JAK MOGĘ POMÓC SYNOWI, KTÓREGO OPUŚCIŁA ŻONA, JEST W ROZSYPCE PSYCHICZNEJ

Sytuacja, którą Pani opisuje, musi być bardzo trudna zarówno dla Pani, jak i Pani syna. Najważniejsze teraz jest zapewnienie synowi wsparcia i stabilności emocjonalnej. Syn przechodzi żałobę i dobrze, jeśli pozwoli sobie ja przeżyć. Jest kilka etapów żałoby. Są to i złość i zaprzeczanie, depresja i nadzieja. Ostatecznie przychodzi pogodzenie i budowanie swojego świata na nowo. To, że jest Pani obok syna i słucha go, jest kluczowe. Może Pani dać synowi bezpieczną przestrzeń, żeby mógł wyrazić swoje emocje bez oceniania. Proszę zachęcać syna do otwartości w wyrażaniu uczuć. To może pomóc mu lepiej zrozumieć i przetworzyć to, co się wydarzyło. Ważne jest zapewnienie stabilności i codziennych rutyn, czyli utrzymanie normalności w jego życiu, jak tylko jest to możliwe. Jeśli będzie bardzo trudno, warto rozważyć wsparcie psychologiczne lub terapeutyczne. Może to pomóc synowi w przetwarzaniu swoich uczuć i adaptacji do zmian. Proszę też dbać o siebie. Powodzenia.

Najlepiej, gdyby znalazła Pani kilku psychoterapeutów zajmujących się traumą. Spośród tych kilku warto wspólnie z synem wybrać jednego, który najbardziej będzie mu odpowiadał. Akurat w tym przypadku nie da się nikogo "wcisnąć" na siłę, klient musi zaakceptować kogoś, komu ma zaufać.

Można mu towarzyszyć w tym że rozmawiać na tematy które go męczą. Poleć konsultacje u specjalisty psychologa lub terapeutę.

W kryzysie psychicznym polecam wizytę u psychologa, rozmowa ze specjalistą pomaga w podniesieniu się i uzyskaniu motywacji. Powodzenia :)

Witam, może go Pani jedynie wspierać, być przy nim. Strata zawsze boli trzeba przeżyć te emocje. Pozdrawiam

Dzień dobry, rozstanie z żoną może być dla Pani syna bardzo trudnym doświadczeniem. W takiej sytuacji najważniejsze jest, żeby nie został z tym sam. Może Pani po prostu być przy nim, wysłuchać go i dać mu poczucie, że ma w Pani wsparcie. Jeśli widzi Pani, że bardzo źle to znosi i trudno mu wrócić do codziennego funkcjonowania, warto zaproponować mu również wsparcie psychoterapeutyczne. Jeśli jednak jego stan bardzo Panią niepokoi, warto poszukać dla niego również pomocy psychiatrycznej. Pozdrawiam serdecznie, Małgorzata Zari