Pytania pacjentów (13)

Jeśli przy/po wysiłku pojawia się ból, kłucie albo inne niepokojące dolegliwości, zwykle zaleca się ograniczenie wysiłku - może to oznaczać, że rana po zabiegu nie jest jeszcze wystarczająco wygojona.... Więcej

Najlepiej w takim przypadku zgłosić się do chirurga który będzie mógł dokładnie ocenić ranę i jej głębokość.

Wnioskując z opisu, istnieje szansa, że w trakcie zabiegu była naruszona skóra wewnątrz pępka,... Więcej

Wszystko zależy od tego jaka dokładnie i jak zaopatrzona była przepuklina. Jeśli prowadzący lekarze oddziału operującego nie wydali innych zaleceń, a zakładam, że operacja była standardowa (niewielkie... Więcej

Jeżeli dolegliwości pojawiły się niedawno - nie występowały od czasu operacji lub krótko po operacji - najbardziej prawdopodobny jest nawrót przepukliny. Czasami zdarza się, że przepuklina może nawrócić w tym samym miejscu lub w jej sąsiedztwie. Jeśli nie ma ewidentnie wyczuwalnej ręką przepukliny w miejscu występowania bólu, dobrze byłoby wykonać USG w celu potwierdzenia lub wykluczenia nawrotu przepukliny.
Dolegliwości w tej okolicy mogą także pochodzić z innych narządów - jednym z częstszych jest promieniowanie bólu przy problemach z kręgosłupem lędźwiowo-krzyżowym (np. przepukliny dysków - 'wypadnięty dysk') może obejmować okolicę podbrzusza i pachwiny - w razie braku potwierdzenia nawrotu lub nowej przepukliny w okolicy pachwiny w USG często w takich przypadkach zalecamy konsultację neurologiczną w celu wykluczenia dolegliwości pochodzących od schorzeń kręgosłupa.
Oczywiście istnieją też inne możliwe przyczyny bólu w tej okolicy, więc wizyta u lekarza, który może się zapoznać z historią wcześniejszych chorób i zbadać osobiście pacjenta, jest najlepszym rozwiązaniem pozwalającym pokierować na dalsze badania dodatkowe.

Utrzymujące się nudności po 2 miesiącach od zabiegu usunięcia pęcherzyka żółciowego mogą być wskazaniem do szukania innego źródła dolegliwości - proponowałbym konsultację chirurgiczną i np. rozszerzenie diagnostyki o dodatkowe badania (np. USG, gastroskopia, badania laboratoryjne). Utrzymywanie się dolegliwości przez taki okres po zabiegu nie jest typowe dla tej operacji (szczególnie jeśli operacja i okres pooperacyjny przebiegały bez powikłań).

USG nie zawsze jest konieczne w diagnostyce przepukliny pachwinowej.
Jeśli objawy i badanie przedmiotowe (badanie ręką w spoczynku, ewentualnie np. z kaszlnięciem przez pacjenta w celu napięcia mięśni brzucha) wskazują w sposób oczywisty na przepuklinę, często USG nie jest konieczne.
USG najczęściej zleca się po wizycie, przed zakwalifikowaniem do zabiegu operacyjnego, jeśli objawy nie są w 100% jasne i chcemy potwierdzić lub wykluczyć obecność przepukliny, albo jeśli chcemy wykluczyć inne przyczyny dolegliwości (np. w przypadku, kiedy pacjent podaje objawy wskazujące na przepuklinę, ale lekarz w badaniu ręką nie wyczuwa jej obecności).

Fizjoterapii można spróbować - doświadczony fizjoterapeuta powinien być w stanie rozpoznać objawy różnych urazów i dostosować ewentualne ćwiczenia lub zabiegi do stanu zdrowia. Powinien też być w stanie rozpoznać stany które są przeciwwskazaniem do fizjoterapii albo wymagają najpierw pełniejszej oceny lekarskiej.

