Jak u osoby dorosłej odróżnić Aspergera od schizoidalnego zo?

Witam,
odpowiedź nie jest taka prosta. Bardzo dobre pytanie! Trudne do odpowiedzi tak na już a zarazem jest to bardzo ciekawe i intrygujące. Co wynika z Neuroróżnorodności a co ze sposobów radzenia sobie z otoczeniem.. Zachęcam do skorzystania z psychoterapii, bo podczas spotkań, w trakcie procesu terapeutycznego - terapeuta będzie mógł przybliżyć się i wyjaśnić czy np. sztywność w zakresie budowania relacji wynika z neuroróżnorodności - czy jest wyuczoną strategią radzenia sobie (np. unikania) relacji z obawy przed zranieniem. Jest to trudne pytanie do głębokiej analizy, obserwacji, sprawdzania hipotez np. podczas analizy funkcjonalnej trudnego dla pacjenta zachowania.
pozdrawiam,
Kamila Stefanik

Dzień dobry,
Cechy wspólne dla osobowości schizoidalnej i zespołu Aspergera: Nieumiejętność tworzenia więzi z innymi ludźmi, Brak zainteresowania dzieleniem się zainteresowaniami z innymi ludźmi, Preferencja samotnictwa, Brak bliskich przyjaciół poza
bliskimi członkami rodziny, Chłód emocjonalny
Cechy charakterystyczne tylko dla zespołu Aspergera:
Upośledzona komunikacja niewerbalna (kontakt wzrokowy, "język ciała", ekspresja twarzy), Obsesyjne zainteresowania, Zachowania powtarzalne, rutynowe, niezmienne, Uporczywe zaadsorbowanie częściami przedmiotów, Zaburzenia integracji sensorycznej (zbyt wysoka lub zbyt niska wrażliwości oraz nieadekwatna reakcja na niektóre bodźce zmysłowe jak światło, dźwięk, dotyk, temperatura otoczenia)
Cechy charakterystyczne tylko dla osobowości schizoidalnej:
Nie czerpanie przyjemności z bliskich relacji, Ograniczone zainteresowanie czynnościami seksualnych z innymi ludźmi, Czerpanie przyjemności z niewielu – o ile jakichkolwiek – rodzajów zajęć, Niewrażliwość zarówno na pochwały jak i krytykę ze strony innych

Witam. Różnicowanie między zespołem Aspergera a osobowością schizoidalną wymaga zwrócenia uwagi na kilka kluczowych cech. Aspergera charakteryzuje ograniczone umiejętności społeczne, zainteresowania ograniczone i stereotypowe, oraz tendencje do rutynowych zachowań. Natomiast osobowość schizoidalna wykazuje wycofanie społeczne, brak bliskości emocjonalnej z innymi ludźmi i ograniczone doświadczenie emocji. Kluczowe jest zrozumienie kontekstu i głębszych mechanizmów funkcjonowania danej osoby, aby móc trafnie zdiagnozować jednostkę. Pozdrawiam.

U osoby dorosłej odróżnienie zespołu Aspergera (czy szerzej: spektrum autyzmu) od osobowości schizoidalnej opiera się przede wszystkim na tym, z czego wynikają trudności w funkcjonowaniu społecznym i jaki mają charakter. W Aspergerze mamy do czynienia z zaburzeniem neurorozwojowym, więc pewne cechy są obecne od dzieciństwa - chodzi głównie o specyficzny sposób przetwarzania informacji społecznych. Taka osoba może mieć trudność z rozumieniem kontekstu, emocji innych ludzi czy komunikatów niewerbalnych, bywa bardzo dosłowna, funkcjonuje według własnych, często sztywnych schematów, a dodatkowo mogą pojawiać się wąskie zainteresowania, potrzeba rutyny czy nadwrażliwości sensoryczne. Natomiast w osobowości schizoidalnej nie chodzi o brak umiejętności rozumienia sytuacji społecznych, tylko raczej o styl funkcjonowania oparty na dystansie emocjonalnym i ograniczonym zaangażowaniu w relacje - to wzorzec osobowości, który kształtuje się w czasie, a nie coś obecnego od wczesnego rozwoju. Innymi słowy, w Aspergerze kluczowa jest różnica w sposobie przetwarzania społecznego i poznawczego, a w osobowości schizoidalnej - w zakresie emocjonalności i relacyjności. Dopiero uwzględnienie tych aspektów, szczególnie historii rozwoju, pozwala sensownie odróżniać te dwa obrazy.