Dzień dobry. Psycholog prowadzi terapię zarówno małoletniego dziecka jak i matki. Jednocześnie ojcu

Dzień dobry, Poruszasz ważne zagadnienie związane z etyką zawodową psychologa i odpowiedzialnością za zachowanie neutralności oraz ochronę interesów wszystkich zaangażowanych stron, szczególnie w sytuacji rodzinnych konfliktów. 1. Konflikt interesów w terapii dziecka i rodzica Zgodnie z zasadami etyki psychologicznej oraz standardami zawodowymi, prowadzenie terapii zarówno dziecka, jak i jednego z rodziców w sytuacji konfliktu rodzinnego może stwarzać ryzyko konfliktu interesów. Psycholog powinien unikać sytuacji, w której: Może zostać odebrany jako stronniczy wobec jednego z rodziców. Może dojść do naruszenia zaufania w relacji terapeutycznej z dzieckiem. Może powstać wątpliwość co do neutralności w relacji z drugim rodzicem, szczególnie gdy ten ma pełne prawa rodzicielskie. 2. Informowanie rodziców o terapii dziecka Jeśli dziecko jest małoletnie, to oboje rodzice mają prawo być informowani o procesie terapeutycznym, ponieważ wspólnie odpowiadają za jego wychowanie i zdrowie. Psycholog ma obowiązek: Udzielić rodzicom ogólnych informacji o celu terapii dziecka, jej założeniach i ewentualnych zaleceniach, bez naruszania tajemnicy terapeutycznej dziecka. Wspierać rodziców w działaniach, które mają na celu poprawę dobrostanu dziecka, np. przez udzielanie wskazówek, jak mogą wspierać terapię. Odmowa odpowiedzi na pytania jednego z rodziców, np. dotyczące tego, jak ojciec może wesprzeć dziecko, może budzić wątpliwości, szczególnie jeśli rodzic ma pełne prawa rodzicielskie. 3. Regulacje dotyczące etyki zawodowej psychologa Kodeks etyczny psychologa (oparty np. na standardach Polskiego Towarzystwa Psychologicznego lub podobnych organizacji w innych krajach) reguluje kwestie związane z konfliktem interesów i ochroną praw wszystkich zaangażowanych stron. Zawiera m.in. następujące zasady: Unikanie konfliktu interesów Psycholog powinien unikać sytuacji, w której mogłoby dojść do konfliktu interesów lub wrażenia braku obiektywności. Prowadzenie terapii dziecka i jednego z rodziców może być taką sytuacją, jeśli istnieje konflikt w rodzinie. Neutralność i obiektywizm Psycholog ma obowiązek zachowania neutralności w sytuacjach rodzinnych i unikania wspierania jednej strony kosztem drugiej. Informowanie rodziców W przypadku terapii dziecka psycholog ma obowiązek współpracować z rodzicami, zachowując równowagę i informując ich w taki sposób, aby wspierali terapię dziecka. Ochrona tajemnicy terapeutycznej Psycholog nie może ujawniać szczegółów terapii dziecka bez jego zgody, jeśli dziecko osiągnęło odpowiedni poziom rozumienia (np. w wieku nastoletnim). Jednocześnie ma obowiązek przekazywać rodzicom ogólne informacje o postępach dziecka i zaleceniach. 4. Co możesz zrobić jako ojciec? A. Poproś o formalne wyjaśnienie zasad współpracy Możesz skontaktować się z psychologiem i zapytać: Jakie są ramy jego współpracy z obojgiem rodziców? Jakie są jego ogólne zalecenia dotyczące wsparcia terapii dziecka? Jak planuje informować oboje rodziców o przebiegu i efektach terapii, bez naruszania tajemnicy terapeutycznej dziecka? B. Powołaj się na przepisy prawa W przypadku, gdy psycholog unika współpracy z jednym z rodziców, możesz przypomnieć, że masz pełne prawa rodzicielskie i prawo do informacji dotyczących zdrowia dziecka. W Polsce, na przykład, zgodnie z art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje rodzice mają równe prawo do decydowania o istotnych sprawach dziecka. C. Zgłoś wątpliwości do odpowiedniego organu Jeśli psycholog nadal odmawia udzielenia informacji, możesz zgłosić swoje wątpliwości do instytucji nadzorującej jego pracę (np. Polskiego Towarzystwa Psychologicznego lub innego odpowiedniego organu w Twoim kraju). W skardze możesz odnieść się do zasad etycznych psychologa, które nakładają obowiązek współpracy z obojgiem rodziców. Psycholog prowadzący terapię dziecka i jednego z rodziców musi szczególnie dbać o neutralność i unikać konfliktu interesów. Masz prawo: Otrzymać ogólne informacje na temat terapii dziecka. Wiedzieć, jak możesz wspierać proces terapeutyczny jako ojciec. Jeśli psycholog odmawia współpracy, możesz domagać się wyjaśnienia, powołać się na swoje prawa rodzicielskie i w razie potrzeby zgłosić swoje zastrzeżenia do odpowiednich instytucji. Ważne, abyś działał w sposób spokojny i konstruktywny, koncentrując się na dobru dziecka.

