Pytania pacjentów (242)

Dzień dobry.
Zwykle leki przyjmowane przewlekle na tarczycę, ciśnienie czy tętno należy kontynuować, chyba że lekarz wykonujący zabieg zalecił inaczej. Nie należy samodzielnie odstawiać leków kardiologicznych.

Brak bólu 2 dni po osoczu nie oznacza, że osocze nie działa. Po PRP reakcja bywa różna - u części osób jest przejściowe nasilenie bólu, u innych prawie żadnych objawów. Efekt, jeśli wystąpi, ocenia się zwykle po kilku tygodniach, nie po 2 dniach.

Proszę unikać przeciążania kolana przez kilka dni i stosować się do zaleceń po zabiegu. Leki przeciwzapalne po PRP warto omówić z lekarzem, bo często zaleca się ich unikanie w krótkim okresie po iniekcji.

Dzień dobry.
W typowym skręceniu stawu skokowego obecnie częściej stosuje się ortezę, kontrolowane obciążanie i rehabilitację, a nie długie unieruchomienie w gipsie. Gips bywa uzasadniony przy dużym bólu, znacznym obrzęku, niestabilności, podejrzeniu złamania albo ciężkim uszkodzeniu więzadeł.

Jeżeli nie było złamania i staw jest stabilny, warto omówić z ortopedą możliwość zmiany gipsu na ortezę. Nie zdejmowałbym gipsu samodzielnie bez kontroli, bo trzeba ocenić stabilność, obrzęk i wyniki RTG/USG/MRI.

Pilnie do kontroli, jeśli pojawia się drętwienie palców, sinienie, narastający ból, ucisk gipsu albo obrzęk łydki.

Dzień dobry.
Rower stacjonarny jest zwykle dobrym wyborem przy kolanie biegacza, jeśli nie nasila bólu. Proszę ustawić siodełko raczej wyżej, unikać dużego oporu i obserwować reakcję kolana po wysiłku.

Do codziennej rutyny warto włączyć krótkie ćwiczenia stabilizujące, ale nie codziennie ciężki trening siłowy. Bezpieczny start:

10-15 minut roweru z małym oporem,
izometryczne napięcia mięśnia czworogłowego,
unoszenie wyprostowanej nogi,
odwodzenie biodra w leżeniu,
mostki pośladkowe,
mini-przysiady tylko w bezbolesnym zakresie.

Ćwiczenia siłowe zwykle 2-3 razy w tygodniu, a lekka mobilizacja/rozciąganie może być częściej. Ból w trakcie lub obrzęk po ćwiczeniach oznacza, że obciążenie jest za duże. AAOS zaleca przy bólu rzepkowo-udowym ograniczenie aktywności prowokujących ból i przejście na aktywności o mniejszym obciążeniu, a program wzmacniający kolano można wykonywać 2-3 razy tygodniowo jako podtrzymanie siły i zakresu ruchu.

Dzień dobry.
Drobne wolne ciało lub zwapnienie 4 mm przy kostce przyśrodkowej może być pozostałością po dawnym urazie, zmianą przeciążeniową albo elementem konfliktu w okolicy stawu skokowego. Jeśli po przejściu kilkuset metrów pojawia się ból i utykanie, warto pogłębić diagnostykę.

USG może ocenić ścięgna, więzadła, stan zapalny i tkanki miękkie, ale nie zawsze wystarczy do oceny wolnego ciała wewnątrz stawu lub uszkodzenia chrząstki. Przy utrzymujących się objawach bardziej przydatne może być MRI stopy/stawu skokowego albo TK, zależnie od podejrzenia klinicznego. Artroskopia stawu skokowego bywa stosowana m.in. przy wolnych ciałach, konfliktach i zmianach chrzęstno-kostnych, ale decyzja wymaga badania ortopedycznego.

Przy Pani/Pana obciążeniach kręgosłupowych warto szybko ustalić przyczynę bólu, żeby nie pogarszać chodu i kompensacji.

