Dzień Dobry. Piszę do Państwa , ponieważ jestem sam z problemem . Nie mam przyjaciół , moja żona i

Dzień dobry,

Jestem pełna uznania, że zdecydował się Pan podzielić swoimi uczuciami z Terapeutką. Myślę, że to bardzo ważne i wierzę, że z korzyścią dla Pana i relacji terapeutycznej - nawet jeśli obecnie doświadcza Pan uczucia, że temat stał się niewygodny.

Zachęcam Pana, aby rozmawiał Pan ze swoją Terapeutką o tym, czego Pan doświadcza, co i jak Pan obecnie przeżywa i jakie ma Pan myśli wokół Waszej relacji. Przyjrzenie się temu w gabinecie jest w moim przekonaniu najlepszą drogą.

Słyszę, że trudno się Panu pogodzić z tym, że relacja terapeutyczna nigdy nie przerodzi się w relację o innym charakterze. Rozumiem, że Terapeutka stała się bardzo ważną osobą w Pana życiu i że dzisiaj trudno Panu sobie wyobrazić, że ta relacja się kiedyś zakończy. Jednocześnie chcę podkreślić, że etyka zawodu Psychoterapeuty w tym zakresie jest bardzo jasna i wynika także z troski o klienta/pacjenta. Ta relacja - choć często bliska i znacząca, jest nawiązywana w pewnym kontekście i faktycznie musi mieć swój koniec.

Wierzę, że kiedy poczuje Pan, że nadszedł moment na zakończenie terapii (że zrobił Pan w terapii to, na czym Panu zależało), to to rozstanie będzie łatwiejsze (co nie oznacza, że łatwe). Wydaje się także, że część z tej relacji pozostanie z Panem, pomimo tego, że po zakończeniu terapii nie będzie miała ona swojej kontynuacji.

Na koniec jeszcze raz zachęcam Pana, aby dzielić się swoimi doświadczeniami bezpośrednio w relacji terapeutycznej.

Z pozdrowieniami!

Dzień dobry, widzę ,że jest Pan w bardzo trudnej dla siebie sytuacji, w której pojawiły się Panu romantyczne uczucia do terapeutki. O ile czasem się one pojawiają w relacji terapeutycznej ze względu na poczucie wyjątkowości bliskości i poczucia rozumienia oraz akceptacji przez terapeutę u pacjenta, to to nie może być zrealizowane. Relacja terapeutyczna jest po to ,aby człowiek mógł w miejscu bezpiecznym i akceptującym spotkać się ze swoimi najtrudniejszymi kawałkami i swoja kruchością w związku z czym wyklucza to relacje przyjacielska czy romantyczną. Po za tym terapeuta nie może naruszyć zaufania pacjenta oraz wykorzystać jego kruchości a tak by się stało ,gdyby weszła by terapeutka z Panem w relacje romantyczną. to nigdy nie jest dobre ani dla tego terapeuty ani pacjenta. Kodeks zawodowy także zabrania nam wchodzić w takie relacje.
Wyobrażam sobie jakie to musi być trudne, ale ważne by było dla procesu terapeutycznego i Pana zdrowienia rozmawiać o tych uczuciach odczuciach do terapeutki ,aby z jej pomocą poradzić sobie z tym zauroczeniem. To co jeszcze zauważam to ,że ma Pan w sobie dużo odwagi ,gdyż mimo niewygodnego tematu wniósł go Pan sesje. Mam nadzieje ,ze dalej to będzie Pan robił ,aż upora się Pan z tym. To wydarzenie w efekcie skończy się dla Pana pozytywnie i doświadczy Pan przyjęcia.
Pozdrawiam
Magdalena Gierula

Pana terapeutka zachowuje sie bardzo profesjonalnie. Wyrazil Pan swoje uczucie a teraz musi Pan zaakcetptowac fakt, ze nie zawsze mamy to czego pragniemy. To bycie drosłym. To ratunek o ktorym Pan pisze. Akceptacja.

Witam, rozumiem uczucia ale terapeutę obowiązuję etyka zawodowa i związki z Pacjentami są niedopuszczalne. Bardzo mi przykro ale tak jest. Pozdrawiam.