Co do opisu objawów - istnieje ryzyko, że mógł wystąpić ponowny uraz struktur wewnętrznych kolana, w związku z czym wydawałoby się uzasadnione wykonanie badań obrazowych - np. rezonansu magnetycznego kolana w celu dokładniejszej oceny i ewentualnego zaplanowania leczenia.
Rozważyłbym ponowną konsultację z lekarzem który wykonywał zabieg, lub konsultację u innego specjalisty ortopedy, żeby upewnić się, że nie doszło do większego urazu.
Ponadto nawet jeśli nie ma istotnego nowego urazu, dolegliwości typu tarcia w kolanie, itp. mogą być wskazaniem do ostrzyknięć kolana lekami lub dodatkowych zabiegów mogących zmniejszyć takie dolegliwości - zwykle także wykonują je specjaliści ortopedzi.

Kamienie w pęcherzyku (woreczku) żółciowym jak najbardziej są wskazaniem do jego usunięcia. 15 maja w warunkach publicznej służby zdrowia jest dość szybkim terminem.
Bóle brzucha po prawej stronie brzucha, szczególnie w nadbrzuszu (prawym podżebrzu), są dość typowe dla kamicy pęcherzyka żółciowego, szczególnie nagłe, silne bóle, szczególnie po posiłkach. Nudności mogą także być związane z dolegliwościami bólowymi.
W celu zmniejszenia nasilenia i częstości dolegliwości, przynajmniej do czasu zabiegu zalecana jest dieta niskotłuszczowa (albo całkowicie beztłuszczowa). Pęcherzyk żółciowy jest przez organizm używany do magazynowania żółci potrzebnej przede wszystkim do trawienia tłuszczów, dlatego po spożyciu pokarmu zawierającego tłuszcz następuje skurcz pęcherzyka, co w przypadku kamicy z kamieniami mogącymi blokować ujście pęcherzyka powoduje atak dolegliwości bólowych.
W razie bólu zwykle stosuje się leki rozkurczowe i przeciwbólowe - np. z leków dostępnych bez recepty No-Spa 3x1 tabl., Buscopan forte 4x1 tabl., Pyralgin 4x1 tabl.
Powyższe leki można stosować pojedynczo, a w razie potrzeby łączyć je wszystkie. Oczywiście, zakładając, że nie ma żadnych innych przeciwwskazań ani alergii na te leki - najlepiej w razie jakichkolwiek wątpliwości skonsultować się z lekarzem znającym historię chorób. Porady co do stosowania leków może udzielić też farmaceuta w aptece.

W razie nasilania się dolegliwości bez poprawy pomimo leków, wystąpienia wymiotów, ciągłego bólu, gorączki, lub zaobserwowania zażółcenia skóry lub białek oczu - należy pilnie skonsultować się z lekarzem (rodzinnym, w Nocnej Pomocy Lekarskiej, lub w SOR) - objawy te mogą wskazywać np. na ostre zapalenie mogące wymagać wzmożenia leczenia, czasem pobytu szpitalnego, a czasem przyspieszenia zabiegu operacyjnego.

Niestety, w przypadku torbieli włosowej (pilonidalnej) istnieje zawsze ryzyko pozostawienia fragmentu w trakcie zabiegu, a niestety nawet z bardzo małego fragmentu może ona z powrotem odrosnąć.
Niestety jedną faktycznie skuteczną metodą leczenia jest leczenie operacyjne - torbiel trzeba wyciąć w całości. Zwykle w celu zwiększenia szans powodzenia najpierw do torbieli wprowadzamy barwnik pomagający nam zlokalizować jej odnogi, jeśli powstały. Niestety nigdy nie ma 100% gwarancji, że udało się usunąć wszystko - jeśli są objawy nawrotu - wymagane jest ponowne wycięcie.

Oczywiście jeśli nie chce Pani operacji, albo istnieją przeciwwskazania medyczne z powodu innych chorób - można odroczyć operację, ale zawsze istnieje ryzyko, że torbiel zainfekuje się i zropieje (jest to bardzo częstym i nawracającym powikłaniem), co wymaga wtedy nacięcia i drenażu w trybie pilnym, czasem podania antybiotyków. Zwykle w razie wystąpienia ropnego stanu zapalnego nie jest możliwe całkowite usunięcie torbieli w czasie zapalenia (ściany zapalnie zmienionej torbieli są słabsze, łatwiej się rwą i jest większe ryzyko pozostawienia jej fragmentów) - jeśli to możliwe w takim przypadku najpierw staramy się wygasić stan zapalny (nacięcie, drenaż, antybiotyki), a dopiero później wykonać operację radykalną wycięcia torbieli w całości.

