Dzień dobry , U mojej mamy (68 l) ostatnio pojawiły się leki . Uważa że ktoś wchodzi jej do domu ,
Dzień dobry , U mojej mamy (68 l) ostatnio pojawiły się leki . Uważa że ktoś wchodzi jej do domu , przestawia rzeczy , podrzuca coś a nawet kradnie . Nie chce wychodzić z domu dopóki z pracy nie wrócić mój brat bo uważa że on wtedy przychodzi. Ona bardzo wierzy w to co widzi a przy próbie wytłumaczenia jej że pewnie sama to przełożyła albo że to nie jest możliwe płacze i uważa że robię z niej wariatkę bo jej nie wierze . Tak normalnie funkcjonuje , robię zakupy , chodzi do lekarza itp. ale cały czas uważa że ,,on „ wchodzi i robi jej na złości i chce ja okraść . Nie wiem jak pomóc mamie bo nie chce słyszeć o psychiatrze ,, no bo ona nie jest chora „ a na pewno takie życie w leku jest niekomfortowe ,
4 odpowiedzi
Dzień dobry. Szanowna Pani, warto rozważyć również udanie się do neurologa w celu wykluczenia przebiegu chorób otępiennych. Opisywane przez Panią objawy, których doświadcza Pani mama może mówić o doświadczanych lękach, ale również o konieczności wykluczenia innych przyczyn medycznych. Z poważaniem
Dzień dobry, w takiej sytuacji wskazane wydaje się rozważenie wizyty u neurologa, ponieważ opisywane zachowania mamy, choć przebiegają w towarzystwie lęku, to mogą (choć: nie muszą) wiązać się z innymi medycznymi problemami, jak na przykład zaburzenia otępienne w przebiegu różnych chorób. Konsultacja neurologiczna może być pomocna w ustaleniu podłoża trudności mamy. Pozdrawiam, Małgorzata Iwańczyk
Rozumiem, że sytuacja jest bardzo trudna i niepokojąca, zwłaszcza, że mama nie akceptuje tego, co się dzieje, i nie chce przyjąć pomocy. W takich przypadkach często trudno jest przekonać osobę do szukania pomocy psychiatrycznej, zwłaszcza gdy osoba ma poczucie, że to, co przeżywa, jest rzeczywiste. Opisane objawy mogą wskazywać na problemy związane z lękami, a także na możliwość wystąpienia zaburzeń psychicznych, takich jak paranoja lub objawy psychotyczne. Oto kilka kroków, które mogą pomóc w tej sytuacji: 1)Bezpieczeństwo i wsparcie emocjonalne: Ważne, by mama czuła się wspierana i rozumiana, nawet jeśli jej obawy wydają się nieracjonalne. Staraj się nie zaprzeczać jej odczuciom, ale raczej wspierać w emocjach, oferując zrozumienie. Możesz np. powiedzieć: "Rozumiem, że czujesz się zaniepokojona, bo coś się dzieje, ale musimy to razem omówić i znaleźć sposób, jak Ci pomóc." 2) Stopniowe wprowadzenie terapii: Chociaż mama nie chce słyszeć o psychiatrze, warto delikatnie zaproponować wizytę u specjalisty. Możesz na przykład zasugerować, że "terapeuta mógłby pomóc w radzeniu sobie z lękami" i że nie oznacza to, iż jest chora, ale może to pomóc jej w lepszym radzeniu sobie z emocjami i lękami. Warto również podkreślić, że specjaliści mogą pomóc w zrozumieniu i wyjaśnieniu tego, co się dzieje. 3) Rozważenie wsparcia rodziny lub przyjaciół: Jeśli mama ma jakąś bliską osobę, której ufa, warto poprosić ją, by wprowadziła rozmowę na temat wizyty u specjalisty. Czasami łatwiej jest przekonać kogoś do podjęcia terapii, gdy mówi o tym ktoś, kogo osoba obdarza większym zaufaniem. 4)Zwiększenie poczucia bezpieczeństwa: Może warto rozważyć zamontowanie dodatkowego systemu zabezpieczeń w domu, np. kamer, aby mama czuła się bezpieczniej i mogła zobaczyć, że nie ma osób wchodzących do jej domu. Może to pomóc zmniejszyć poczucie zagrożenia, choć w przypadku zaburzeń tego typu, nie jest to rozwiązanie długofalowe.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.