Dzień dobry. Borykam się z depresją, ciężko mi powiedzieć w jakim stadium, ale przechodzę też ciężk
4
odpowiedzi
Dzień dobry.
Borykam się z depresją, ciężko mi powiedzieć w jakim stadium, ale przechodzę też ciężki okres w moim życiu. Przyjmuje asentre oraz trittico. Moim największym problemem, który zabiera mi chęci do życia i izoluje od innych jest utrzymująca się od kilku lat pustka w głowie ,tak jakbym nie miała myśli, problem z myśleniem, rozumieniem, wypowiadaniem się ,brakuje mi słów , przekręcam słowa ,mam problem z wypowiedzeniem najłatwiejszego zdania , oraz problem z pamięcią, zapominam co chce powiedzieć,co robiłam. Dodam że cały czas towarzyszy mi zmęczenie psychiczne. Czuję się jakbym była upośledzona umysłowo. Jest to dość wstydliwy problem i z nikim o tym nie rozmawiałam. Czy ktoś może mi powiedzieć skąd on wynika i jak temu zaradzić? Czy to dzieje się przez depresję, ciężki okres w życiu ,czy może po prostu jestem taka głupia ?
Borykam się z depresją, ciężko mi powiedzieć w jakim stadium, ale przechodzę też ciężki okres w moim życiu. Przyjmuje asentre oraz trittico. Moim największym problemem, który zabiera mi chęci do życia i izoluje od innych jest utrzymująca się od kilku lat pustka w głowie ,tak jakbym nie miała myśli, problem z myśleniem, rozumieniem, wypowiadaniem się ,brakuje mi słów , przekręcam słowa ,mam problem z wypowiedzeniem najłatwiejszego zdania , oraz problem z pamięcią, zapominam co chce powiedzieć,co robiłam. Dodam że cały czas towarzyszy mi zmęczenie psychiczne. Czuję się jakbym była upośledzona umysłowo. Jest to dość wstydliwy problem i z nikim o tym nie rozmawiałam. Czy ktoś może mi powiedzieć skąd on wynika i jak temu zaradzić? Czy to dzieje się przez depresję, ciężki okres w życiu ,czy może po prostu jestem taka głupia ?
Dzień dobry. Problem, który opisuje Pani w powyższej wiadomości, może być jak najbardziej związany z depresją i trudnym okresem, którego obecnie Pani doświadcza. Osoby chorujące na depresję często zgłaszają zmęczenie, trudności z koncentracją, zmniejszoną motywację, a także uczuciem pustki. Czy dzieliła się Pani tymi spostrzeżeniami z psychiatrą, pod okiem którego dawkuje Pani leki przeciwdepresyjne? Domyślam się również, że mogła Pani rozważać już zaopiekowanie się sobą w ramach psychoterapii - porozmawianie o swoich trudnościach z empatycznym specjalistą/specjalistką może przynieść nie tylko ulgę, ale też konkretne rozwiązania. Bezpłatne konsultacje z psychologami możliwe są m.in. poprzez telefon zaufania Fundacji Twarze Depresji - być może mógłby to być pierwszy krok do zadbania o swoje potrzeby i dobrostan? Proszę też zastanowić się nad tym, co leży obecnie w zakresie Pani możliwości, jeśli chodzi o zadbanie o siebie: czy jest Pani w stanie zadbać o regularny sen, posiłki? Czy jest to możliwe, aby porządkować swoje myśli np. poprzez prowadzenie kalendarza, notatek? Pozdrawiam serdecznie.
Dzień dobry, absolutnie Pani trudności nie mają nic wspólnego z "głupotą". Jak najbardziej mogą być spowodowane przez depresję, ale nie tylko. Warto skonsultować się z psychiatrą w celu omówienia przyjmowanej farmakoterapii i tego, co się obecnie dzieje, jak też z psychologiem/psychoterapeutą, ponieważ leczenie depresji wymaga nie tylko leków, ale też terapii. Pragnę jednak zauważyć, że w pierwszej kolejności dobrze byłoby wykluczyć inne możliwe przyczyny, czyli najpierw umówić się do lekarza internisty w celu przeprowadzenia badań w obszarze hormonów i witamin w organizmie - czasem to te czynniki powodują opisane przez Panią trudności i na pewno warto się porządnie przebadać, nie bagatelizując przy tym wartości terapii. Cieszę się, że napisała Pani o swojej sytuacji i szuka rozwiązań. Życzę powodzenia na drodze do osiągnięcia spokoju i zdrowia.