Niestety nie istnieje skuteczna metoda leczenia bez zabiegu operacyjnego.

W celu zmniejszenia ryzyka nasilenia dolegliwości oraz w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu po operacji zaleca się:
Dokładne mycie i osuszanie okolicy pośladków (zmniejsza ryzyko infekcji).
Depilacja - laserowe usuwanie owłosienia w okolicy kości ogonowej zapobiega wrastaniu włosów.
Odciążenie - unikanie długotrwałego siedzenia, wygodne siedziska odciążające okolicę ogonową.

Z opisu wnioskuję, że chodzi prawdopodobnie o przepukliny pachwinowe.
Nie, obecność przepuklin z zawartością tkanki tłuszczowej, bez opisywanych objawów uwięźnięcia, bez dolegliwości, nie wymaga pilnej operacji. Operacja jak najbardziej może być w trybie planowym.
Lub w razie braku chęci do leczenia operacyjnego, albo istniejących przeciwwskazań do operacji lub wysokiego ryzyka (np. z racji obciążających innych chorób), można ich nie operować - w takim przypadku w celu zmniejszenia ryzyka powiększenia przepuklin lub uwięźnięcia, zaleca się unikanie noszenia ciężarów oraz przeważnie zaleca się stosowanie specjalnych pasów przepuklinowych z pelotami uciskającymi miejsca wyjścia przepuklin - przeważnie takie pasy można kupić w sklepach medycznych oraz w niektórych aptekach. Można je też kupić online, ale personel fizycznego sklepu może często pomóc w dobraniu odpowiedniego typu lub rozmiaru pasa, żeby dobrze działał.

Objawami, które mogą wskazywać na konieczność pilnej oceny lekarskiej (np. w SOR) są m.in.: pojawienie się silnego bólu w okolicy przepukliny, wyczuwalne uwypuklenie przepukliny niepozwalające się odprowadzić ('wcisnąć', wmasować) z powrotem do jamy brzusznej, zatrzymanie gazów i stolca, nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia takich dolegliwości konieczna jest pilna konsultacja, próba odprowadzenia przepukliny, a w razie braku powodzenia, może być konieczna operacja przepukliny w trybie pilnym - uwięźnięcie, którego nie da się szybko odprowadzić, może spowodować martwicę w obrębie przepukliny, co może skutkować poważnym zagrożeniem dla zdrowia i życia.

Tak, przeważnie przez kilka dni, a nawet tygodni może wyciekać jeszcze surowiczy (bezbarwny lub jasno żółty, przezroczysty) płyn.
Zazwyczaj w ciągu najbliższych dni/tygodni przetoka (otwór w skórze) po drenażu będzie się powoli zamykać - wyciek powinien się zmniejszać aż do ustąpienia, a przetoka powinna powoli się zamykać, najczęściej gojąc się od dna - o ile nie zalecono kontrolnych wizyt w celu oceny i ew. zamkniecia przetoki. W tym okresie rana wymaga dezynfekowania i jałowych opatrunków - aż do zagojenia.
W razie długotrwale utrzymującego się wycieku (kilka tygodni), bez widocznego zmniejszenia ilości, może wymagać kontrolnych konsultacji - czasem utrzymujący się wyciek płynu wymaga zaopatrzenia chirurgicznego.
Niepokojące objawy mogące wymagać pilnej oceny lekarskiej (najlepiej chirurgicznej): np. zwiększenie wycieku, zmiana jego charakteru (zmętnienie płynu, gęstsza, ropna wydzielina, nieprzyjemny zapach, krwawienie), pojawienie się zaczerwienienia lub zmian skóry wokół przetoki, gorączka i ogólne objawy infekcji (objawy 'grypopodobne': gorączka, dreszcze, osłabienie, nasilone poty itp.) - należy pamiętać, że każda otwarta rana, w tym przetoka po drenie może ulec zakażeniu, a infekcja może stanowić zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia, nie należy więc bagatelizować niepokojących objawów.

