mgr Anna Zwęglińska

Od kiedy trafiłam do pani Ani zaczęłam dosłownie żyć, a nie tylko funkcjonować. Pomogła mi odnaleźć w sobie zdolność do odczuwania złości i tym samym postawienia granic. Sprawiła, że poczułam chęć zaopiekowania się sobą i postawienia siebie na pierwszym miejscu. Efekty terapii były widoczne dla mnie dosyć szybko - i dla ciebie też będą, jeśli masz siły i chęci nad sobą pracować - zmieniłam pracę i podjęłam ważną decyzję w życiu prywatnym. Teraz, kiedy emocje po zakończeniu terapii opadły, usiadłam żeby pomyśleć co czuję, i jest to wdzięczność, zarówno w stosunku do siebie za wykonaną pracę, ale przede wszystkim do pani Ani, za to, że była moją latarnią morską, gdy dryfowałam bez kierunku. Dziękuję.

Trafiłem do p. Ani w trudnym momencie mojego życia. Wydawało mi sie, że moje życie nie ma sensu - praca niby ok, a jednak mnie nie cieszy, nie byłem wstanie być w związku dłużej niż kilka miesięcy, przestałem spotykać się z przyjaciółmi. Po ponad roku terapii widzę i wiem, że mogę zmienić i zmieniam swoje życie. Pani Ania okazała mi dużo życzliwości, pomagała mi zrozumieć jak ja też uczestniczę albo nie uczestniczę w moim życiu. W ktorymś momencie zrozumiałem i chciałem zacząć czuć się lepiej. Nie skończyłem jeszcze terapii, jednak czuję się o wiele lepiej niż ten rok temu, gdy się zgłosiłem. Mamy ustalone nad czym pracujemy, część z rzeczy ktore zgłosiłem zostały wyleczone, część okazało się tylko wstępem do głębszej pracy, co teraz rozumiem.
Jestem wdzięczny za wsparcie i cierpliwość, bo wiem, że nie zawsze jest ze mną łatwo :) Rozumiem też, że na pewne zmiany potrzeba czasu, zaufania do terapeuty. Chciałbym od siebie dodać, że nie wrato czekać, gdy człowiekowi jest źle i po prostu zgłosić się po pomoc do psychoterapeuty czy psychiatry.

W pierwszej kolejności chciałbym zaznaczyć, iż odbyłem u Pani Zwęglińskiej 13 sesji.
Nie będę poruszać skuteczności/wad/zalet nurtu Gestalt ani jakkolwiek podważać przygotowanie merytoryczne Pani Zwęglińskiej, gdyż nie jestem osobą kompetentną do tego typu oceny. Skupię się natomiast na rzeczach, o których mogę się wypowiedzieć jako klient, a które spowodowały, iż zrezygnowałem z psychoterapii.
1. Przyszedłem do Pani Zwęglińskiej ze złożonym (moim zdaniem), wieloobszarowym problemem. Na koniec pierwszej sesji zapytałem Panią Zwęglińską, czy jest w stanie pomóc mi rozwiązać ten problem. Odpowiedziała, że tak. Na jakiej podstawie? Na podstawie zaledwie 50 minut rozmowy, gdzie jedyne co zrobiłem to pokrótce przedstawiłem się i opisałem powierzchownie swoje obecne życie?
Tak czy inaczej wtedy się nad tym nie zastanawiałem. Pozytywna odpowiedź na postawione przez mnie (nieco na wyrost) pytanie dała mi trochę nadziei na poprawę mojej sytuacji i w największym stopniu zachęciła mnie by kontynuować wizyty u Pani Zwęglińskiej.
