CZY POSIADAM CECHY ADHD U DOSOSŁYCH? CZY MAM SZANSE NA DALSZE NORMLANE ŻYCIE?

Witam! Często zadaję sobie pytanie czy mam adhd? Mam 36 lat i nic poza tym. Potrafię nawiązać relacje partnerską, ale nie potrafię zatrzymać jej na dłużej i kończę znajomość szybciej niż się jeszcze rozkręciła - tak bez powodu. Potem rano wstaję i bym chciała porozmawiać jednak nawiązać jakąś relację z tą osobą. Prawo jazdy robiłam aż 14 miesięcy i tylko dlatego je ukończyłam, bo ktoś tego przypilnował. Nie mogłam się skupić na wielu czynnościach. Źle znoszę zmiany, wolę raczej stabilność i żadnych zmian w życiu, nie mam pomysłu na swoje życie nawet nie wiem co lubię, nie mam hobby, jestem nerwowa impulsywna. Często walę z mostu nie rozumiejąc sama siebie. Z tego powodu jestem bardzo samotna, często zadaję sobie pytanie czy mam to adhd, czy po prostu jestem takim człowiekiem? Miałam kiedyś sprawdzane fale w mózgu i miałam podwyższone bardzo, te odpowiedzialne za lęki które mam. Nie potrafię nigdy złożyć mebli z instrukcji i nigdy nie rozumiałam ich treści. Źle znoszę krytykę i nie odpuszczę dopóki się nie dowiem kto cokolwiek o mnie powiedział. Jestem leworęczna i w przeszłości chorowałam na nadczynność tarczycy, którą obecnie od 3 lat mam uregulowaną. Boli mnie to, że krzywdzę ludzi, którzy byli dla mnie ważni. Ostatnio wyrzuciłam wszystkich z mojego życia, nie wiem nawet dlaczego. Teraz siedzę i płacze, bo jestem sama. Mam nieład w szafkach. Gdy mam jakieś zmiany w pracy to od razu dostaję szału. Często jadąc autem jak ktoś żle jedzie, to chcę krzyczeć do niego, że przepis jest inny. W pracy wszystko ma być na swoim miejscu, jeśli jest inaczej szał mnie dopada i ogarnia mnie pustka. Czy powinnam udać się na jakąś terapię?