Dzień dobry!
Objawy, które Pani wymieniła na pewno nie są związane z byciem "głupią". Wpływ na nie może mieć zarówno stosowana farmakoterapia jak i depresja z którą Pani aktualnie się boryka. Pani koncentracja również może być "przesunięta" na objawy depresji, które pewnie teraz Panią dotykają, dlatego ciężko jest znaleźć niekiedy słowo, dochodzi do przekręceń i innych objawów, które Pani wymieniła. Konieczna byłaby tutaj na pewno konsultacja z lekarzem psychiatrą odnośnie leków jakie Pani stosuje - być może akurat te na Panią źle oddziałują - opcji jest wiele. Dodatkowo zachęcam do skorzystania zarówno z konsultacji psychologicznej jak i terapeutycznej, aby odzyskać siebie w tym wszystkim co dla Pani nie jest łatwe. Ciężko jest również określić główny powód objawów wspomnianych przez Panią bez pogłębionego wywiadu. Wyżej wymienione kroki ułatwią Pani powrót do zdrowia a zawsze warto o nie zadbać w pierwszej kolejności. Życzę wszystkiego co najlepsze, dużo siły na ten czas, choć rozumiem, że to co Pani przechodzi jest trudne. Z odpowiednim wsparciem oraz narzędziami udaje się to pokonać i tego Pani życzę.
Objawy, które Pani wymieniła na pewno nie są związane z byciem "głupią". Wpływ na nie może mieć zarówno stosowana farmakoterapia jak i depresja z którą Pani aktualnie się boryka. Pani koncentracja również może być "przesunięta" na objawy depresji, które pewnie teraz Panią dotykają, dlatego ciężko jest znaleźć niekiedy słowo, dochodzi do przekręceń i innych objawów, które Pani wymieniła. Konieczna byłaby tutaj na pewno konsultacja z lekarzem psychiatrą odnośnie leków jakie Pani stosuje - być może akurat te na Panią źle oddziałują - opcji jest wiele. Dodatkowo zachęcam do skorzystania zarówno z konsultacji psychologicznej jak i terapeutycznej, aby odzyskać siebie w tym wszystkim co dla Pani nie jest łatwe. Ciężko jest również określić główny powód objawów wspomnianych przez Panią bez pogłębionego wywiadu. Wyżej wymienione kroki ułatwią Pani powrót do zdrowia a zawsze warto o nie zadbać w pierwszej kolejności. Życzę wszystkiego co najlepsze, dużo siły na ten czas, choć rozumiem, że to co Pani przechodzi jest trudne. Z odpowiednim wsparciem oraz narzędziami udaje się to pokonać i tego Pani życzę.
Dzień dobry. To, co Pani opisuje, bardzo męczy i potrafi budzić wstyd, ale najczęściej jest częścią obrazu depresji: spowolnienie psychiczne i tzw. mgła poznawcza dają kłopoty z koncentracją, pamięcią i doborem słów, szczególnie gdy towarzyszy im długotrwały stres i zmęczenie. Leki zwykle pomagają, to bardzo ważne, że zdecydowała się PAni je przyjmować, ale czasem przy dawce lub porze przyjmowania pojawia się senność i „otępienie” - proszę omówić to z psychiatrą, by ocenić dawki, możliwe interakcje i ewentualnie skorygować schemat. Warto też skontrolować proste rzeczy, które nasilają takie objawy: wyniki podstawowych badań (morfologia, ferrytyna, B12, kwas foliowy, TSH), jakość snu, świeże powietrze, ruch, używki i inne leki. Równolegle dobrze przyjrzeć się surowemu, zawstydzającemu komentarzowi w głowie i lękowi przed oceną - tu pomaga psychoterapia, bo kiedy spada samokrytyka, łatwiej mówić i myśleć „na głos”. Na co dzień można sobie ułatwiać: krótkie notatki przed rozmową, więcej czasu na odpowiedź, prostsze zdania, przerwy na odpoczynek; wraz z poprawą nastroju funkcje poznawcze zwykle stopniowo wracają.Pozdrawiam, Monika Bała
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.