Dzień dobry, Chciałam zasięgnąć porady w sprawie mojej mamy. Sytuacja trwa juz dwa lata. Mama ma 65
3
odpowiedzi
Dzień dobry,
Chciałam zasięgnąć porady w sprawie mojej mamy. Sytuacja trwa juz dwa lata. Mama ma 65 lat od jakiegoś roku izoluje się nie wychodzi z domu, nie rozmawia z ludzmi, przestała robić zakupy, gotować. Czesto często zamyka sie w pokoju jest bardzo smutna i płacze, przestalaa odbierac telefony od swoich dzieci. Prawie sie nie odzywa do swojego męża z ktorym mieszka. Od jakis dwoch tyg mama praktycznie przestala jeść, zauważyliśmy ze mama tez nie sypia w nocy. Mama nie zgadza sie na wizyte u lekarza czy badania gdyż uważa ze nic jej nie jest że chcemy ją wyslac do szpitala psychiatrycznego. Martwimy sie o nią dodam jeszcze ze wcześniej zachowywala sie inaczej byla wesola kobieta cieszaca sie zyciem. Chcielibysmy jej pomoc czy moze to byc depresja? Jak można z nią rozmawiac i przekonac ja do pojscia do lekarza? jakie kroki mozna wykonac? Czy lekarz moze przepisac jakies leki? Dodam jeszcze ze stan w jakim jest moja mama oraz to co do nas mowi bardzo sie odbija na całej rodzinie.
Prosze o pomoc
Chciałam zasięgnąć porady w sprawie mojej mamy. Sytuacja trwa juz dwa lata. Mama ma 65 lat od jakiegoś roku izoluje się nie wychodzi z domu, nie rozmawia z ludzmi, przestała robić zakupy, gotować. Czesto często zamyka sie w pokoju jest bardzo smutna i płacze, przestalaa odbierac telefony od swoich dzieci. Prawie sie nie odzywa do swojego męża z ktorym mieszka. Od jakis dwoch tyg mama praktycznie przestala jeść, zauważyliśmy ze mama tez nie sypia w nocy. Mama nie zgadza sie na wizyte u lekarza czy badania gdyż uważa ze nic jej nie jest że chcemy ją wyslac do szpitala psychiatrycznego. Martwimy sie o nią dodam jeszcze ze wcześniej zachowywala sie inaczej byla wesola kobieta cieszaca sie zyciem. Chcielibysmy jej pomoc czy moze to byc depresja? Jak można z nią rozmawiac i przekonac ja do pojscia do lekarza? jakie kroki mozna wykonac? Czy lekarz moze przepisac jakies leki? Dodam jeszcze ze stan w jakim jest moja mama oraz to co do nas mowi bardzo sie odbija na całej rodzinie.
Prosze o pomoc
Z opisu wynika, że mogą to być stany depresyjne ale także początki otępienia. Wątpliwości rozstrzygnie badanie neuropsychologiczne. Specjalista pokieruje Państwa dalej w zależności od wyniku diagnozy neuropsychologicznej.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Słyszę, że są Państwo w sytuacji kiedy czujecie bezsilność, troskę, zmartwienie? Trudno ocenić stopień poczytalności mamy, czy jest w stanie za siebie decydować. Następuje też sytuacja patowa, bo jeśli jej stan się pogorszy lub będzie trwał zbyt długo możecie faktycznie zacząć myśleć o leczeniu bez zgody. Mam podobne skojarzenie po opisie, że to może byc połączenie stanu depresyjnego i być może początków otępienia. Być może mama nie chce by ktoś zauważył, że gorzej pamięta i funkcjonuje? Trudno powiedzieć. Możecie Państwo umówić się na początku na konsultację online z neuropsychologiem lub geriatrą/psychiatrą i omówicie swoje spostrzeżenia nt stanu mamy.
pisane objawy – izolacja, smutek, płaczliwość, utrata apetytu, bezsenność i brak zainteresowania codziennymi czynnościami – mogą wskazywać na depresję, zwłaszcza że zachowanie mamy zmieniło się znacząco w stosunku do jej wcześniejszej osobowości. Warto spróbować przekonać ją do wizyty u lekarza, podkreślając troskę i sugerując, że może to być stan zdrowotny wymagający profesjonalnej oceny, a nie „wysyłanie do szpitala psychiatrycznego”. Czasami łatwiej jest skłonić kogoś do wizyty u lekarza rodzinnego niż psychiatry – lekarz pierwszego kontaktu może skierować na dalszą diagnostykę i przepisać leki, jeśli uzna to za konieczne. Jeśli mama nie chce rozmawiać, warto stopniowo budować kontakt, okazywać zrozumienie i unikać presji, która może ją dodatkowo zamknąć w sobie. Można także skonsultować się z psychiatrą lub psychologiem samemu, aby uzyskać wskazówki dotyczące postępowania. W skrajnych przypadkach, jeśli stan mamy się pogarsza i istnieje zagrożenie zdrowia lub życia (np. całkowita odmowa jedzenia), można rozważyć interwencję w trybie nagłym. Ważne jest, aby wszyscy członkowie rodziny wspierali się nawzajem, ponieważ długotrwała choroba bliskiej osoby może być obciążająca emocjonalnie. Jeśli mama ma zaufanie do jakiegoś członka rodziny lub przyjaciela, może on spróbować delikatnie porozmawiać z nią o pomocy specjalisty. Im wcześniej zostanie wdrożone leczenie, tym większa szansa na poprawę jej stanu.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.