Mam 25 lat i nigdy nie byłam w związku ani nie uprawiałam seksu. Niektórzy moi znajomi w moim wieku

Szanowna Pani,
W pierwszej kolejność chciałabym nawiązać do Pani obawy, czy nie jest dla Pani zbyt późno na szuanie partnera. Nie ma określonego wieku, który byłby lepszy czy gorszy na zakochiwanie się, wiązanie z kimś, chodzenie na randki. Są osoby, które wiążą się ze sobą w wieku nastoletnim i trwają ze sobą przez całe życie, są osoby, które wchodzą w związki we wczesnej dorosłości inne w wieku średnim, jeszcze inne poznają swoich partnerów w starszym wieku. Wiele osób przeżywa różne związki, ponieważ z różnych przyczyn inne nie przetrwały. Wiek 25 lat nie oznacza, że jest dla Pani zbyt późno, tym bardziej, że wprost pisze Pani o potrzebie poznania kogoś, zakochania się, chodzenia na randki, związania się z kimś na stałe. Rozumiem, że to, co stanowi dla Pani trudność to nieśmiałość w kontaktach z mężczyznami. Nad nieśmiałością można pracować, ważne jest jednak dokładniejsze poznanie Pani trudności i zrozumienie jej przyczyn oraz mechanizmów podtrzymujących problem.
Po pomoc może zgłosić się Pani do psychoterapeuty, z którym dokładniej będzie mogła Pani omówić swoje trudności i we współpracy z nim podjąć pracę nad ustalonymi celami.
Mam nadzieję, że moja odpowiedź okaże się dla Pani pomocna.
Pozdrawiam serdecznie i życzę Pani powodzenia,
Emilia Misiaszek

Droga Pani,
na miłość i - jak to Pani określiła - romanse nigdy nie jest za późno. Znam osoby po siedemdziesiątce, które przeżywają miłość, są szczęśliwe i cieszą się tym.
A Pani jest bardzo młoda, ma Pani dopiero 25 lat. Oczywiście są osoby w Pani wieku, które i inicjacje seksualną i pierwsze związki mają już za sobą, jednak Pani ma od nich więcej doświadczeń i może mieć bardziej sprecyzowane oczekiwania.
Jestem przekonany, że dobry psycholog odpowiednio przepracuje z Panią kwestie samooceny i wchodzenia w związki i przygotuje Panią do tego etapu życia.
Pozdrawiam, Radosław Krąpiec, psycholog

Szanowna Pani,

w żadnym wieku nie jest za późno na przeżywanie radości płynącej z bliskości i bycia z drugą osobą. Niejednokrotnie narzucony pewien model postępowania staje się wyznacznikiem normy, niekoniecznie nią będąc. To co jest normą ma charakter względny, dynamicznie wyznaczany. Niekoniecznie trzeba się do tego, co ma być modelowe na siłę dopasowywać. Każdy z nas jest inny i potrzebuje właściwego dla siebie czasu na przeżywanie radości i z partnerstwa i z intymności. Ni mniej istotne jest to, co powoduje Pani nieśmiałość w kontaktach z mężczyznami. Ustalenie przyczyny takiego stanu rzeczy, pomoże wdrożyć - w uzgodnieniu z Panią - odpowiednie działania, by odzyskała Pani pewność siebie i zaczęła funkcjonować tak, jak Pani pragnie. Proszę udać się do psychologa/terapeuty, by omówić tę kwestię.

Z uszanowaniem, dr n. hum. Monika Gmurek

Dzień dobry,
Ma Pani 25 lat czyli przed sobą prawie całe życie i na pewno duże szanse aby kogoś poznać. To, że Pani ma co do tego wątpliwości, to objaw krytyki wewnętrznej, jak i pewnie wpływu otoczenia, porównywania się do innych koleżanek. Taka krytyka sprawia, że jeszcze trudniej się otworzyć i przełamać. Z drugiej strony jest coś, co sprawia, że Pani nie jest w stanie nawiązać bliższych kontaktów z mężczyznami - to mogą być ważne przyczyny, wynikające z minionych doświadczeń. Polecam psychoterapię aby lepiej zrozumieć podłoże Pani trudności i pomóc znaleźć swój własny sposób funkcjonowania w relacjach, taki w którym Pani będzie mogła w pełni realizować swoje potrzeby. Pozdrawiam serdecznie, Justyna Wojciechowska