutyczne i otwartość na to, że doświadczenie pojedynczej krzywdy nie definiuje przyszłych relacji. Jeśli pojawiają się myśli szczególnie przytłaczające, warto zgłosić to terapeucie lub poszukać dodatkowych form pomocy (np. konsultacji z psychiatrą, grup wsparcia), by stopniowo odzyskać wiarę w możliwość normalnej, satysfakcjonującej relacji.

Trudne doświadczenia z tej relacji wymagają czasu, aby je przepracować. Zranienie i utrata zaufania nie znikają od razu. Najważniejsze, żeby szczerze porozmawiać z terapeutą o tym, co Panią boli - o wszystkich emocjach, obawach i wątpliwościach, także tych dotyczących procesu terapeutycznego.
Terapia to proces, który nie dzieje się natychmiast. Wymaga cierpliwości i otwartości. Jeśli obecna forma terapii nie przynosi oczekiwanych efektów, warto omówić to z terapeutą, by nadać kierunek pracy i być może wspólnie ustalić dodatkowe metody wsparcia.
Proszę być dla siebie wyrozumiałą. Powrót do równowagi psychicznej zabiera czas, ale jest możliwy.
Trzymam kciuki.

To, co przeszłaś, było emocjonalnym nadużyciem i nie jest Twoją winą. Jego zachowanie mówiło o jego problemach, nie o Twojej wartości ani atrakcyjności. To normalne, że czujesz się zraniona, odrzucona i nieufna – to reakcja na manipulację i brak bliskości. Terapia jest potrzebna, czasem warto zmienić podejście lub terapeutę, jeśli nie widzisz efektów. Dbaj o siebie, rób małe rzeczy, które sprawiają Ci przyjemność, i nie zmuszaj się teraz do relacji. Zaufanie i poczucie własnej wartości mogą wracać powoli, krok po kroku.

Witam serdecznie, jeśli potrzeba konsultacji to zapraszam w formie online. Potem zdecydujemy czy możemy razem pracować w formie trwałej psychoterapii. Trudno stwierdzić skąd taka generalizacja objawu, może jeszcze tkwi w Pani jakaś historia traumy, która odtworzyła się to w tej konkretnej sytuacji. Przykre, że aż tak uderzyła Pani to do siebie, bywa przecież, że mężczyźni też są odrzucający, niechętni a takze przemocowi psychicznie i emocjonalnie w sposób, który trudno zobaczyć od razu. To było takie bardzo mocne przeżycie dla Pani z tego co zrozumiałam, stąd też takie niszczące. Relacja między ludźmi wymaga czasu, przestrzeni i spokoju aby ludzie dobrze się poznali, pytanie czemu to musiało być takie intensywne i mocne. Zapraszam. Z poważaniem, mgr Paulina Kubś Gabinet IPSK