Dzień dobry, Jestem młodą osobą, niedlugo po ukończeniu szkoły. W gimnazjum bylam prześladowana prz
4
odpowiedzi
Dzień dobry,
Jestem młodą osobą, niedlugo po ukończeniu szkoły. W gimnazjum bylam prześladowana przez rówieśników z klasy co mocno odbiło sie na mojej psychice tzn mam ruminacje, wrażenie ze spotkam te osoby gdzies na miescie (kiedyś bardziej) mimo że wiem doskonale że to co się działo już się nie powtórzy. Jeśli myśle o przeszłości to główną rzeczą jaką pamietam byl właśnie ten bullying. Nie potrafie rozmawiać o wspomnieniach ze szkoły poniewaz doprowadza mnie to do płaczu i w pewnych momentach do samookaleczania. Zawsze byłam cichszą osobą, zamknietą w sobie, ale po gimnazjum zdecydowanie sie to pogłebiło przez co mam objawy fobii społecznej i mozliwe ze zaburzen lękowych. Mam problemy na tle nerwowym, tzn bardzo męczą mnie momenty gdy dzieje się coś nie po mojej myśli a mogłam temu zapobiec, obarczam się wtedy winą i pałam do siebie pogardą (?). Poszłam dawniej do psychologa z tym problemem (mimo ze do konca nie umialam wytlumaczyc co sie ze mna dzieje) ale nie pomógł mi, bo zmiana myślenia działała na krótko, przez co zrezygnowałam z tego kompletnie myśląc że poradze sobie sama. Dopiero po kilku latach zdecydowalam sie powiedziec o tym co sie ze mną działo najbliższym, wydaje mi sie że to dlatego że myślalam jako dziecko ze moje problemy nie sa powazne, i że jeśli przetrwam gimnazjum to będzie lepiej. Dalej myślę że moje problemy nie sa na tyle poważne jak innych tzn nigdy nie miałam proby samobójczej poza samookaleczaniem sie i myslami typu "ze nie chce zyc, to nie ma sensu". Dlatego zastanawiam się, do jakiego specjalisty powinnam udać się na pierwszą wizytę, czy powinien być to psycholog/psychoterapeuta czy psychiatra oraz do jakiej grupy wiekowej sie zaliczyć poszukując specjalisty, ponieważ mam jeszcze przez krótki czas "naście lat" ale jestem pełnoletnia co prowadza mnie w niepewność, z którą z resztą też mam problem.
Jestem młodą osobą, niedlugo po ukończeniu szkoły. W gimnazjum bylam prześladowana przez rówieśników z klasy co mocno odbiło sie na mojej psychice tzn mam ruminacje, wrażenie ze spotkam te osoby gdzies na miescie (kiedyś bardziej) mimo że wiem doskonale że to co się działo już się nie powtórzy. Jeśli myśle o przeszłości to główną rzeczą jaką pamietam byl właśnie ten bullying. Nie potrafie rozmawiać o wspomnieniach ze szkoły poniewaz doprowadza mnie to do płaczu i w pewnych momentach do samookaleczania. Zawsze byłam cichszą osobą, zamknietą w sobie, ale po gimnazjum zdecydowanie sie to pogłebiło przez co mam objawy fobii społecznej i mozliwe ze zaburzen lękowych. Mam problemy na tle nerwowym, tzn bardzo męczą mnie momenty gdy dzieje się coś nie po mojej myśli a mogłam temu zapobiec, obarczam się wtedy winą i pałam do siebie pogardą (?). Poszłam dawniej do psychologa z tym problemem (mimo ze do konca nie umialam wytlumaczyc co sie ze mna dzieje) ale nie pomógł mi, bo zmiana myślenia działała na krótko, przez co zrezygnowałam z tego kompletnie myśląc że poradze sobie sama. Dopiero po kilku latach zdecydowalam sie powiedziec o tym co sie ze mną działo najbliższym, wydaje mi sie że to dlatego że myślalam jako dziecko ze moje problemy nie sa powazne, i że jeśli przetrwam gimnazjum to będzie lepiej. Dalej myślę że moje problemy nie sa na tyle poważne jak innych tzn nigdy nie miałam proby samobójczej poza samookaleczaniem sie i myslami typu "ze nie chce zyc, to nie ma sensu". Dlatego zastanawiam się, do jakiego specjalisty powinnam udać się na pierwszą wizytę, czy powinien być to psycholog/psychoterapeuta czy psychiatra oraz do jakiej grupy wiekowej sie zaliczyć poszukując specjalisty, ponieważ mam jeszcze przez krótki czas "naście lat" ale jestem pełnoletnia co prowadza mnie w niepewność, z którą z resztą też mam problem.