Dzień dobry.
Kifoza 65° jest istotna, ale sama wartość kąta nie przesądza jeszcze o operacji. Przy chorobie Scheuermanna leczenie operacyjne najczęściej rozważa się przy większych deformacjach, zwykle około 80-90°, nasilonym bólu, progresji, zaburzeniach neurologicznych albo znacznym upośledzeniu funkcji.

Ponieważ opisuje Pani/Pan silne bóle i trudności z oddychaniem, wskazana jest konsultacja w ośrodku leczenia deformacji kręgosłupa, najlepiej u ortopedy kręgosłupowego. Potrzebne są: RTG całego kręgosłupa na stojąco, ocena balansu strzałkowego, MRI przy objawach neurologicznych lub przed kwalifikacją operacyjną, a przy duszności także ocena pulmonologiczna/spirometria.

Nie należy kwalifikować się do operacji wyłącznie na podstawie kąta 65°. Trzeba ustalić, czy duszność rzeczywiście wynika z deformacji, czy ma inną przyczynę.

Dzień dobry.
Przy centralnej perforacji TFCC oraz całkowitym zerwaniu więzadła promieniowo-łokciowego dalszego kluczowe jest pytanie, czy jest niestabilność stawu promieniowo-łokciowego dalszego DRUJ. Same zastrzyki i rehabilitacja mogą zmniejszyć ból, ale nie odtworzą zerwanego więzadła, jeśli staw jest niestabilny.

Warto zgłosić się do chirurga ręki / ortopedy ręki. Potrzebne jest badanie stabilności DRUJ, zakresu pronacji/supinacji, bólu po stronie łokciowej nadgarstka oraz ocena obrazowania. Przy stabilnym stawie leczenie zachowawcze bywa zasadne: orteza, odciążenie, rehabilitacja, czasem iniekcja. Przy niestabilności lub utrzymującym się bólu często rozważa się leczenie operacyjne/artroskopowe.

Nie obiecywałbym powrotu do normalnego noszenia bez oceny stabilności nadgarstka.

Po zastrzyku nadtwardówkowym najlepiej odczekać około 2 tygodni, jeśli rezonans ma służyć planowej ocenie dyskopatii, stenozy lub kwalifikacji do leczenia.

Dzień dobry.
Opis pasuje do skręcenia bocznego stawu skokowego z uszkodzeniem więzadeł ATFL i CFL oraz stłuczeniem kości skokowej. Dobrą informacją jest to, że szerokość szpar stawowych jest prawidłowa, ścięgno Achillesa jest ciągłe, a ścięgna zginaczy i prostowników opisano jako prawidłowe.

Wąskie pasmo ciągłości ATFL oznacza, że więzadło prawdopodobnie nie jest całkowicie przerwane, ale jest istotnie uszkodzone. Sam opis MRI nie przesądza o artroskopii. O tym decydują objawy: niestabilność, blokowanie, ból głęboki w stawie, brak poprawy mimo leczenia oraz ewentualne uszkodzenia chrzęstno-kostne.

Najczęściej leczenie jest zachowawcze:

orteza/stabilizator i kontrolowane obciążanie,
fizjoterapia: zakres ruchu, mięśnie strzałkowe, propriocepcja, stabilizacja,
stopniowy powrót do aktywności,
kontrola ortopedyczna, jeśli po 6-12 tygodniach nadal jest ból, obrzęk lub uczucie uciekania stawu.

Artroskopia jest zwykle rozważana dopiero przy utrwalonych dolegliwościach, podejrzeniu konfliktu, ciała wolnego, uszkodzenia chrzęstno-kostnego albo przewlekłej niestabilności po nieskutecznym leczeniu zachowawczym. AAOS podaje, że większość skręceń bocznych dotyczy ATFL/CFL, a leczenie obejmuje odciążenie, chłodzenie, kompresję, elewację oraz rehabilitację; leczenie operacyjne nie jest pierwszym standardem w typowym skręceniu.

Dzień dobry.
Po 3,5 miesiąca od artroskopii brak pełnego zgięcia i sztywność kolana nie powinny być lekceważone. Przy zerwanym ACL oraz po usunięciu fragmentu łąkotki możliwe przyczyny to: utrzymujący się wysięk, zrosty, ograniczenie ruchu pooperacyjne, niewydolność ACL, podrażnienie chrząstki albo niewystarczająca rehabilitacja zakresu ruchu.

