Dyskryminacja i nierówne traktowanie . W odpowiedzi na złe traktowanie- odmówię poddania się badanio

Ma Pani pełne prawo do podejmowania decyzji o własnym życiu i zdrowiu. Sugerowałbym jednak, że w przypadku złego traktowania właściwą drogą jest przeciwdziałanie - zgłoszenie wątpliwości lub skargi, niż obarczanie odpowiedzialnością zbiorową całość populacji.

Bardzo czesto bywa tak, iz lekarze medycyny pracy to doskonali specjalisci o spektralnej, wielospecjalistycznej wiedzy, patrzacy na pacjenta holistycznie. Nie nalezy sie zrazac i rezygnowac z rozwoju zawodowego, w zwiazku z niepowoedzeniami dotyczacymi wyboru lekarza.
Oczywiscie, zdarzaja sie lekarze nierzetelni, ktorzy uwazaja, iz pacjent po lub w trakcie leczenia zaburzen nastroju nie ma prawa do podejmowania pracy, ale to jednak rzadkosc.

Witam, proszę się nie poddawać i spróbować znaleźć lekarza orzecznika z którym będzie mogła Pani szczerze porozmawiać o swojej sytuacji. Jednocześnie dobrym pomysłem byłaby rozmowa z psychologiem lub terapeutą w kwestii przyjrzenia się bieżącej sytuacji i zaplanowania dalszych działań. Pozdrawiam Jolanta Suchłabowicz

Bez orzeczenia od lekarza medycyny pracy odpadają wszelkie prace na umowy o pracę, czyli często bardzo korzystne dla pracownika. Czy warto odrzucać tę opcję?

Proszę napisać coś więcej o tym co Pana / Panią spotkało - może uda się znaleźć lepsze rozwiązanie niż "obrażenie się na wszystkim lekarzy" w geście protestu. To ostatnie nic nie da poza chwilową satysfakcją i poczucie wpływu, a przyniesie Panu / Pani straty,