Dlaczego jestem niestabilna uczuciowo w stosunku do jendego partnera?

Witam, zwracam się do Pani z dylematem, przez który ostatnimi czasy przechodzę. Mianowicie dotyczy on mojego związku z partnerem i mojej osoby. Mam 22 lata. Zdaję sobie sprawę z tego, iż to przez co przechodzę, co przeżywam i czuję nie jest do końca odpowiednie, a przynajmniej tak mi się wydaje. Problem polega na tym, iż jestem z moim partnerem od 6 miesięcy, a już dwa razy przechodziłam związkowy 'kryzys' na zasadzie nieustających myśli typu 'czy to jest ten mężczyzna, z którym chcę spędzić reszte zycia', 'czy na prawdę go kocham i chcę, aby był moim mężem'. Zdaję sobie sprawę, że nasz staż związku nie jest długi, jednak mieszkamy względnie daleko od siebie i wiem, że mój partner bardzo poważnie podchodzi do tej relacji, do tego stopnia, ze planował zmianę pracy i przeprowadzkę w pobliżu mojego obecnego miejsca zamieszkania. Z początku ta świadomość trochę mnie przerosła. Jednak nie do końca w tym rzecz. Chodzi o to, ze gdy zaczęliśmy się spotykać wiedziałam, że tego właśnie chcę. Pierwszy mój kryzys pojawił się po miesiącu i trwał 2 tygodnie. Nie rozmawiałam o tym z moim partnerem, wyjawiłam mu to dopiero po czasie. Potem całe moje podejście do naszego związku obróciło się o 180 stopni. Było w porządku przez trzy miesiące, po czym znowu czułam dokładnie to samo co po miesiącu. Wtedy zdecydowałam się porozmawiać o tym z partnerem. Oczywiście nie przyjął tego z zadowoleniem, jednak zapewniał mnie, ze chce pomoc mi w walce z 'być może' kolejnym kryzysem, i że cały nasz związek jest w moich rękach. Sytuacja 'wisiała w powietrzu', po czym, niedługo po rozmowie (bo po ok 2 tygodniach) znowu poczułam, że wszystko co teraz pozostaje 'w milczeniu'; kazda jego myśl, o tym, ze za chwile może mnie stracić; wszystko stało się przeze mnie i przez moją niestabilność uczuciową. Zastanawiam się czy może mieć to źródło w tym, ze moi rodzice, gdy bylam mala dziewczynką się rozwiedli, ze pamiętam te zle momenty ich relacji, ze z kolejnym partnerem, z którym związala się moja mama wciąż była nieszczęśliwa i ich relacje bardzo na mnie wpłynęły. Przy jednoczesnym podziwianiu jaki cudowny związek ma mój tata z drugą żoną. Bałam się i w sumie wciąż się boję, ze będę nieszczesliwa jak Ona, wiedzac jednocześnie, ze to nie jest dziedziczne, jednak te wspomnienia sa tak silne. Na chwilę obecną chciałabym powiedzieć partnerowi, ze może być spokojniejszy, chciałabym zapewnić go o swoich uczuciach, nawet poprosić, żeby zdecydował się na przeprowadzkę bliżej mnie, jednak nie mam odwagi z Nim porozmawiać i poprosić Go o to z dwóch powodów, mianowicie: boję się, że kolejny kryzys może znow przyjść niespodziewanie, zranię Go po raz kolejny i okażę się całkowicie niekonsekwentna w tym co mówię oraz zauważyłam, że mój partner zdystansował się delikatnie do mojej osoby i do całego tego pomysłu z przeprowadzka i zmianą obecnego życia dla mojej osoby. Czy jest jakiś sposób, w jaki mogłaby Pani wytłumaczyć moją niestabilność uczuciową?

2 odpowiedzi


Witam, opisuje Pani trudność w relacji jaką jest niestabilność i pojawiający się nagłe wątpliwości, silny niepokój w relacji. Opisując swoją truność, wiąże ją Pani z doświadczeniem z dzieciństwa. Rozumiem, że jest to obawa, że doświadczy Pani w swoim związku tego, czego była Pani świadkiem. Szukając wyjaśnienia, odwołuje się Pani do przeszłości i myślę, że Pani intuicja może być trafna. Uważam, że jedyną osobą, która jest w stanie "wyjaśnić" to, czego Pani doświadcza jest sama Pani. NIkt inny nie ma tyle wiedzy o Pani, nie przeżywa tego, co Pani. Psychoterapeuta może być dobrym wsparciem w szukaniu takich wyjaśnień, zależności, istotnych momentów z przeszłości. Jednak wyjaśnienie stanowi dopiero pierwszy krok. W procesie psychoterapii klient może nie tylko opisać, wyjaśnić, zrozumieć ale i nauczyć się postępować inaczej. Psychoterapia jest możliwością zmiany, nauki nowych sposobów budowania relacji, a nie tylko rozumienia dlaczego jest tak jak jest. Wyjaśnienie jest pierwszym, bardzo ważnym krokiem, ale nie gwarantuje zmiany. Mimo takiej wiedzy można dążyć do powtórzenia starego, znanego schematu. Wybierać na swoich partnerów osoby, które mają "znajome" cechy i zachowywać się w tych relacjach w "znajomy" sposób. Życzę powodzenia w dopracowaniu tego pierwszego kroku i podjęcia kolejnych w kierunku, który Pani obierze.

Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online

Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.


Dziękuję za obszerny opis i podzielenie się Pani trudnościami - wskazałą Pani przykład rodziców, który może mieć znaczenie w budowaniu własnych relacji i poczuciu niepokoju; ma też Pani potrzebę szczerej rozmowy z partnerem. To cenne zasoby podjęcia pracy z tematem relacji. Zapraszam do kontaktu - podczas konsultacji możemy wspólnie zastanowić się nad tym, co obecnie Panią niepokoi, spróbować szerzej rozumieć źródła tego niepokoju i możliwości pracy. Pozdrawiam ciepło!

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.