Jestem w związku małżeńskim od dawna, ale zdarzają mi się zauroczenia, potem fantazje. Ostatecznie z

Zauroczenie jest piękne i wywołuje w nas uczucia bardzo przyjemne np przysłowiowe motyle w brzuchu. Zdarza się tak, że potrafimy się zauroczyć w osobach postrzegając je przez pryzmat jakiejś pożądanej, bardzo atrakcyjnej dla nas cechy, która może akurat u naszego partnera czy partnerki nie jest tak wysoko rozwinięta. Dajmy na to, że zawsze ceniliśmy poczucie humoru u innych osób a nasz partner jest bardzo kochany, żyjemy w stałym wieloletnim związku ale akurat poczucia humoru nie ma wcale. Wtedy napotkana osoba z poczuciem humoru, wydaje nam się tak bardzo atrakcyjna, iż możemy się w niej zauroczyć, ponieważ postrzegamy ją tylko przez pryzmat tej jednej cechy, często nie widząc tych, które w dłuższej perspektywie byłyby dla nas nieatrakcyjne. Takie sytuacje stają się także przyczynkiem do dyskusji i rozważań na temat tego czego nam brakuje w związku i czy aby na pewno jesteśmy w nim szczęśliwi.

Termin 'choroba' wydaje się dość duży i poważny jak na doświadczenia, które Pani opisuje. Natomiast w radzeniu sobie z dysfunkcjonalnymi wzorcami zachowania i/lub myślenia może pomóc współpraca z psychoterapeutą. Pozdrawiam.

Rozumiem, że ten przedłużający się stan emocjonalny jest dla Pani źródłem głębokiego cierpienia i wpływa na Pana małżeństwo, co jest bardzo wyczerpujące. To, co Pani opisuje – długotrwałe zauroczenie połączone z idealizacją oraz cierpienie z tego powodu – choć jest bolesne, nie jest klasyfikowane jako choroba psychiczna, lecz jako intruzja myśli i silne przywiązanie emocjonalne, które może świadczyć o niezaspokojonych potrzebach w aktualnym związku. Długotrwałe fantazjowanie i idealizowanie innej osoby jest często mechanizmem ucieczki od problemów małżeńskich, które stają się zbyt bolesne do skonfrontowania. Aby przestać myśleć o tej osobie, może Pani aktywnie przerwać cykl idealizacji – koncentrując się na realistycznych wadach tej osoby i dekonstruując fantazję. Kluczowe jest przekierowanie uwagi i energii z powrotem na małżeństwo: albo na jego naprawę (poprzez otwartą rozmowę z mężem o niezaspokojonych potrzebach), albo na podjęcie świadomej decyzji o rozstaniu. W tej sytuacji zdecydowanie zalecana jest terapia par oraz indywidualna, by zrozumieć funkcję tego zauroczenia i podjąć kroki ku zdrowej przyszłości.