Czy da się „odkleić” od telefonu bez rewolucji w życiu?

Tak, a do tego naprawdę nie trzeba robić życiowej rewolucji. Dużo osób myśli, że „odkleić się” to znaczy całkowicie zrezygnować z technologii, a to wcale nie o to chodzi. Chodzi o to, żeby to Ty decydował/a, kiedy korzystasz z telefonu, a nie on za każdym razem wołał Ciebie.

W pracy z pacjentami często zaczynamy od bardzo prostych rzeczy:
– zamiast sięgać po telefon zaraz po przebudzeniu – najpierw woda, światło dzienne, 2 minuty dla siebie,
– wprowadzenie „bloków scrollowania” – np. jedna porcja TikToka dziennie, zamiast pięćdziesięciu razy po minucie,
– wyłączenie koloru ekranu – taki szary telefon naprawdę mniej kusi,
– i najważniejsze: zero wyrzutów sumienia, jeśli się nie uda od razu.

Da się to zrobić spokojnie, bez presji. Często wystarczy odzyskać 15–20% kontroli, żeby poczuć, że coś się zmienia.

W ESC ośrodku leczenia e-uzależnień - również online, pracuję z osobami, które nie chcą całkowicie „rzucić technologii” – tylko nauczyć się żyć z nią świadomie i bez poczucia, że telefon decyduje o ich nastroju czy relacjach.

W razie pytań zapraszam do kontaktu.

Pozdrawiam,
Marcin Okoński
psycholog, psychoterapeuta
ESC ośrodek leczenia e-uzależnień Radosław Helwich
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dzień dobry,

Tak, zdecydowanie się da. I co więcej: nie trzeba rzucać telefonu do szuflady ani wyjeżdżać na odwyk w góry, żeby coś się zmieniło.

Wiele osób myśli, że odłączenie się od ekranu to ogromny krok, który wymaga „silnej woli” albo radykalnych decyzji. A prawda jest taka, że najskuteczniejsze zmiany zaczynają się… od małych, realnych kroków. Takich, które pasują do Pani życia, rytmu dnia i emocji.

Można na przykład:
- zacząć od 15 minut dziennie offline, np. rano przed sięgnięciem po telefon,
- ustalić jasne pory na social media zamiast zaglądania „co chwilę”,
- stworzyć rytuały bez ekranów – np. posiłek, spacer czy kąpiel tylko dla siebie, bez rozpraszaczy,
- wyłączyć powiadomienia, które nie są naprawdę potrzebne,
- przyjrzeć się, w jakich momentach sięgam po telefon z automatu – i co wtedy czuję.

To nie chodzi o rewolucję. To chodzi o odzyskanie przestrzeni dla siebie, krok po kroku. W pracy terapeutycznej bardzo często zaczynamy właśnie od uważności – bez oceny, bez presji, ale z ciekawością: Co ten telefon mi daje? A co mi zabiera?

W Ośrodku ESC wspieram osoby, które czują, że telefon stał się za bardzo obecny w ich życiu, ale nie chcą (lub nie mogą) całkowicie się odciąć. Razem szukamy rozwiązań, które są dostosowane do konkretnej osoby, a nie do schematu. Bo technologia nie musi znikać – wystarczy, że przestanie dominować.

Pozdrawiam,
Martyna Miszczak
Psycholog
Ośrodek ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień Radosław Helwich
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dziękuję, że poruszasz ten, jakże aktualny w dzisiejszej rzeczywistości, temat – to ważne, bo korzystanie z telefonu może być przyjemne i pożyteczne, ale czasem łatwo wpaść w nawyk, który zaczyna nam szkodzić i sprawia, że tracimy poczucie czasu oraz zaniedbujemy inne, ważne sfery życia. Dobra wiadomość jest taka, że nie trzeba robić życiowej rewolucji, żeby coś zmienić. Czasem wystarczy kilka niewielkich kroków, aby odzyskać większą kontrolę nad swoim czasem i uwagą.
W pracy terapeutycznej skupiamy się na tym, co już działa w Twoim życiu, oraz na zasobach, które w sobie masz, które pomogą Ci wypracować zmianę. Niekiedy już kilka spotkań wystarczy, by rozpoznać przyczyny nawyku, który nam nie służy, i znaleźć dla niego inne, zdrowsze rozwiązanie – takie, które będzie wspierać Twój dobrostan zamiast go osłabiać.
Jeśli czujesz, że chcesz wprowadzić zmianę i potrzebujesz w tym wsparcia, zapraszam Cię na konsultację online. W bezpiecznej atmosferze możemy wspólnie poszukać sposobów, by Twój telefon znów był narzędziem, a nie „szefem” Twojego czasu.

Tak, da się ograniczyć korzystanie z telefonu bez rewolucyjnych zmian – kluczem są małe, konsekwentne kroki. Telefon działa jak źródło szybkiej nagrody: daje bodźce, odwraca uwagę, reguluje emocje. Dlatego nagłe „odcięcie się” rzadko działa, a częściej wywołuje frustrację.

Pomocne mogą być proste strategie:

Wyznaczanie konkretnych momentów bez telefonu – np. podczas posiłków, w sypialni przed snem, w czasie nauki.

Zmiana nawyków – odkładanie telefonu w inne miejsce zamiast noszenia go zawsze przy sobie.

Ustawianie limitów aplikacji albo wyłączanie powiadomień, by nie kusiły co chwilę.

Szukanie alternatyw – jeśli telefon służy do relaksu, znajdź inną aktywność, która też daje przyjemność (ruch, książka, spotkanie).

Małe zmiany, wprowadzane stopniowo, dają szansę na odzyskanie równowagi – tak, by telefon był narzędziem, a nie centrum życia.