2. Na kolejnych 9 spotkaniach napoczęliśmy kilka dość ważnych dla mnie obszarów mojego problemu, niemniej w moim odczuciu Pani Zwęglińska nie wykazywała ani wyraźnej chęci, ani zainteresowania, aby którymkolwiek z nich zająć się dogłębniej. Odniosłem wrażenie, że na każdej sesji rozmawialiśmy o czymś, lecz tak naprawdę ta rozmowa do niczego nie prowadziła. Z każdym kolejnym spotkaniem miałem coraz większe poczucie, że płacę i płacę, a nic się nie dzieje.
3. Na 11. spotkanie przyszedłem z zamiarem poruszenia kwestii zmian spowodowanych psychoterapią. Mimo, iż sam żadnych nie zauważałem, to jednak chciałem zadać Pani Zwęglińskiej pytanie, czy ona jako specjalistka w dziedzinie coś zauważa. Pani Zwęglińska poinformowała mnie, że jakieś zmiany już zauważa. Przy okazji doprecyzowała, że statystycznie klient pierwszych zmian doświadcza po 25 sesjach (może być wcześniej albo później zależnie od osoby).
W tym momencie poczułem się trochę zwiedziony, gdyż dopiero na 11. spotkaniu pani Zwęglińska poinformowała mnie o rzeczywistej (choć przybliżonej) perspektywie czasowej dla pojawienia pierwszych zmian w moim życiu. Na pierwszym spotkaniu wyraźnie zaznaczyła, iż jako jej klient mam prawo oczekiwać zmian. Jednakże nie poinformowała należycie kiedy właściwie mogę się ich spodziewać.
4. Podczas rozmowy o zmianach wybuchło małe spięcie, gdy przyznałem się, że mam ustalony swój budżet, po przekroczeniu którego chciałbym widzieć jakiekolwiek efekty naszych spotkań. Reakcja Pani Zwęglińskiej trochę mnie zaskoczyła. Zarzuciła mi, że ją oszukiwałem przez wszystkie poprzednie spotkania zatajając ww. informację. Reakcja ta, niezależnie od wszystkiego, była w mojej opinii niewłaściwa. Z sesji wyszedłem zdenerwowany, z niesłusznym poczuciem winy.
5. Mimo wszystko przyszedłem na 12. sesję, lecz tym razem oczekiwałem wyjaśnień dla reakcji Pani Zwęglińskiej z poprzedniej sesji. Dowiedziałem się, iż reakcja ta była spowodowana osobistymi doświadczeniami i przeżyciami Pani Zwęglińskiej. Rozumiem to, niemniej przenoszenie swoich problemów z życia prywatnego na klienta moim zdaniem nie powinno mieć miejsca.
6. Podczas rozmowy na 12. sesji Pani Zwęglińska przyznała się, że prowadzi psychoterapię z mężczyznami zaledwie od pół roku. Tym samym zataiła przede mną jako klientem tak istotną informację. Gdybym dowiedział się o tym od razu na którymś z pierwszych spotkań, to pewnie bym zrezygnował i nie tracił dalej czasu, energii i pieniędzy.
Na 13. sesję przyszedłem chyba tylko z przyzwyczajenia. Niemniej odbyłem ją z poczuciem braku zaufania do Pani Zwęglińskiej. Na szczęście po 13. sesji opamiętałem się i zrezygnowałem.
7. Na koniec mały dodatek. Pani Zwęglińska to drugi psychoterapeuta, u którego byłem. W przypadku pierwszego zrezygnowałem już po pierwszym spotkaniu (nie spodobał mi się). Gdy na którymś ze spotkań wspomniałem o tym Pani Zwęglińskiej, ona zapytała mnie o imię i nazwisko tego psychoterapeuty. Uważam, że zadawanie takich pytań (gdy ta druga osoba z branży jest stawiana w negatywnym świetle), jest zupełnie nie na miejscu.
Efekt moich sesji u Pani Zwęglińskiej to brak jakiejkolwiek poprawy i pieniądze praktycznie wyrzucone w błoto.

