16 lat Zauważyłam że cos ze mną jest nie tak. Od zawsze jem mało, ale to nie ze wzgl ze nie chcę p

Witam. Na ten moment Twoja waga nie jest zagrażająca, ale jeśli będziesz odżywiać się tak jak opisujesz może ona szybko zacząć się obniżać i być niebezpieczna dla życia i zdrowia. Odnoszę wrażenie, ze masz silna potrzebę kontroli i być może kontrolując jedzenie usiłujesz redukować trudne do wytrzymania napięcie. Być może czegoś nie wytrzymujesz i z tego powodu potrzeba kontroli jest coraz większa. Podłoże problemu tkwi gdzieś głębiej i nie da się do niego dojść na podstawie tego opisu. Zachęcam do podzielenia się problemem z rodzicem lub opiekunem prawnym i poproszenie o wizytę u psychoterapeuty zajmującego się młodzieżą. Problem brzmi poważnie i obawiam się, ze nie obejdzie sie bez dachowego wsparcia. Angelika Urban, pozdrawiam

Dzień dobry, myślę że redukowanie i kontrola jedzenia to objaw - problem leży gdzie indziej. Przypuszczam, że odczuwasz napięcie/lęk z jakichś powodów. Poproś rodziców o wizytę u psychoterapeuty, który pracuje z młodzieżą, takie spotkania powinny pomóc Ci zrozumieć powody i uporać się z problemem. Możesz też spróbować porozmawiać z psychologiem szkolnym. Trzymam kciuki i pozdrawiam! Emilia Szymanowicz

Dzień dobry, Nie wiem, jaka jest Twoja sytuacja rodzinna, jak wyglądają Twoje przyjaźnie czy życie szkolne. Nie piszesz czy w ostatnim czasie coś się wydarzyło, co spowodowało te zmiany w zachowaniu i silne koncentrowanie się na przyjmowaniu jak najmniejszej ilości pokarmu. Mam za mało danych, żeby w pełni zrozumieć przyczyny. Dla mnie natomiast opisywane przez Ciebie objawy (drastyczne ograniczenie jedzenia i silne poczucie winy) są zdecydowanie niepokojące, ponieważ mogą prowadzić do rozwinięcia się u Ciebie zaburzeń odżywiania, w tym bardzo niebezpiecznej anoreksji. Twój BMI jest na granicy wagi prawidłowej i niedowagi, więc utrata kilogramów nie jest zalecana, zwłaszcza, że jesteś w wieku, kiedy Twoje ciało i mózg się nadal intensywnie rozwijają. W związku z tym potrzebujesz dużo energii z jedzenia, mnóstwo witamin i minerałow, aby prawidłowo funkcjonować. Bardzo proszę, porozmawiaj ze specjalistą (psychiatrą, psychoterapeutą czy psychologiem szkolnym) lub z zaufaną dorosłą osobą. Takie problemy należy stopować w zarodku, zanim urosną do rangi poważnego problemu. Z odpowiednim wsparciem możesz przestać czuć się "nie tak". Pozdrawiam serdecznie, Joanna