Kłamię odkąd pamietam. Mam 24 lata.Nie miałam dobrych relacji z rodzicami teraz tracę partnera z któ

Dzień dobry. Myślę, że w Pani sytuacji pomocna może okazać się psychoterapia. Jak rozumiem, ma Pani ważne powody, by nie mówić prawdy i by "dopasowywać" swoje słowa do tego, co Pani zdaniem rozmówca chciałby usłyszeć. Warto przyjrzeć się tym powodom - częściowo je Pani rozumie, pisze Pani o tym. Według mnie warto zajrzeć głębiej - czego konkretnie obawia się Pani w kontaktach z ludźmi? Stosowanie kłamstwa rozumiem w Pani przypadku jako strategię na poradzenie sobie z pewnymi emocjami i przekonaniami. Zaczęła Pani dostrzegać, że strategia ta przynosi Pani szkody, a zatem nie spełnia już swojej funkcji. W pracy z psychoterapeutą będzie Pani miała możliwość zrozumieć motywy swojego zachowania i wypracować nowe strategie, tak aby zaspokajać ważne dla Pani potrzeby w sposób autentyczny i nieprzynoszący szkody ani Pani, ani innym osobom. Polecam zwłaszcza psychoterapię poznawczo-behawioralną. Pozdrawiam.

Dzień dobry. Zachęcam do konsultacji u psychoterapeuty. Zapewne jest Pani gotowa do refleksji i pracy nad sobą, zaczęła już się Pani o siebie troszczyć sięgając po książki psychologiczne - polecam pójść krok dalej i zgłosić się do psychoterapeuty. Z pomocą specjalisty łatwiej będzie pokonać niechciane schematy, przyjrzeć się z czego wynikają, polubić siebie. Powodzenia! Anna Skłodowska

Witam. W moim odczuciu pozostawia, opuszcza Pani siebie, chowając się za maską. Zakłada Pani, że tak będzie lepiej, bezpieczniej, łatwiej? Osoba opuszczana czuje samotność i smutek, to zrozumiałe. Dużo nienawiści tłumi Pani w swoim wnętrzu. W sytuacji , kiedy nie mieści się już w Pani , skierowuje ją przeciwko sobie, stąd próby samobójcze. Pisze Pani, że rodzice kłamali. To wzbudza złość.
Może warto zmienić adresata tej złości. Ale to robi się na terapii własnej, do której Panią zachęcam.
Pozdrawiam ,Iwona