Dzień dobry. Od bardzo długiego czasu (jakieś 10 lat) cierpnie na bardzo niską samoocenę. Uważam, że

Dzień dobry, przyczyny objawów, które Pan opisuje mogą być różne. Ciężko na podstawie krótkiej wiadomości postawić konkretną diagnozę. Na pewno trzeba też by było pochylić się nad Pana niską samooceną i jej przyczyną. Z pewnością warto aby udał się Pan w tej kwestii do specjalisty i szerzej omówił temat. Odpowiednia diagnoza i terapia mogłaby Panu pomóc poprawić jakoś życia. Jeśli chciałby pan skorzystać z konsultacji to zapraszam. Pozdrawiam, Amelia Małyszek

Dzień dobry, jeśli przez długi czas ma Pan niską samoocenę i trudności w odczuwaniu emocji to spotkanie z psychologiem na pewno pozwoli na lepsze zrozumienie Pana sytuacji i trudności. Dzięki temu będzie można również popracować nad samooceną i Pana mocnymi stronami, wprowadzając zarazem strategie działania w celu poprawy codziennego samopoczucia. Pozdrawiam serdecznie, mgr Karolina Adamek

Podejście do tego typu problemów nie koniecznie musi się koncentrować na klasyfikacji według kategorii psychopatologicznych, można się skupić na zrozumieniu i odkryciu głębszych aspektów egzystencji osoby. Jeśli czuje Pan, że Pana problemy są głębsze i mają znaczący wpływ na codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z terapeutą, który może pomóc w znalezieniu odpowiedniego podejścia do pracy nad sobą. Zapraszam

To, co Pan opisuje, brzmi jak trudność, która trwa od wielu lat i znacząco wpływa na jakość życia. Bardzo niska samoocena, poczucie bycia "życiową porażką", utrata ambicji, brak motywacji oraz zobojętnienie emocjonalne nie są czymś, co warto bagatelizować. Na podstawie samego opisu nie da się stwierdzić, czy mamy do czynienia z zaburzeniem osobowości, depresją, czy innymi trudnościami psychicznymi. Warto jednak zwrócić uwagę, że długotrwałe poczucie bezwartościowości, utrata zainteresowań oraz ograniczone odczuwanie przyjemności mogą występować m.in. w przebiegu depresji lub utrwalonych negatywnych schematów myślenia o sobie. Szczególnie istotne jest to, że opisuje Pan ten stan jako obecny od około 10 lat. Sugeruje to, że nie jest to chwilowe obniżenie nastroju, lecz problem, który zasługuje na profesjonalną ocenę. Wiele osób przez lata przyzwyczaja się do cierpienia i zaczyna traktować je jako swoją "normalność", choć w rzeczywistości istnieją skuteczne formy pomocy. Zachęcam do konsultacji z psychologiem i/lub psychiatrą. Celem nie jest przyklejenie etykiety diagnostycznej, ale zrozumienie źródeł tych trudności i znalezienie sposobów na ich zmianę. Sam fakt, że szuka Pan odpowiedzi i pomocy, świadczy o tym, że jakaś część Pana nadal chce zadbać o siebie i swoje życie, a to bardzo dobry punkt wyjścia do dalszej pracy. Życzę Panu dużo siły i nieodkładania tej konsultacji na później.