Dzień dobry Czy farmakoterapia może pomóc w przypadku osobowości unikającej (z fobią społeczną)? Pr

Sporo pytań i bardzo dobrze :). Zacznijmy od początku, w przypadku zaburzenia, o którym Pan pisze farmakologia dobrze jest, gdy uzupełnia terapię, nie odwrotnie. Co do nurtu, to warto wiedzieć na jakim podłożu zaburzenie się u Pana rozwinęło, ale w większości przypadków terapia CBT lub integratywna (łącząca nurty) byłaby, moim zdaniem, wskazana. Czy indywidualna czy grupowa? W przypadku tego akurat zaburzenia, ja opowiedziałbym się za indywidualną, ale grupowa też może być bardzo skuteczna. Terapia może trwać... i to pytanie jest zawieszone, bo zależy od wielu czynników. Dostrzegalne efekty są wynikiem głównie Pana zaangażowania, pracy, terapeutki / terapeuty i można je potencjalnie dostrzec po 8 -12 sesjach (takie jest przynajmniej moje doświadczenie). Koleżanki i Koledzy mogą mieć oczywiście inne, tak że trudno mówić o średniej. Dodam, że "dostrzegalne efekty", nie oznaczają, iż zaburzenie zostało definitywnie pokonane, to nie takie ani proste, ani szybkie, ale oznacza, że jest sie na właściwej drodze do osiągnięcia celu. Pozdrawiam również.

Witam,
chyba włożę kij w mrowisko, bo nie mam wątpliwości, że leczenie zaburzeń osobowości warto zlecić terapeucie psychodynamicznemu lub ewentualnie integracyjnemu. Tu konieczne jest przeanalizowanie dokładne przeszłości, deficytów, mechanizmów obronnych, ale także przekonań, warto także wzmocnić zasoby pacjenta.
Niestety leczenie zaburzeń osobowości jest długoterminowe, gdyż osobowość kształtuje się we wczesnym dzieciństwie i nie można osiągnąć trwałej zmiany w krótkim czasie, jeśli zaburzenia trwają od dzieciństwa np. do wieku 30 lat. To są lata stosowania tych samych mechanizmów, zachowań.
Nie zalecam terapii grupowej przynajmniej na początku leczenia, w przypadku fobii społecznej grupa może po prostu jawić się jako zbyt zagrażająca.
Ważne aby wybrany psychoterapeuta miał co najmniej 4 - 5 lat regularnego, całościowego szkolenia, pracował pod superwizją lub posiadał certyfikat psychoterapeuty najczęściej Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, Psychologicznego lub Psychodynamicznego.
Pozdrawiam

Dzień dobry,
Jeśli chodzi o farmakoterapię w przypadku leczenia zaburzeń osobowości, to można ją traktować raczej jako wsparcie w procesie psychoterapii. Przyjmowane leki mogą łagodzić cierpienie pacjenta związane z zaburzeniami osobowości, lecz ich przyjmowanie osobowości nie zmieni, więc po po zaprzestaniu leczenia objawy zazwyczaj powracają. Nie zmienia to jednak faktu, że niektórym osobom w tej sytuacji farmakoterapia ułatwia pracę nad sobą, zwłaszcza na początku procesu psychoterapii.
W przypadku diagnozy osobowości unikającej czy fobii społecznej proponowałabym rozpocząć psychoterapię w formie indywidualnej - myślę, że terapia grupową jest czymś, co można byłoby wziąć pod uwagę ewentualnie w późniejszym czasie, na początek jednak mogłaby być zbyt dużym wyzwaniem. Terapia zaburzeń osobowości jest też procesem długotrwałym - osobowość rozpoczyna kształtować się w dzieciństwie, z czasem natomiast się utrwala, nie jest więc możliwe, by zmienić ją w kilka miesięcy. Aby osiągnąć trwałe zmiany w strukturze osobowości zazwyczaj potrzeba kilku lat regularnej pracy psychoterapeutycznej. Wreszczie: w kwestii nurtu terapeutycznego, ja sugerowałabym psychodynamiczny lub integracyjny - leczenie zaburzeń osobowości to złożona praca, dotykająca źródeł problemu, czyli przeszłości, wytworzonych i utrwalonych mechanizmów obronnych, schematów funkcjonowania pacjenta, jego deficytów oraz zasobów.
Pozdrawiam,
Małgorzata Iwańczyk
Gabinet Psychoterapii Dobra Przestrzeń w Katowicach i Gliwicach