Dzień dobry,
Myślę, że pomoc psychologa/psychoterapeuty może być wystarczająca. Jeśli jest już Pani osobą pełnoletnią, to jest to grupa wiekowa osób dorosłych. To "przejście w dorosłość" jest bardzo trudne dla wielu młodych ludzi, więc Pani niepewność jest zrozumiała. Wielu specjalistów, chcąc wyjść temu naprzeciw, pracuje zarówno z osobami dorosłymi jak i z młodzieżą. Praca terapeutyczna jest jednak procesem, który wymaga czasu i wysiłku. To się zwykle dzieje na przestrzeni kilku miesięcy lub nawet kilku lat.
Pozdrawiam Panią serdecznie życząc odwagi i cierpliwości w walce o samą siebie i o wolne od gnębiących myśli, szczęśliwe życie.
Katarzyna Snarska
Myślę, że pomoc psychologa/psychoterapeuty może być wystarczająca. Jeśli jest już Pani osobą pełnoletnią, to jest to grupa wiekowa osób dorosłych. To "przejście w dorosłość" jest bardzo trudne dla wielu młodych ludzi, więc Pani niepewność jest zrozumiała. Wielu specjalistów, chcąc wyjść temu naprzeciw, pracuje zarówno z osobami dorosłymi jak i z młodzieżą. Praca terapeutyczna jest jednak procesem, który wymaga czasu i wysiłku. To się zwykle dzieje na przestrzeni kilku miesięcy lub nawet kilku lat.
Pozdrawiam Panią serdecznie życząc odwagi i cierpliwości w walce o samą siebie i o wolne od gnębiących myśli, szczęśliwe życie.
Katarzyna Snarska
Dzień dobry. Zaczęłabym od wizyty u psychologa/psychoterapeuty. Jako osoba pełnoletnia może Pani oczywiście zgłosić się na wizytę sama. Proces terapeutyczny może być trudny i wymagający, jednak bardzo owocny i satysfakcjonujący. Trudności, z którymi ma Pani do czynienia z pewnością uprzykrzają codzienne życie, dlatego ważne jest, aby zacząć działać jak najszybciej. Powodzenia!
Sugeruję wizytę: Konsultacja online - 190 zł
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Myślę, że już kilka wizyt u psychologa / terapeuty może przynieść ulgę. Z tego co co tu jest napisane nie widzę potrzeby konsultacji u psychiatry, choć warto pamiętać, że część psychiatrów jest też terapeutami.
W tym momencie raczej szukałbym pomocy u psychologów pracujących jednak z osobami dorosłymi lub ewentualnie z młodzieżą straszą.
Są sposoby pomagające radzić sobie na powtarzającymi się ruminacjami o których jest mowa w Pani pytaniu. A na brak pewności siebie czy np. na nieśmiałość też są "lekarstwa terapeutyczne" proponowane przez psychologów. Oczywiście nowe podejście trzeba wypracować przez co najmniej kilka / kilkanaście sesji, ale jestem przekonany że warto.
W tym momencie raczej szukałbym pomocy u psychologów pracujących jednak z osobami dorosłymi lub ewentualnie z młodzieżą straszą.
Są sposoby pomagające radzić sobie na powtarzającymi się ruminacjami o których jest mowa w Pani pytaniu. A na brak pewności siebie czy np. na nieśmiałość też są "lekarstwa terapeutyczne" proponowane przez psychologów. Oczywiście nowe podejście trzeba wypracować przez co najmniej kilka / kilkanaście sesji, ale jestem przekonany że warto.
