Dzień dobry. Psycholog prowadzi terapię zarówno małoletniego dziecka jak i matki. Jednocześnie ojcu

Dzień dobry, rozumiem, że pytanie dotyczy emocji związanych z sytuacją, w której w systemie rodzinnym pojawia się psycholog. W opisywanym przypadku emocje mogą wynikać z dezorientacji, wyzwań komunikacyjnych, być może poczucia czasowego wykluczenia. Jest to sytuacja, w której wiele się zmienia i odczucia z tym związane są naturalne. Dlatego czymś szczególnie istotnym może okazać się budowanie zaufania w związku i relacji z dzieckiem- wszystko co zbliża Państwa ze sobą. Może to realnie pokazać przestrzeń, w której tworzone są więzi, do której psycholog nie ma dostępu. Może również stworzyć okazję do rozmowy: zadania wymienionych pytań matce oraz dziecku, którzy odnosząc się do własnej osoby mogą znać na nie najlepiej odpowiedź lub do rozmowy na temat Pana sytuacji w całym kontekście wizyt u psychologa. Jeśli chodzi o konkretną odpowiedź na Pana pytanie- istnieje Kodeks etyczny psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Rozumiem, że chęć odwołania się do niego mogła wyniknąć np. z poczucia bezsilności wobec sytuacji. Doświadczenie jednak pokazuje, że szczera rozmowa z uwzględnieniem opisu własnej perspektywy, bywa znacznie skuteczniejsza w efektach. Życzę powodzenia uczestnikom opisywanej sytuacji. Pozdrawiam serdecznie.

Terapii nie powinno prowadzić się równolegle dwóm tym samym członkom rodziny bliskim znajomym czy partnerom to błąd rzemiosła.

Dzień dobry,

Sytuacja, którą Pan opisuje, jest złożona i dotyczy zarówno kwestii etyki zawodowej psychologa, jak i praktycznych zasad współpracy w terapii rodzinnej. Zasady pracy psychologa w Polsce są regulowane przez kodeksy etyki zawodowej (np. Kodeks Etyczno-Zawodowy Psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego) oraz przepisy dotyczące ochrony praw pacjentów.

Kilka kluczowych zasad:
- Poufność i dobro pacjenta – psycholog jest zobowiązany do ochrony informacji powierzonych przez swoich pacjentów, co oznacza, że nie może ujawniać szczegółów terapii dziecka ani matki bez ich zgody. Dotyczy to również sytuacji, gdy rodzic jest prawnie uprawniony do informacji.
- Unikanie konfliktu interesów – zgodnie z zasadami etyki, psycholog powinien unikać sytuacji, które mogłyby wpłynąć na jego bezstronność. Prowadzenie terapii zarówno dziecka, jak i jednego z rodziców, może potencjalnie rodzić konflikt interesów, szczególnie jeśli utrudnia to współpracę z drugim rodzicem.

Co może Pan zrobić:
- Zapytanie o zalecenia terapeutyczne – jako ojciec z pełnymi prawami rodzicielskimi ma Pan prawo pytać, w jaki sposób może Pan wspierać dziecko w procesie terapii. Psycholog, z zachowaniem poufności, powinien udzielić takich ogólnych wskazówek.

- Rozważenie mediacji rodzinnych – w sytuacji, gdy komunikacja z psychologiem jest utrudniona, a współpraca między rodzicami wymaga usprawnienia, mediacje rodzinne mogą być pomocnym rozwiązaniem.

Chciałbym zaproponować kontakt z G-Home Centrum Psychologiczne, gdzie mamy specjalistkę z zakresu mediacji rodzinnych. Mediatorka pomoże Państwu wypracować zasady współpracy i komunikacji, które będą wspierały dobro dziecka i ułatwią podejmowanie wspólnych działań w zakresie terapii.

Jeśli potrzebuje Pan więcej informacji lub wsparcia w tej kwestii, zachęcam do kontaktu. Mediacje mogą być pierwszym krokiem w stronę poprawy komunikacji i znalezienia wspólnych rozwiązań.