mgr Marek Wróblewski

W swojej praktyce zajmuję się przede wszystkim pomocą psychologiczną osobom przechodzącym przez kryzysy życiowe, emocjonalne i kryzysy w relacjach. Pracuję z osobami doświadczającymi trudności w związku, rozstania, zdrady, poczucia winy, problemów z komunikacją, trudności w podejmowaniu ważnych decyzji czy poczucia zagubienia w aktualnej sytuacji życiowej.

Pracuję również z parami, które doświadczają kryzysu w związku, narastających konfliktów, trudności w komunikacji, utraty zaufania czy problemów związanych ze zdradą. Podczas wspólnych spotkań koncentrujemy się na lepszym zrozumieniu wzajemnych potrzeb, emocji i zachowań, rozpoznawaniu źródeł konfliktów oraz poszukiwaniu sposobów na poprawę komunikacji i poradzenie sobie z aktualnym kryzysem.

Pomagam także osobom zmagającym się z lękiem, obniżonym nastrojem, nadmiernym zamartwianiem się, stresem, niską samooceną, przeciążeniem emocjonalnym oraz trudnościami w radzeniu sobie z własnymi emocjami. Wspieram osoby, które doświadczają powtarzających się problemów w relacjach, nadmiernie analizują różne sytuacje lub mają trudności z odnalezieniem się w nowych okolicznościach życiowych.

Jestem psychologiem, absolwentem jednolitych studiów magisterskich z psychologii. Posiadam również przygotowanie pedagogiczne. Obecnie uczestniczę w całościowym, 4-letnim szkoleniu psychoterapeutycznym w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT). Poza praktyką prywatną pracuję jako psycholog szkolny, wspierając dzieci i młodzież oraz współpracując z rodzicami i nauczycielami.

Jak pracuję?

W swojej pracy dużą wagę przywiązuję do zrozumienia indywidualnej historii drugiego człowieka. Interesuje mnie nie tylko sam problem, z którym zgłasza się pacjent, ale również okoliczności, w jakich się pojawił, jego wpływ na codzienne funkcjonowanie oraz sposób, w jaki dana osoba postrzega swoją sytuację.

Nie uważam, że każda trudność musi wynikać z głęboko zakorzenionych schematów czy oznaczać występowanie zaburzenia psychicznego. Czasem problem dotyczy konkretnej sytuacji życiowej, konfliktu w związku, przeciążenia obowiązkami lub trudności w porozumieniu się z bliską osobą. W takich przypadkach pomocne może być spokojne przeanalizowanie sytuacji, wyjaśnienie pojawiających się wątpliwości i wspólne zastanowienie się nad możliwymi rozwiązaniami.

Ważne jest dla mnie połączenie zrozumienia i wsparcia emocjonalnego z konkretną, praktyczną pomocą. Nie ograniczam spotkań wyłącznie do wysłuchania pacjenta, ale jednocześnie nie staram się na siłę szukać rozwiązań tam, gdzie w danym momencie najważniejsza jest możliwość opowiedzenia o swoich trudnościach i uporządkowania emocji.

Podczas rozmowy zadaję pytania, dzielę się swoimi spostrzeżeniami, wyjaśniam mechanizmy psychologiczne i wspólnie z pacjentem przyglądam się różnym możliwościom poradzenia sobie z problemem. Nie narzucam gotowych odpowiedzi ani nie podejmuję decyzji za drugą osobę. Zależy mi natomiast na tym, aby pacjent mógł lepiej zrozumieć swoją sytuację, dostrzec dostępne możliwości i świadomie zdecydować, jakie działania chce podjąć.

W swojej pracy wykorzystuję wiedzę i narzędzia podejścia poznawczo-behawioralnego (CBT), które pozwala lepiej rozumieć zależności między myślami, emocjami, reakcjami ciała i zachowaniem. Kiedy określone trudności powtarzają się lub utrzymują przez dłuższy czas, wspólnie z pacjentem staramy się rozpoznać mechanizmy, które mogą je podtrzymywać, oraz przyjrzeć się dotychczasowym sposobom radzenia sobie z nimi.

W zależności od potrzeb proponuję również konkretne ćwiczenia i zadania do wykonania między spotkaniami. Mogą one służyć lepszemu rozumieniu własnych emocji, rozpoznawaniu powtarzających się sposobów myślenia i reagowania, rozwijaniu umiejętności komunikacji czy stopniowemu wprowadzaniu zmian w codziennym funkcjonowaniu.

W pracy z parami staram się przede wszystkim zrozumieć perspektywę obojga partnerów. Nie szukam winnego ani nie rozstrzygam, kto ma rację. Zależy mi na tym, aby każda ze stron mogła przedstawić swoją perspektywę, a wspólna rozmowa pozwalała lepiej zrozumieć przyczyny konfliktów, wzajemne oczekiwania oraz sposób, w jaki partnerzy reagują na swoje emocje i zachowania. Wspólnie poszukujemy możliwości poprawy komunikacji i poradzenia sobie z sytuacją, w której znalazł się związek.

Zależy mi na tym, aby spotkania odbywały się w atmosferze swobody, wzajemnego szacunku i zrozumienia. Staram się stworzyć przestrzeń do otwartej rozmowy, w której można poruszać również trudne i osobiste tematy bez obawy przed oceną. Nie oznacza to jednak unikania niewygodnych pytań czy trudnych kwestii. Kiedy jest to potrzebne, wspólnie przyglądamy się również zachowaniom i sposobom myślenia, które mogą utrudniać poradzenie sobie z problemem.

Moim celem jest nie tylko pomoc w zrozumieniu przeżywanych trudności, ale również wspólne poszukiwanie konkretnych sposobów radzenia sobie z nimi, dostosowanych do aktualnej sytuacji i możliwości pacjenta.