Wskazana jest kontrola u ortopedy prowadzącego lub ortopedy kolanowego. Trzeba zbadać zakres ruchu, stabilność ACL, obecność wysięku i tor chodu. Czasem potrzebne jest kontrolne MRI, ale decyzja zależy od badania.

Najważniejsze teraz: nie forsować siłowo zgięcia, ale systematycznie pracować nad zakresem ruchu i wyprostem pod kontrolą fizjoterapeuty. Jeśli jest obrzęk, ból, blokowanie kolana albo narastająca niestabilność - kontrolę należy przyspieszyć.

Dzień dobry.
Przy złamaniu zmęczeniowym bliższej piszczeli nie decyduje sam czas, tylko ból, lokalizacja złamania i obraz MRI/RTG. Dwa tygodnie to zwykle zbyt wcześnie, żeby bezpiecznie wracać do pełnego chodzenia bez kul, jeśli przy obciążaniu nadal jest ból.

Najbezpieczniej: obciążanie stopniowe, tylko do granicy bez bólu, zgodnie z zaleceniem ortopedy. Jeśli przy chodzeniu pojawia się ból w miejscu złamania - należy wrócić do odciążania. Pole, laser, tecar czy suplementy nie zastępują ochrony przed przeciążeniem.

Do lekarza wcześniej, jeśli ból narasta, pojawia się ból spoczynkowy/nocny albo ból przy minimalnym obciążeniu. Przed powrotem do normalnego chodzenia warto mieć jasne zalecenie: częściowe czy pełne obciążanie, czy orteza i kiedy kontrolne obrazowanie.

Dzień dobry.
Po oparzeniu II stopnia przez kilka miesięcy może utrzymywać się nadwrażliwość skóry, blizny i tkanek podskórnych. Ból przy podporze i dźwiganiu może wynikać z przeciążenia tkanek, blizny, podrażnienia nerwów skórnych albo problemu w obrębie stawów śródręcza/palców.

Skoro trwa to 4 miesiące, warto zgłosić się do ortopedy ręki lub chirurga ręki. Sensowna może być też rehabilitacja ręki: mobilizacja blizny, odczulanie, ćwiczenia chwytu i stopniowe obciążanie. Jeśli jest drętwienie, pieczenie, zaburzenia czucia, osłabienie chwytu albo twarda bolesna blizna - tym bardziej wymaga to oceny.

Nie dobierałbym antybiotyku wyłącznie na podstawie nazwy bakterii. Po urazie okolicy ścięgna Achillesa najważniejsze jest ustalenie, czy to jest powierzchowne zakażenie skóry, głęboka infekcja rany, zakażenie pochewki/ścięgna, ropień albo martwica tkanek.

Streptococcus agalactiae zwykle jest wrażliwy na antybiotyki beta-laktamowe, ale leczenie powinno być dobrane do antybiogramu, stanu rany i objawów ogólnych. Przy głębszej ranie lub podejrzeniu zakażenia w obrębie ścięgna samo leczenie doustne może być niewystarczające - potrzebna bywa pilna ocena chirurgiczna, oczyszczenie rany i antybiotyk dożylny.

Pilna konsultacja: gorączka, narastające zaczerwienienie, ropny wyciek, silny ból, nieprzyjemny zapach, martwica, szerzenie się obrzęku, cukrzyca lub immunosupresja.

Dzień dobry.
Nie da się bezpiecznie odpowiedzieć tylko na podstawie czasu „4 tygodnie”. Decyzja zależy od lokalizacji złamania, obrazu MRI/RTG, bólu przy obciążaniu i ryzyka progresji złamania.

W wielu złamaniach zmęczeniowych piszczeli stosuje się ograniczenie aktywności i chronione obciążanie, ale powrót do chodzenia powinien być stopniowy i bez bólu. Jeżeli przy chodzeniu nadal występuje ból w miejscu złamania, to znak, że obciążanie jest jeszcze za duże. Kule są rozsądne, ale fizykoterapia typu pole, laser czy tecar nie zastępuje odciążenia i kontroli gojenia.

