Jak rozmawiać z mężem uzależnionym od pornografii i masturbacji? Problem polega na tym ze jest uzale

Masturbacja i pornografia same w sobie nie są czymś złym, chyba że przechodzi to już w uzależnienie, kompulsywne korzystanie, regulowanie w ten sposób emocji. Żeby pomóc Pani partnerowi on sam musiałby widzieć w tym problem i tej pomocy chcieć. Może warto jeszcze skonsultować się z seksuologiem, w parze lub samodzielnie przez męża. Z kolei Pani polecam skorzystać z jakiejś formy wsparcia psychologicznego w tym czasie. Niestety nie byłoby profesjonalne napisać czy ma Pani odejść czy zostać z mężem. Ale warto ten temat przepracować w sobie na terapii zwłaszcza jeśli mowa tu o współuzależnieniu. Pozdrawiam serdecznie

Jak sama Pan zauważa jest to problem wielowątkowy - uzależnienie Pani męża i Pani współuzależnienie (a całość rzutuje na Państwa relację). Każde z Państwa powinno skorzystać z pomocy psychoterapeuty, jeżeli wspólna terapia została przerwana przez męża, może warto rozważyć indywidualną terapię dla każdego z Państwa. Może w jej efekcie dojdziecie Państwo do rozwiązań, jakie możecie wspólnie wprowadzać.
Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry. W takiej sytuacji sama Pani zauważa bezsilność wobec uzależnienia męża. Zatem najlepszym rozwiązaniem będzie wsparcie psychoterapeutyczne dla Pani. Warto przeprowadzić diagnozę zaburzeń adaptacyjnych w związku z życiem w bliskiej relacji z osobą uzależnioną, którą proponuję. Warto przyjrzeć się w jaki sposób funkcjonuje Pani w tej relacji, zastanowić się nad ich zmianą i dobrać adekwatne oddziaływanie terapeutyczne.

Proszę Pani,
Przede wszystkim chcę wyrazić pełne zrozumienie i współczucie wobec Pani sytuacji. Uzależnienie od pornografii i masturbacji jest problemem, który może mieć głęboki wpływ na relację i emocjonalne bezpieczeństwo obu stron. To naturalne, że Pani czuje się zagubiona i zraniona, szczególnie kiedy powtarzające się problemy nie są rozwiązywane i pojawia się brak zaufania. Państwa historia ukazuje trudności, jakie wiążą się z uzależnieniem, ale również z miłością, która motywuje do stawienia czoła problemom. Rozumiem, jak wielki jest Pani dylemat – nie tylko, jak postępować w tej relacji, ale także, jak zatroszczyć się o swoje emocje i dobrostan.

Warto zaznaczyć, że uzależnienie od pornografii, podobnie jak inne uzależnienia, wymaga podejścia terapeutycznego opartego na zrozumieniu, wsparciu i długoterminowej pracy. Praca z uzależnieniem tego typu nie polega jedynie na zaprzestaniu danego zachowania, ale na głębokim zrozumieniu mechanizmów uzależnienia, przepracowaniu emocji, a także wypracowaniu nowych, zdrowych strategii zarządzania w relacji i indywidualnych emocjach. Pracowałem przez wiele lat w ośrodku, który przyjmował tylko mężczyzn z takimi zaburzeniami.

W naszym ośrodku ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień oferujemy kompleksową pomoc dla osób borykających się z uzależnieniem od pornografii oraz ich partnerów. Proponujemy zarówno psychoterapię indywidualną, jak i terapię dla par, które pomagają w odbudowie zaufania, komunikacji i wsparcia emocjonalnego. Specjalizujemy się w pracy z uzależnieniami w relacjach, a nasze doświadczenie pokazuje, że pomoc oparta na solidnej pracy nad emocjami i zachowaniami jest kluczowa w procesie zdrowienia.

Proszę Pani, jeśli czuje Pani, że jest to moment na podjęcie kroków w kierunku rozwiązania tej sytuacji, zachęcamy do umówienia się na konsultację z jednym z naszych specjalistów np. z Panią Małgorzatą Zarycką, która wspólnie ze mną prowadziła terapię grupową dla kobiet w związku z seksoholikiem. Zajmujemy się nie tylko leczeniem uzależnień, ale także pomagamy w odbudowie relacji, zarządzaniu wspóluzależnieniem i wspieramy osoby, które stoją przed trudnym wyborem – zostać w związku, czy też odejść. Dzięki terapii można odnaleźć odpowiedzi na te pytania oraz zyskać siłę do podjęcia świadomych decyzji, które będą korzystne dla Pani dobrostanu.