Świetna psychoterapeutka!
Pani Ania od samego początku otoczyła mnie bezpieczeństwem. Przyszedłem do niej z lękiem i stresem, który uniemożliwił mi codzienne funkcjonowanie. Przed spotkaniem codzienne życie przestało mnie cieszyć, aż pewnego dnia byłem tak ogarnięty strachem, że odcięło mnie od rzeczywistości i jedyne co mogłem robić, to leżeć. Nie chciało mi się wstawać rano.
Przyszedłem do Pani Ani i po pierwszym spotkaniu poczułem się lepiej. Na spotkaniach omawialiśmy tematy z zakresu bezpieczeństwa, finansów, więzów rodzinnych, czy kryzysu w pracy i ze wszystkim sobie poradziłem. Uporałem się z problemami dużo wcześniej, niż Psychoterapeutka mówiła, że to będzie trwać. Teraz z powrotem jestem szczęśliwy. Bardzo polecam.

Jestem bardzo zawiedziona wizytą u Pani Anny. Bardzo długo szukałam lekarza, który może wesprzec mnie i mojego męża. On był sceptycznie nastawiony, ale wyraził zgodę na teriapię, O terapii małżenskiej słyszałam dobre rzeczy - lekarz jest neutralny, na pierwszym spotkaniu pyta o pozytywne rzeczy w związku itd..Natomiast na pierwszym spotkaniu pani Anna wzięła stronę mojego męża i nawet on po spotkaniu stwierdził,że to było dziwne. Stwierdziła po 20 minutach, że skoro chodziłam do psychologa to do złego (bo mówiłam że chodziłam do psychologa). Jesteśmy małżeństwem międzynarodowym i obecnie mieszkam w innym kraju. Stwierdziła rzecz oczywistą- różnice kulturowe. Zdaję sobie sprawę, że psychoterapeuta nie daje gotowych rozwiązań, ale idąc na terapię uważam, że obie osoby powinny czuć się komfortowo i powinny dostrzec rzeczy, nad którymi warto pracować. Pani Anna stwierdziła zaś, że mamy inne oczekiwania i nie pasujemy do siebie. Jesteśmy w związku wiele lat i jest są między nami uczucia, po to poszliśmy na terapię, aby sobie pomóc, to zaś co Pani Anna powiedziała to osąd.,Sądzę, że dobry psycholog małżeński dba o uczucia obojga partnerów. Nawet mój mąż, za którym była w trakcie rozmowy stwierdził, że było to stronnicze i nie chce już kontynuować sesji. Rzadko piszę komentarze, ale chciałam to napisać, bo 220 zł to nie są małe pieniądze, a nie jest to osoba, która poprowadzi w neutralny sposób rozmowę., Wszystkie komentarze na temat mojego byłego psychologa - że nie był dobry i że ja i mój mąż nie pasujemy do siebie po 30 minutach rozmowy...Uważam to za nieprofesjonalne zachowanie. Odradzam każdemu kto szuka psychoterapeuty i obawia się zarazem pierwszej wizyty. Sfera emocjonalna człowieka jest delikatna i są trudne momenty w życiu, w których sam nie radzi sobie z emocjami, czasem postępuje niewłaściwie, ale mimo tego, uważam, że psychoterapeuta nie powinien osądzać i wydawać wyroków jak miało to miejsce podczas mojej terapii. Szukamy dalej psychoterapeuty, ktory nam pomoże. Pani Annapowiedział na zakonczenie sesji - nie wiem, czy mogę pomóc. Nawet mój mąż który był wyróżniany podczas sesji stwierdził, że pani doktor nie dba o komfort obojga partnerów Jemu, mimo miłego traktowania, nie podobały się zajęcia. Ja i mój maż oczekujemy, że oboje będziemy rozumiani, natomiast pani doktor zdecydowała obrać jedną stronę i udowodnić kto ma rację a kto nie. Bardzo zależało mi na psychotepii, mój mąż był negatywnie zastawiony. Przekonałam go i to spotkanie zniechęciło go, jednakże próbuję zmienić jego nastawienie ponownie. Szukam nowego specjalisty, gdyż wierzę, że właśnie w takich trudnych przypadkach jak nasz psychoterapeuta może i powinien próbować pomóc. Pani Anna może być dobrym psychoterapeutą indywidualnym - tego nie wiem, ale spotkanie terapii dla par wyglądało jak rozmowa z koleżanką, która ma silne opinie na różne tematy i ocenia. Pani Anna bierze jedną stronę i nawet ta osoba wspierana przez nią nie jest szczęśliwa. Na większości terapii pojawiają się pozytywne pytanie do małżonków, u Pani Anny tylko negatywne. Wszystkim osobom które obawiają się psychoterapeuty odradzam tego psychologa. Jest mi przykro tylko, ponieważ spotkanie to doprowadziło do kłótni między nami - w związku z tym, że Pani Anna widziała moje błędy i tylko na nich się skupiła, doprowadziło to do naszej sprzeczki później. Nie sądzę, że tak terapia powinna wyglądać. Piszę ten komentarz dla osób, które tak jak ja zastanawiają się nad wyborem psychoterapeuty i mają obawy.

Do gabinetu przyszłam ze złożonymi problemami. Po wstępnych konsultacjach Pani Ania przedstawiła mi plan na terapię. Cała moja psychoterapia odbywała się nurcie Gestalt silnie związanych z moją psychosomatyka. Na każdym spotkaniu czułam się bardzo zaopiekowana. Pani Ania jest bardzo dobrym słuchaczem, dba o bezpieczna atmosferę w gabinecie. Mam do niej ogromne zaufanie. Jestem pod ogromnym wrażeniem zaangażowania i troski o pacjenta. Moja terapia była terapia tzw. kryzysową ale dzięki współpracy z Panią Anią poradziłam sobie ze wszystkim z czymś przyszłam. Po terapii jestem nowa osoba,wzmocnioną i bardziej świadoma siebie. Jeśli kiedykolwiek przyszłoby mi znów skorzystać z pomocy psychoterapii,wrócę tylko to tego gabinetu! Polecam Panią Anie z całego serca wszystkim szukającym ludzkiego podejścia.

Od pierwszego spotkania z Panią Anną nabrałam zaufania do jej osoby. Jest psychoterapeutką, która wykazuje ogromną empatię, jednocześnie nie wskazując gotowych rozwiązań. Pacjent dochodzi do nich sam, przy uważnej i akceptującej obecności Pani Ani. Polecam z całego serca!

Pani Anna jest niezwykle ciepłą osobą, której bardzo łatwo zaufać. Niemal od razu nawiązała relacje z osobą znajdującą się w kryzysie - ze mną. Była pełna empatii i zrozumienia.
Sama jestem psycholożką, dlatego bywam mocno krytyczna względem terapeutów, bo przecież „ja to wszystko doskonale wiem”, a jednak, spojrzenie na moje sprawy z innej perspektywy, dało mi do myślenia.
Zdecydowanie polecam!!!

Bardzo przyjazna atmosfera,przytulne miejsce terapii.Zawsze po sesji wychodziłam z lepszym nastawieniem.Moje samopoczucie się poprawiało.Serdecznie polecam!

Byłam Mega zadowolona z każdej sesji z tą Panią. Oczywiście gdy zajdzie taka potrzeba będę polecała Panią Anię