Dzień dobry, rozumiem, że pytanie dotyczy emocji związanych z sytuacją, w której w systemie rodzinnym pojawia się psycholog. W opisywanym przypadku emocje mogą wynikać z dezorientacji, wyzwań komunikacyjnych, być może poczucia czasowego wykluczenia. Jest to sytuacja, w której wiele się zmienia i odczucia z tym związane są naturalne. Dlatego czymś szczególnie istotnym może okazać się budowanie zaufania w związku i relacji z dzieckiem- wszystko co zbliża Państwa ze sobą. Może to realnie pokazać przestrzeń, w której tworzone są więzi, do której psycholog nie ma dostępu. Może również stworzyć okazję do rozmowy: zadania wymienionych pytań matce oraz dziecku, którzy odnosząc się do własnej osoby mogą znać na nie najlepiej odpowiedź lub do rozmowy na temat Pana sytuacji w całym kontekście wizyt u psychologa. Jeśli chodzi o konkretną odpowiedź na Pana pytanie- istnieje Kodeks etyczny psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Rozumiem, że chęć odwołania się do niego mogła wyniknąć np. z poczucia bezsilności wobec sytuacji. Doświadczenie jednak pokazuje, że szczera rozmowa z uwzględnieniem opisu własnej perspektywy, bywa znacznie skuteczniejsza w efektach. Życzę powodzenia uczestnikom opisywanej sytuacji. Pozdrawiam serdecznie.

Terapii nie powinno prowadzić się równolegle dwóm tym samym członkom rodziny bliskim znajomym czy partnerom to błąd rzemiosła.

Dzień dobry, Sytuacja, którą Pan opisuje, jest złożona i dotyczy zarówno kwestii etyki zawodowej psychologa, jak i praktycznych zasad współpracy w terapii rodzinnej. Zasady pracy psychologa w Polsce są regulowane przez kodeksy etyki zawodowej (np. Kodeks Etyczno-Zawodowy Psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego) oraz przepisy dotyczące ochrony praw pacjentów. Kilka kluczowych zasad: - Poufność i dobro pacjenta – psycholog jest zobowiązany do ochrony informacji powierzonych przez swoich pacjentów, co oznacza, że nie może ujawniać szczegółów terapii dziecka ani matki bez ich zgody. Dotyczy to również sytuacji, gdy rodzic jest prawnie uprawniony do informacji. - Unikanie konfliktu interesów – zgodnie z zasadami etyki, psycholog powinien unikać sytuacji, które mogłyby wpłynąć na jego bezstronność. Prowadzenie terapii zarówno dziecka, jak i jednego z rodziców, może potencjalnie rodzić konflikt interesów, szczególnie jeśli utrudnia to współpracę z drugim rodzicem. Co może Pan zrobić: - Zapytanie o zalecenia terapeutyczne – jako ojciec z pełnymi prawami rodzicielskimi ma Pan prawo pytać, w jaki sposób może Pan wspierać dziecko w procesie terapii. Psycholog, z zachowaniem poufności, powinien udzielić takich ogólnych wskazówek. - Rozważenie mediacji rodzinnych – w sytuacji, gdy komunikacja z psychologiem jest utrudniona, a współpraca między rodzicami wymaga usprawnienia, mediacje rodzinne mogą być pomocnym rozwiązaniem. Chciałbym zaproponować kontakt z G-Home Centrum Psychologiczne, gdzie mamy specjalistkę z zakresu mediacji rodzinnych. Mediatorka pomoże Państwu wypracować zasady współpracy i komunikacji, które będą wspierały dobro dziecka i ułatwią podejmowanie wspólnych działań w zakresie terapii. Jeśli potrzebuje Pan więcej informacji lub wsparcia w tej kwestii, zachęcam do kontaktu. Mediacje mogą być pierwszym krokiem w stronę poprawy komunikacji i znalezienia wspólnych rozwiązań.