Mam 26 lat. Mój problem polega na tym, że jestem od lat zakochana w mężczyźnie, z którym związek nie

Mam 26 lat. Mój problem polega na tym, że jestem od lat zakochana w mężczyźnie, z którym związek nie jest możliwy. Nie mogę przestać za nim tęsknić. Zazwyczaj okres zauroczenia po każdym chłopaku mijał mi szybko, a w tego jestem zapatrzona już z 7 lat i nadal mam przysłowiowe motyle w brzuchu, kiedy o nim myślę. Mysle, że kazdej normalnej osobie ten stan mija po kilku miesiącach i ta miłość staje się spokojniejsza.. u mnie jest wręcz odwrotnie (mam wrażenie że jest to coraz silniejsze). Jest to strasznie uciążliwe, bo wiem, że nigdy z nim nie będę. On dal mi wyraźnie do zrozumienia, że zakończył już nasza relacje (spotykaliśmy się tylko kilka miesięcy) , a ja nie mogę wyrzucić go z głowy i zle mi z tym, że nadal potrafię do niego pisac i się ponizac. Praktycznie co noc mi się śni. Zastanawiam się czy to miłość czy jakas obsesja. Czy to normalne, że jestem zauroczona tak intensywnie tyle lat? Moze ja powinnam się leczyć..? Bo nie wiem czy to mi kiedys przejdzie. Nie chce być nieszczęśliwie zakochana cale życie, bo to mnie wyniszcza. Przez niego nie mogę jesc ani spac.. jeszcze kiedy mieliśmy kontakt to było jakos łatwiej. Ale pol roku temu on go ze mną zerwal bo stwierdził, że ja nie umiem się z nim tylko przyjaźnić. Od tej pory jestem w kompletnej rozsypce. W grudniu bywały takie dni, że nie mogłam nic przełknąć.. teraz z 2 tygodnie może bylo trochę lepiej ale ten stan ciągle do mnie wraca. Myślę, że jesli bym z nim była to potrafiłabym go kochac spokojniej, bo może brzmię juz trochę jak wariatka na jego punkcie ale kiedy go nie ma to właśnie tak się czuje. Proszę o opinię czy według Państwa to miłość, która minie z czasem czy już jakas choroba.