Przed zwiększeniem obciążania warto mieć kontrolę ortopedyczną i jasne zalecenie: ile procent masy ciała można obciążać, czy potrzebna jest orteza oraz kiedy kontrolne badanie obrazowe. Do biegania wraca się dopiero po pełnym ustąpieniu bólu w chodzie i po stopniowym programie obciążeń.

Dzień dobry.
Opis wskazuje na zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne w odcinku lędźwiowym. Najważniejsza zmiana jest na poziomie L5/S1 po prawej stronie: wypuklina/przepuklina krążka może uciskać lub drażnić korzeń nerwowy, co może dawać ból pośladka i nogi. To może odpowiadać rwie kulszowej.

Jeżeli ból jest umiarkowany, bez niedowładu i bez zaburzeń zwieraczy, zwykle zaczyna się od leczenia zachowawczego: leki przeciwbólowe/przeciwzapalne, fizjoterapia ukierunkowana na objawy korzeniowe, unikanie długiego siedzenia i prowokujących pozycji. Neurochirurg nie zawsze jest potrzebny od razu, ale konsultacja ortopedyczna/neurochirurgiczna ma sens, jeśli ból nie ustępuje mimo leczenia albo są objawy neurologiczne.

Pilnie do SOR/neurochirurga: osłabienie stopy, opadanie stopy, narastające drętwienie, zaburzenia oddawania moczu/stolca, drętwienie krocza, silny ból nie do opanowania lekami.

Dzień dobry.
Niecałe 2 tygodnie po artroskopii ból, uczucie tarcia, obrzęk i ograniczenie chodu mogą jeszcze występować. Po usunięciu części łąkotki staw ma mniejszą amortyzację, a przy istniejących zwyrodnieniach dolegliwości mogą goić się wolniej.

Najważniejsze teraz to nie przeciążać kolana, chodzić możliwie prawidłowo, ewentualnie czasowo z kulą, oraz kontynuować zaleconą rehabilitację: odzyskanie wyprostu, redukcja obrzęku, praca nad mięśniem czworogłowym i stopniowe obciążanie. Utykanie i nienaturalne ustawianie stopy może nasilać ból.

Do pilnej kontroli trzeba zgłosić się, jeśli ból narasta zamiast maleć, pojawi się duży obrzęk, zaczerwienienie, gorączka, wyciek z ran, ból łydki albo duszność. Kontrola u operatora jest wskazana, jeśli po 2-3 tygodniach nie ma poprawy lub nie udaje się normalizować chodu.

Dzień dobry.
Opis RTG sugeruje chorobę zwyrodnieniową kolan, zwłaszcza w części przyśrodkowej i rzepkowo-udowej. Jeśli od tygodnia nie może Pani/Pan chodzić z powodu bólu, warto przyspieszyć konsultację - nie czekałbym 2 miesięcy.

Doraźnie: odciążenie, laska/kula po stronie przeciwnej do bardziej bolesnego kolana, chłodzenie 10-15 minut, kilka razy dziennie, unikanie schodów i kucania. Leki przeciwbólowe/przeciwzapalne tylko jeśli nie ma przeciwwskazań internistycznych. Można skonsultować z lekarzem POZ leczenie przeciwbólowe lub zastrzyk dostawowy steroidu, jeśli jest duży stan zapalny.

Pilnie do lekarza/SOR: gorące, zaczerwienione kolano, gorączka, nagły duży obrzęk, uraz, ból łydki, duszność albo całkowita niemożność obciążenia nogi.

Dzień dobry.
Opis oznacza zmianę wewnątrz łąkotki przyśrodkowej, ale bez dojścia do powierzchni stawowej. W klasycznym rozumieniu MRI jest to raczej zmiana przeciążeniowa / śródłąkotkowa, a nie pełne pęknięcie łąkotki wymagające automatycznie artroskopii.

Łagodny wysięk i niewielka torbiel podkolanowa zwykle są skutkiem podrażnienia stawu. Przy Pani/Pana aktywności - dużo chodzenia, bieganie, jazda konna - najbardziej prawdopodobne jest przeciążenie kolana z reakcją łąkotki i błony maziowej.

