Bardzo chce umrzeć nie widzę swojej przyszłości. Mam 39 lat żonaty, córka 6 lat. Choruje na depres

Bardzo chce umrzeć nie widzę swojej przyszłości.
Mam 39 lat żonaty, córka 6 lat. Choruje na depresję od co najmniej 4 lat o czym się niedawno dowiedziałem. Moje pierwsze myśli samobójcze pojawiły się w wieku 12 lat kiedy zakochałem się w nieżyjącej dziewczynie. Od tamtej pory moje życie to tylko istnienie. Jako ukryty narcyz o czym dowiedziałem się niedawno zniszczyłem życie mojej żony która mnie już nie kocha. Chodzę na terapię ale nic to nie daje staram się torpedować wszelkie przejawy mojej osobowości mam ogromne wyrzuty sumienia, których nie mogę się pozbyć. Jestem na lekach które też nie pomagają w ustabilizowaniu nastroju. Nie mam żadnej rodziny, wszyscy się ode mnie odsunęli nawet teściowa. Czuję się jak potwór chce wynagrodzić żonie te 12 lat, kocham ją ale ona mnie już nie, nic do mnie nie czuje. Jestem osamotniony, smutny, pawie codziennie płacze w samotności mam za sobą 2 próby samobójcze. Przeklinam się za to że przedłużacz na którym się powiesiłem pękł pod moim ciężarem. Jestem ciężarem dla wszystkich nie ma dla mnie już żadnego ratunku. Jestem potrzebny tylko żeby płacić rachunki. Brak wsparcia mnie wykańcza psychicznie jestem wrakiem, nie mam siły. Brak dotyku, bliskości, intymności zabija mnie codziennie. Żyje na sile. Postanowiłem że tym razem się zabije skutecznie. Nie mogę się uwolnić od negatywnych myśli. Muszę zabić ten twór który nigdy nie powinien zaistniec. Codziennie rano przeklinam swoje ciało że jeszcze działa przeklinam dzień w którym otworzyłem oczy po raz pierwszy. Nie mogę już wytrzymać bycia niekochanym przez całe życie. Jestem bezwartościowy a moje ciało warte tyle ile warte są moje narządy. Jeszcze nie wiem kiedy to zrobię ale wiem już jak i gdzie. Zjem pestki moreli i się powieszę. Kupiłem już linę. Jeżeli jest jeszcze jakaś szansa to chciałbym wiedzieć, nawet mam sny w których dzgam się w serce. Błagam co się dzieje.