Dość trudno odpowiedzieć na takie pytanie nie posiadając dokładniejszych informacji na temat lokalizacji, kształtu, głębokości (skóra? tkanka podskórna?), ewentualnie wyglądu (skóra jest zmieniona, czy zmiany są całkowicie podskórne). Ponadto istotne jest kiedy, w jakim czasie się pojawiły - są od dziecka, czy pojawiły się nagle, w krótkim czasie, oraz czy są inne objawy towarzyszące.

Jeśli dobrze rozumiem opis - podskórne, krągłe, niebolesne guzki, bez zmiany skóry nad guzkami, jeśli występują pod skórą na całym ciele i są od dawna, rozwijały się powoli - może to być wrodzone zaburzenie budowy tkanki podskórnej - w takich sytuacjach zwykle usuwa się przede wszystkim zmiany które przeszkadzają - np. powodują ucisk w niewygodnym miejscu jak okolice zgięciowe kończyn, czy ucisk po położeniu się do snu, albo przeszkadzają pacjentowi estetycznie.

Tak czy inaczej powinien zmiany obejrzeć doświadczony chirurg, chirurg onkologiczny, dermatolog lub onkolog - jak nadmieniałem, ocena po samym opisie jest bardzo trudna.
W razie wątpliwości może być konieczna biopsja/usunięcie jednej ze zmian w celu upewnienia się co do ostatecznego rozpoznania i przyczyny - niektóre choroby powodujące zaburzenia skóry i tkanki podskórnej mogą mieć podwyższone ryzyko chorób ze strony narządów wewnętrznych, pod których kątem należy obserwować pacjentów z takimi schorzeniami.

Jeżeli nie było innych zaleceń od zespołu operacyjnego, nie ma powikłań, a rany goją się dobrze, nie powodują bólu, zazwyczaj po operacji laparoskopowej cholecystektomii wystarcza odstęp 1-2 tygodni po operacji, żeby zacząć lekkie ćwiczenia - spokojne chodzenie na płaskiej lub bardzo łagodnie nachylonej bieżni - trening bardziej odpowiadający spacerom niż treningowi biegowemu.
Ewentualnie wcześniej, nawet bezpośrednio po zabiegu (o ile nie ma innych zaleceń ze strony zespołu operującego) można zacząć chodzić - zwykłym, powolnym, 'domowym' tempem (np. chodzenie po domu i wykonywanie zwykłych domowych czynności, czy normalne czynności pielęgnacyjne są jak najbardziej zalecane - ruch zmniejsza ryzyko zakrzepicy w porównaniu do leżenia w łóżku).
Lekki trening kardio można zacząć zwykle ok. 4 tygodni od zabiegu (powolne zwiększanie prędkości i/lub nachylenia bieżni), obserwując uważnie swój organizm - jeśli pojawiają się dolegliwości ze strony ran lub osłabienie - należy wrócić do mniejszych obciążeń.
Z bardziej intensywnym treningiem - np. szybkie tempo, bieg, wzniesienia - należy odczekać co najmniej 6 tygodni od operacji - zakładając poprawne gojenie i całkowite ustąpienie dolegliwości.

Należy pamiętać, że najważniejszymi ograniczeniami po operacji laparoskopowej jest unikanie dźwigania ciężarów - do 6 tygodni od zabiegu powinno się ograniczyć do ciężarów nie większych niż 5kg (im mniej, tym lepiej), oraz unikanie aktywności powodujących duże napięcie mięśni brzucha. Powyższe aktywności zwiększają ciśnienie w jamie brzusznej - w efekcie zwiększając ryzyko wystąpienia przepuklin pooperacyjnych.

Wystąpienie bólu w ranach (szczególnie ostrego bólu, innego niż przed treningiem), nasilenie dolegliwości, pojawienie się wycieku z ran - są sygnałami do przerwania treningów i zmniejszenia obciążeń do czasu lepszego wygojenia ran.