Czy mogę zareagować na powtarzające się flirty żonatego przełożonego z mężatką pracownicą? Nie mam o

Dzień dobry. Opisuje Pani dosyć trudna sytuację z pracy. Proponowałabym zacząć od rozmowy z koleżanką, która flirtuje z szefem. Jeśli ma Pani bardzo dobre stosunki z szefem może uda się z nim porozmawiać jak ta sytuacja przekłada się na jakość atmosfery w pracy. Pozdrawiam

Dzień dobry.
Przekraczanie granic osobistych na terenie pracy to dość powszechny proceder, który choć dla samych zainteresowanych może być pewnego rodzaju "urozmaiceniem", jeśli nie jest to typowy objaw molestowania, to w obserwatorach budzi często, niesmak, zażenowanie, niezręczność. Myślę sobie, że w pierwszej kolejności będąc na Pani miejscu zastanowiłabym się na tym co dokładnie w tej sytuacji jest dla mnie niekomfortowe. Czy fakt samego flirtu, który jest aktywnością intymną i budzić może z tego powodu niezręczność, czy Pani zasady moralne zakazujące bliskich kontaktów osób związanych z innymi partnerami, czy może widzi Pani w tych zalotach zalążki przemocowości... Na pewno, aby zredukować swoje napięcie i poczuć się lepiej, należy mówić o tym, co czujemy. Oznaką asertywności na pewno byłoby z Pani strony delikatne zwrócenie uwagi obu stronom, że Pani w takich sytuacjach czuje się niezręcznie, że to dla Pani jest niekomfortowe jako dla obserwatora z zewnątrz. Odnosi się Pani wówczas do swoich subiektywnych odczuć, nie oceniając jednocześnie postępowania Pani szefa i koleżanki. Nie wie Pani przecież, jaki charakter mają te zaloty. Swoją drogą obserwowałabym rozwój sytuacji, bo może ona być w dalszej perspektywie w pewien sposób niebezpieczna. I dla dla obserwatorów, i dla samych zainteresowanych.

Jeżeli uważa Pani że przekracza to Pani granice to tak. Warto porozmawiać na ten temat.

Dzień dobry. Jest taka możliwość, że po zwróceniu uwagi spotka się pani z niezrozumieniem, co popsuje atmosferę w pracy. Jeżeli jest pani w dobrej relacji z koleżanką w pracy, warto najpierw z nią porozmawiać o pani odczuciach.
Pozdrawiam.

Dzień dobry.
Pytanie klucz, które Pani zadała "Czy mogę..." Oczywiście, ze Pani może, tylko czy to okaże się dla Pani korzystne? Z tego, co rozumiem jest Pani pracownikiem opisanego wyżej Przełożonego. Sytuacje dotyczące spraw osób, u których jest się zatrudnionym z zakresu tych "niewygodnych i być może przekraczających normy moralne" nie należą do komfortowych i łatwych, gdyż z punktu widzenia Prawa romans nie jest to wykroczeniem. Aczkolwiek jest to sytuacja, w której używa Pani określeń "nie mam ochoty", "zmuszona jestem" zatem przypuszczam, iż nie czuje się Pani komfortowo. Te zwroty bardzo jasno mówią, iż zostały przekroczone Pani granice. Zatem, należałoby pomyśleć w jaki sposób zakomunikować, że Pani granice są przekraczane, ale w taki sposób, by nie urazić osób, których to dotyczy lub popracować nad odbiorem przedstawionej przez Panią sytuacji. To do Pani należy wybór... Z doświadczenia wiem, iż nie każdemu przychodzi z łatwością delikatne, a jednak skuteczne stawianie granic. Zatem, gdyby potrzebowała Pani wsparcia w tej kwestii, to zapraszam.