Dzień dobry. Jako osoba pełnoletnia może Pani iść do psychiatry dla dorosłych. Lekarz psychiatra zdecyduje czy potrzebuje Pani leków i / lub psychoterapii. Na konkretne lęki są konkretne metody pracy. Dodatkowo ma Pani obniżony nastrój, więc dobrze byłoby to również skonsultować z lekarzem, który Pani pokieruje, co robić dalej. Może Pani też zacząć ścieżkę odwrotnie: zacząć od wizyty u psychoterapeuty (może być nawet online), który pokieruje Panią pewnie do psychiatry i po diagnozie wdrożone zostanie leczenie. Połączenie leków z psychoterapią dalej najlepsze efekty. Jest Pani młodą osobą, więc warto to zrobić szybciej, wtedy leczenie powinno być skuteczniejsze. Wszystkiego dobrego.
Podobne pytania
- Od 1 kwietnia bralam xarelto15mg przez 21 dni z powodu zakrzepicy żyły podkolanowej (3 dni w szpitalu pod heparyną dożylnie od29.03-01.04) i zator zylny prawej nogi po usunięciu zylakow . Na wypisie mam napisane xarelto 1xdz. Przez 21 dni . +cyclo3forte przez 10 dni po 2tab. Czy to jest bezpieczne…
- Dzień Dobry Od 5 lat stosuje tabletki Yasminelle i niestety pominęłam pierwszą tabletkę z opakowania, ale zorientowałam się dopiero po 5 dniach że nie wzięłam tabletki. Niestety dzień przed pierwszym dniem uprawiałam seks oraz dwa, trzy i cztery dni temu. Czy mogłam zajść w ciążę? Czy powinnam wziąć…
- Witam jestem po trzech cesarskich cięciach mój lekarz powiedział że nie ma żadnych przeciwskazań medycznych do kolejnej ciąży w przyszłości gdyż nie ma żadnych zrostów wszystko jest w porządku też z blizna czy rzeczywiście czwarte cesarskie cięcie może być bezpieczne?
- Dzień dobry chciałam się zapytać 24 kwietnia miałam mieć okres o 2dni przed miała plamienie a na 3 dzień dostałam krwawienie i moje pytanie jak mam liczyć od kiedy mam okres
- Kochałam się z mężem w czasie owulacji, byliśmy zabezpieczeni prezerwatywa, która niewiem kiedy pękła. Mąż twierdzi, że nie było wtrysku. Ściągnął tamtą i założył nowa. Ja nie zauważyłam, że brakuje kawałka prezerwatywy, który jak się okazało został we mnie w środku i wypadł sam dopiero po tygodniu.…
- Czy można suplementowac monohydrat kreatyny jednocześnie stosując antykoncepcję w postaci wkładki domacicznej kyleena? Czy kreatyna może osłabić działanie wkładki?
- Dzień dobry. Mam 36 lat i pojawiły się u mnie uderzenia gorąca wraz z potliwością. W ostatnich dniach bardzo nasilone. Przyjmuję tabletki antykoncepcyjne Vibin. Moja mama bardzo szybko przekwitała, była mniej więcej w moim wieku, w wieku 40 lat już nie miesiączkowała. Ja od okresu dojrzewania zmagałam…
- Dzień dobry, zacząłem testować swój organizm pod kątem zależności między tym, co jem i tym, jak śpię oraz ile mam energii w ciągu dnia. I tak: 1. głównie cukry, węgle złożone, trochę białka, prawie nic tłuszczu - potrafiłem spać po 8-12 godzin, byłem zmęczony, niewyspany i przez 20-30 minut 'dochodziłem…
- Witam odebrałam wyniki i mnie troszkę niepokoją ponieważ wyszły mi takie wyniki -ciała p/wirusowi różyczki IgM reaktywny Wartość indeksu 1,0 P-ciała p/wirusowi różyczki IgG 346,0 IU/ml a jestem w 14 t. C bardzo proszę o pomoc i z góry dziekuje
- Miesiąc po labioplastyce na kontroli lekarz powiedział, ze mogę wrócić do współżycia, po pierwszej próbie okazało się że jest to niemożliwe bo blizny napinają się i jest za ciasno, a członek nie jest wstanie wejść nawet do połowy, bo odczuwam duże napięcie i uczucie jakby miało mnie rozerwać. Bardzo…
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.