Jestem uzależniona od dopalaczy i narkotyków. Trwa to już ponad rok czasu. Najdłuższa przerwa bez te

Szanowna Pani,

Dziękuję za Pani pytanie. Zrobiła Pani pierwszy krok, aby zmienić aktualną sytuację - napisała Pani pytanie, aby uzyskać informację, od czego zacząć proces leczenia uzależnienia. Zachęcam w pierwszej kolejności do wizyty u lekarza psychiatry. Aby zgłosić się do psychiatry w poradni zdrowia psychicznego lub w gabinecie prywatnym nie trzeba mieć skierowania. Lekarz dalej pokieruje Pani leczeniem. Najskuteczniej jest połączyć farmakoterapię i indywidualną psychoterapię, ale więcej szczegółów uzyska Pani u lekarza. Psychoterapeutę uzależnień powinna Pani znaleźć bez problemu w swoim mieście, za pośrednictwem "Znanego Lekarza", może psychiatra kogoś zarekomenduje lub w Poradni będzie odpowiednia osoba, z która mogłaby Pani rozpocząć proces psychoterapeutyczny. Ja trzymam kciuki za Panią. Powodzenia w procesie zdrowienia i wychodzenia z uzależnienia.

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Wieczorkowska
eKonsultacje Polskie Centrum Konsultacji Specjalistycznych Online

To ważne, ze zdaje sobie Pani sprawę z aktualnych trudności. Myślę, że w pierwszej kolejności warto wybrać się do lekarza psychiatry, który będzie wstanie ocenić fazę uzależnienia. Od tego będzie pewnie zależeć dalsza droga leczenia, czyli terapia uzależnień w warunkach ambulatoryjnych albo w ośrodku uzależnień. Pozdrawiam Joanna Szczupakowska

Szanowna Pani,

to, co Pani opisuje, wskazuje na poważne uzależnienie psychiczne i fizyczne, prawdopodobnie od substancji o silnym działaniu neurotoksycznym – w tym dopalaczy, które mogą wywoływać zarówno objawy abstynencyjne, jak i zaburzenia paranoidalne (lęk, nadwrażliwość na bodźce, poczucie prześladowania). Tego typu objawy są dobrze udokumentowane w literaturze psychiatrycznej, np. w badaniach Papaseit et al., 2014 i Martinotti et al., 2015.
Jednocześnie opisywane przez Panią lęki i izolacja społeczna mogą mieć związek z atypowością układu nerwowego – np. z nieprzepracowanym ADHD lub ASD, co nierzadko leży u podstaw sięgania po substancje psychoaktywne (badania: Sibley et al., 2014; Young et al., 2020). Wiele osób neuroatypowych przez lata nieświadomie próbuje „samoleczyć się” używkami, by złagodzić napięcie, nadmiar bodźców, chaos myśli czy samotność.

Zdecydowanie warto rozpocząć od:
diagnozy różnicowej u psychologa klinicznego w kierunku uzależnienia, zaburzeń lękowych, ADHD i ASD,
psychiatry, który dobierze farmakoterapię wspierającą detoks i stabilizującą układ nerwowy,
psychoterapii specjalistycznej – najlepiej uzależnień, z elementami pracy nad regulacją emocji i schematami relacyjnymi.
Nie trzeba robić wszystkiego naraz – pierwszym krokiem może być konsultacja psychologiczna i diagnostyka różnicowa.
Zapraszam do kontaktu