Serdecznie zapraszam do skontaktowania się z naszym ośrodkiem, aby omówić kolejne kroki i znaleźć pomoc dostosowaną do Pani indywidualnych potrzeb. Jeśli jest taka potrzeba może się Pani umówić na konsultację bezpłatną do 30 minut.

Z szacunkiem,
Radosław Helwich
terapeuta uzależnień i współuzależnień
ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień w tym (od pornografii i masturbacji)

Rozmowa ma sens tylko wtedy, gdy towarzyszy jej realne leczenie i konsekwencje, ponieważ sama miłość i wybaczanie nie zatrzymają uzależnienia. To on ponosi odpowiedzialność za podjęcie i kontynuowanie terapii, a Pani ma pełne prawo stawiać granice i chronić siebie przed dalszym niszczeniem zaufania. Pani dylemat nie dotyczy dziś tego, czy Pani go kocha, lecz czy to życie Panią nie rani — i na to pytanie warto poszukać odpowiedzi w indywidualnej terapii dla Pani. Odejście nie jest karą, lecz czasem jedynym zdrowym sposobem, by przestać żyć w stanie ciągłego zagrożenia.

Dzień dobry!

Trochę mam za mało informacji, żeby rzetelnie w całości się odnieść do tego, co Pani pisze. Dlatego to, co napiszę, będzie raczej luźniejszymi spekulacjami na temat tego, jaki jest problem, o którym Pani pisze.

W codziennym języku często mówimy o „uzależnieniu od pornografii” czy „seksoholizmie”. Jednak w psychologii i najnowszych klasyfikacjach medycznych (jak ICD-11) odchodzi się od słowa „uzależnienie”, posługując się diagnozą kompulsywnych zachowań seksualnych (CSBD).

To rozróżnienie jest ważne, bo słowo „uzależnienie” sugeruje mechanizm podobny do np. uzależnienia od kokainy czy alkoholu, gdzie celem leczenia jest całkowita i dożywotnia abstynencja. Tymczasem seks i rozładowanie napięcia seksualnego (w tym masturbacja) są jednymi z podstawowych, naturalnych potrzeb człowieka.

Z tego powodu oczekiwanie od partnera, że całkowicie i na zawsze wyeliminuje masturbację ze swojego życia, jest po prostu niemożliwe i nierealne. Jeśli taki był cel poprzedniej terapii męża, z góry skazywało go to na porażkę, a Panią – na kolejne rozczarowania i kłamstwa. Zastanawiam się również, dlaczego zdjęcia na telefonie są problemem. Czy jest tak, że w Państwa związku fantazjowanie o innych osobach jest postrzegane jako zdrada? Może warto zastanowić się, czy to jest realistyczne oczekiwanie i wynegocjować z partnerem na zasadzie kompromisu pozwalającego mężowi na bezpieczną masturbację, która jednocześnie nie będzie ranić Pani, naruszać Państwa intymności i niszczyć zaufania.

Jeżeli natomiast problemem nie jest sam fakt masturbacji czy oglądania pornografii, ale to, że zachowania te wymykają się spod kontroli, służą do kompulsywnego regulowania emocji i są realizowane w sposób, który destrukcyjnie wpływa na Państwa relację, to trzeba zaadresować właśnie to, a nie zdjęcia na telefonie.

Zdecydowanie zachęcam do sięgnięcia po profesjonalne wsparcie, być może w pierwszej kolejności do podjęcia psychoterapii indywidualnej dla Państwa obojga. Mąż prawdopodobnie potrzebuje pomocy, by zrozumieć mechanizmy swoich zachowań i nauczyć się inaczej napięcie seksualne w sposób, który nie łamie zasad panujących w Państwa związku. Pani natomiast potrzebuje bezpiecznej przestrzeni, aby przyjrzeć się własnym granicom, poradzić sobie z poczuciem zdrady i zdecydować, na jakich warunkach (i czy w ogóle) jest Pani gotowa kontynuować tę relację.

Pozdrawiam
Dr Paweł Gwiaździński