Dzień dobry. Moja prośba jest rozpaczliwa! Jestem po trzydziestce. Moja sytuacja życiowa polega na

Leki od psychiatry to forma farmakoterapii, której znacząca skuteczność potwierdzona jest również dzięki skutecznej psychoterapii. Same leki przypisane od psychiatry nie będą miały takiej skuteczności, jeżeli w trakcie ich przyjmowania nie podejmie się Pani procesu terapeutycznego. W swojej wypowiedzi porusza Pani wiele trudnych dla Pani kwestii, jedną z nich jest strach, który może stać się paraliżujący, jeżeli odpowiednio wcześnie nie będzie on niwelowany. Z Pani relacji wynika, że jest kilka kwestii, których się Pani obawia w przyszłości tj.: samotność, śmierć bliskiej osoby. Obecnie wspomniała także Pani o stracie bliskiej relacji oraz wystąpienie wszelkich negatywnych emocji z nią związanych. Wszystkie z wymienionych rzeczy można poruszyć na spotkaniach u psychologa - zgłębić te tematy, omówić oraz rozpocząć pracę np. w zakresie poznawania nowych ludzi i nawiązywania z nimi relacji. Sprawia Pani wrażenie, osoby dla której mama jest bardzo ważna - jest to na pewno Pani bardzo duży oraz ważny zasób, który również można wykorzystać do pracy terapeutycznej. W sytuacji, o której Pani mówi, może warto skorzystać z pomocy osoby wykwalifikowanej, a potencjalnie dzięki takiej współpracy poradzić sobie z rzeczami, które na ten moment sprawiają Pani niewyobrażalne trudności.

Już teraz powinna Pani zadbać o siebie. Terapia psychologiczna absolutnie niezbędna, oczywiście również wizyta u psychiatry aby się upewnić czy już dzisiaj farmakoterapia byłaby pomocna. Pozdrawiam Monika Woźniak

Dzień dobry,
To, co Pani czuje, jest bardzo zrozumiałe. Pani i Pani mama przeszłyście razem dużo, byłyście na siebie zdane przez lata. Taka bliskość i silne przywiązanie w tych okolicznościach to coś naturalnego, a lęk przed stratą jedynej najbliższej osoby może być ogromny.
Leki od psychiatry mogą pomóc krótkofalowo, pomogą zmniejszyć nasilenie lęku poprzez wpływ na chemię mózgu. Jednak nie zmienią sposobu myślenia, nie zbudują poczucia samodzielności ani nie pomogą stopniowo poszerzyć świata poza relację z Mamą.
Tu kluczowa byłaby psychoterapia, pod postacią długofalowej pracy nad wzmocnieniem Pani autonomii, budowaniem innych relacji i oswajaniem lęku przed stratą. Nie musi Pani czekać na „ten moment”, żeby zacząć się wzmacniać. To można robić już teraz: spokojnie, krok po kroku.
Pozdrawiam serdecznie,

Zapraszam Panią do kontaktu. Jest Pani wrażliwą osobą, kochającą córką , a przede wszystkim kobietą, która cierpi. Myślę, że istotną sprawą byłoby poznanie Pani przekonań na temat siebie, świata i otoczenia i wydobycia z nich wartości na których zbuduje Pani siłę własnej tożsamości.

Dzień dobry,

z tego, co Pani opisuje, widać jak bardzo silna i ważna jest relacja z mamą. To zupełnie naturalne, że osoba, z którą jesteśmy najbliżej przez wiele lat, staje się dla nas ogromnym oparciem. Pani lęk przed jej utratą nie oznacza niczego „nienormalnego” - często pojawia się u osób, które mają bardzo bliską więź z jednym, najważniejszym człowiekiem w życiu.

Jednocześnie to, co Pani czuje - duży lęk przed przyszłością i poczucie, że bez mamy trudno byłoby funkcjonować - jest sygnałem, że warto poszukać wsparcia już teraz. Psychoterapia może pomóc stopniowo budować większe poczucie bezpieczeństwa w sobie, rozwijać własną niezależność emocjonalną oraz poszerzać relacje z innymi ludźmi. Taki proces nie polega na „odcinaniu się” od mamy, ale na wzmacnianiu Pani własnych zasobów i poczucia, że ma Pani oparcie również w sobie i w innych relacjach.

Leki psychiatryczne czasami mogą pomóc zmniejszyć bardzo silny lęk, ale zwykle same w sobie nie rozwiązują trudności związanych z relacjami czy poczuciem zależności. Dlatego najczęściej najlepszym rozwiązaniem jest rozmowa z psychoterapeutą lub psychologiem, który pomoże Pani spokojnie przyjrzeć się tej sytuacji i krok po kroku budować większe poczucie samodzielności oraz bezpieczeństwa.

To, że szuka Pani pomocy i potrafi tak szczerze opisać swoje uczucia, jest już bardzo ważnym pierwszym krokiem. Nie musi Pani zostawać z tym sama.

Pozdrawiam serdecznie.