Czy istnieje takie coś jak realna potrzeba autodestrukcji?

Dzień dobry. Każdą potrzebę autodestrukcji należy traktować jako realne zagrożenie. Człowiek podobnie jak inne organizmy żywe jest zaopatrzony w instynkt samozachowawczy. Ten mechanizm sprawia, że w sytuacji krytycznej organizm sam (jeszcze przed zaangażowaniem świadomego myślenia) podejmuje walkę lub ucieczkę. Wzrasta napięcie mięśni, ukrwienie, koncentracja itd. Działania autodestrukcyjne są wbrew naturze i świadczą o zaburzeniach równowagi w systemie, w którym funkcjonuje osoba. Innymi słowy, jeśli człowiek zaprogramowany na przeżycie zaczyna odczuwać potrzebę samounicestwienia, oznacza to zawsze realne prawdopodobieństwo realizacji.

Dzień dobry, autodestrukcja bardzo często jest jednym z występujących objawów diagnostycznych w różnorodnych zaburzeniach emocjonalnych / zaburzeniach osobowości (np. depresja, zaburzenia odżywiania, zaburzenia osobowości borderline, ChAD i inne) stąd w przypadku odczuwania takiej potrzeby zawsze warto zgłosić się do specjalisty i pogłębić z czego może wynikać oraz w jaki sposób się objawia. Serdecznie pozdrawiam

Autodestrukcja nie jest „realną potrzebą”, lecz często wynikiem głębokiego cierpienia emocjonalnego, które nie znajduje innego ujścia. Może występować jako:

Ucieczka od cierpienia – osoby doświadczające silnego bólu psychicznego (np. w depresji) mogą postrzegać autodestrukcję jako sposób na złagodzenie tego cierpienia.
Kontrola – w sytuacjach, gdy życie wydaje się nie do zniesienia, autodestrukcja może dawać iluzję panowania nad sytuacją.
Niskie poczucie własnej wartości – osoby z niską samooceną mogą odczuwać potrzebę ukarania siebie, co prowadzi do zachowań autodestrukcyjnych.
Autodestrukcyjne tendencje mogą również wynikać z zaburzeń psychicznych, takich jak depresja czy zaburzenie osobowości z pogranicza (borderline). Choć może się wydawać, że autodestrukcja jest „potrzebą”, jest to raczej sposób radzenia sobie z trudnymi emocjami.

Jeśli czujesz, że zmagasz się z takimi myślami lub zachowaniami, warto skonsultować się z psychoterapeutą, który pomoże Ci znaleźć zdrowsze sposoby radzenia sobie.