Co robić teraz:

czasowo odstawić bieganie, skoki, długie marsze i jazdę konną, jeśli prowokują ból,
rozpocząć fizjoterapię: kontrola osi kolana, biodra, stopy, wzmacnianie uda i pośladka, stabilizacja,
leczyć wysięk: odciążenie, chłodzenie, ewentualnie leki przeciwzapalne, jeśli nie ma przeciwwskazań,
wracać do sportu dopiero po ustąpieniu bólu i obrzęku.

Do ortopedy szybciej, jeśli kolano się blokuje, ucieka, puchnie po małym wysiłku albo ból utrzymuje się mimo 6-8 tygodni dobrze prowadzonego leczenia. AAOS wskazuje, że wiele uszkodzeń łąkotki bez blokowania i dużego obrzęku można początkowo leczyć nieoperacyjnie, a fizjoterapia jest standardową opcją leczenia.

Dzień dobry.
Tak, przy takim mechanizmie i objawach może to być złamanie dalszego odcinka kości promieniowej w okolicy nadgarstka, ale duży obrzęk i problem z wyprostowaniem palców wymagają szybkiej oceny lekarskiej.

Proszę nie zwlekać - wskazana jest pilna konsultacja w SOR / izbie przyjęć ortopedycznej albo u ortopedy tego samego dnia. Potrzebne jest badanie ręki oraz RTG nadgarstka w co najmniej dwóch projekcjach, czasem także RTG dłoni/przedramienia lub TK.

Do czasu badania: zdjąć pierścionki/biżuterię, unieruchomić nadgarstek, trzymać rękę wysoko, chłodzić przez tkaninę. Pilne objawy alarmowe to drętwienie palców, sinienie lub zblednięcie palców, narastający ból, bardzo napięty obrzęk, zaburzenia czucia albo brak możliwości poruszania palcami.

Dzień dobry.
Torbiel Bakera najczęściej jest skutkiem problemu wewnątrz stawu kolanowego, a nie osobną chorobą. Jeśli utrzymuje się wysięk i przerost błony maziowej mimo leczenia, trzeba ponownie szukać przyczyny zapalenia lub mechanicznego drażnienia stawu.

Na tym etapie sensowna jest konsultacja u ortopedy zajmującego się kolanem / medycyną sportową z pełną dokumentacją: opisy i płyty MRI, opisy operacji, zdjęcia z artroskopii, wyniki badań reumatologicznych. Do rozważenia są m.in. zmiany chrzęstne, uszkodzenie łąkotki, konflikt mechaniczny, choroby błony maziowej, choroby krystaliczne, przewlekły stan zapalny lub rzadziej infekcja.

Jeżeli jest duży wysięk, warto rozważyć punkcję stawu z badaniem płynu: liczba komórek, kryształy, posiew, ewentualnie badania zapalne z krwi. Samo „usuwanie torbieli” bez opanowania przyczyny w kolanie zwykle daje nawroty.

Pilnie proszę zgłosić się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, znaczne zaczerwienienie kolana, narastający ból, obrzęk łydki lub duszność.

Dzień dobry.
Opis sugeruje złamanie główki kości promieniowej, czyli złamanie w okolicy łokcia. „Niewielkie przemieszczenie i wklinowanie odłamów” oznacza, że fragment kości jest lekko przesunięty i częściowo wbity.

Leczenie zależy od badania łokcia i oceny zdjęć, nie tylko od samego opisu. Trzeba sprawdzić: zakres zgięcia i wyprostu, obracanie przedramienia, ból, stabilność łokcia oraz czucie i ukrwienie ręki. Przy niewielkim, stabilnym złamaniu często stosuje się leczenie bez operacji: krótkie unieruchomienie przeciwbólowe i wczesne stopniowe uruchamianie. Operację rozważa się, gdy jest blok ruchu, większe przemieszczenie, niestabilność lub złamanie wieloodłamowe.

Zalecam pilną kontrolę ortopedyczną z płytą RTG. Czasem potrzebna jest tomografia komputerowa, jeśli ze zdjęcia nie da się dobrze ocenić przemieszczenia.