Ośrodek Psychoterapii Krauthofera 35

Agnieszka Gulczyńska

Szanowna Pani
Trudno mi się odnieść do Pani opinii, ponieważ nie zawiera żadnej merytorycznej treści. Od początku wizyty podkreślała Pani, że nie chciała tu przyjść i że nie wierzy w psychoterapię. Wyobrażam sobie, że z takim nastawieniem trudno o dobry "flow" (czymkolwiek on jest). Przyszła Pani do mnie po pomoc, którą Pani zaoferowałam. Rozumiem, że czasem bardzo trudno tę pomoc przyjąć, a decyzja o rozpoczęciu psychoterapii wiąże się z uznaniem, że mam problem do przepracowania. Bywa tak, że łatwiej jest odrzucić pomoc wiele razy, zanim będziemy w stanie zaakceptować fakt, że jednak jej potrzebujemy i że w pracy nad sobą nie ma nic upokarzającego.

Agnieszka Gulczyńska

Szanowna Pani
Przykro mi, że nie mogłam zaproponować Pani konsultacji w dogodnych dla Pani godzinach i nie udało nam się "zgrać" naszych grafików. Na pierwszym spotkaniu zawsze informuję o tym, że konsultacje możemy przeprowadzić w różnych terminach, jednak na samą terapię potrzebujemy już stałych godzin w konkretnym dniu lub dniach. I wtedy przedstawiam, jakie mam w danej chwili możliwości. Nigdy nie umawiam się na konsultacje, nie mając do zaproponowania wolnych terminów na terapię. Uważam, że byłoby to po prostu nieuczciwe. Tak się nie stało również w tym przypadku. Przekazałam Pani informacje o kilku dostępnych terminach, jednak żaden z nich Pani nie pasował. Zaznaczyłam, kiedy mogę dysponować wolnym terminem w porach dogodnych dla Pani. Przekazałam Pani również dokładne na miary do specjalistów u których byłyby wolne godziny na terapię. Obawiam się, że nic więcej nie mogłam w tej sytuacji zrobić. Mam nadzieję, że będzie miała Pani więcej szczęścia u innego specjalisty.

Agnieszka Gulczyńska

Szanowna Pani
Trudno odnieść mi się bezpośrednio do sytuacji, o której Pani pisze, ponieważ nie przypominam sobie takiej. Brak podpisu pod Pani opinią dodatkowo to komplikuje. Jeśli jednak miała ona miejsce, zapewne opisuje Pani swoje rzeczywiste odczucia. Przykro mi, jeśli wyszła Pani z gabinetu z wrażeniem bycia potraktowaną obcesowo. Chciałabym jednak wykorzystać tę okazję, by w kilku słowach odnieść się do kilku rzeczy. Do gabinetu psychoterapeuty pacjentów sprowadza cierpienie. Pani pisze o tym, że wydarzyła się trudna dla Pani, kryzysowa sytuacja, w której potrzebowała Pani natychmiastowej ulgi. To, co można "zrobić" dla osoby w kryzysie podczas jednorazowego spotkania, to przede wszystkim wysłuchać go. Możliwość opowiedzenia o tym, co nagłe i bolesne, jest pierwszym krokiem do dalszego poradzenia sobie z tym. Niestety, możliwości psychoterapeuty podczas jednorazowego spotkania są ograniczone. Nie sposób dać drugiej osobie rad, rozwiązań, które błyskawicznie poprawiłyby jej sytuację, choć to naturalne, że często mamy takie pragnienie - zarówno pacjenci, jak i terapeuci. Dlatego po wysłuchaniu problemów, zapraszam na kolejne wizyty, podczas których możemy wspólnie zorientować się, czy dobrym pomysłem byłaby długoterminowa psychoterapia, czy też ograniczona liczba spotkań ukierunkowana na wsparcie w przejściu przez kryzysową, traumatyczną sytuację życiową.

Agnieszka Gulczyńska

Żałuję, że zraził się Pan do psychoterapii, mam nadzieję, że nie na zawsze. Jestem przekonana, że ta forma leczenia jest pomocna. Chcę odnieść się do Pana uwag. Skontaktowałam się z Panem bezpośrednio, jednak postanowiłam wybrać także publiczny komentarz, żeby przy tej okazji opisać kilka kwestii. Cztery wstępne spotkania, które poprzedzają rozpoczęcie psychoterapii to konsultacje, które prowadzą do postawienia diagnozy. Jest ona potrzebna, żebym mogła zaproponować konkretnej osobie typ leczenia. Zawsze informuję podczas pierwszej wizyty, że taka kolejność jest niezbędna. Pamiętam, że rozmawiałam o tym również z Panem. Myślę, że nie ma czegoś takiego, jak schemat pacjenta. Każdy człowiek jest inny, przychodzi z indywidualnymi problemami wpisanymi w jego osobowość i historię życia. Aby terapia psychodynamiczna mogła działać, potrzebne są natomiast niezmienne zasady. Jedną z nich jest abstynencja w przypadku osób nadużywających twardych narkotyków lub alkoholu. Zdaję sobie sprawę z tego, że dla części osób taka decyzja jest bardzo trudna, dlatego zawsze proponuję konkretne miejsca, w których można szukać pomocy w odstawieniu używek, żebyśmy mogli rozpocząć terapię osobowości. Trudno mi dyskutować z Pana poczuciem bycia na spotkaniu z terapeutą wszechwiedzącym i wyższościowym. To na pewno bardzo niekomfortowe. Korzystając z okazji, chciałabym jednak wspomnieć o tym, że poczucie bycia traktowanym z góry, nieempatycznie często zdarza się u osób z bardzo kruchym poczuciem własnej wartości. W gabinecie dzieje się wtedy to, co powtarza się także w innych relacjach. W języku psychoterapii psychodynamicznej ujmę to tak: odtwarza się nieświadoma relacja między osobą wszechwiedzącą, patrzącą z góry, oceniającą a tą, która jest pełna obaw o swoją wartość, niepewna swoich kompetencji. To niewątpliwie jedno z najbardziej nieprzyjemnych doświadczeń, które mogą zajść w relacjach międzyludzkich. Jest to zarazem jeden z problemów, dla rozwiązania których powstała terapia psychodynamiczna.

mgr Jarosław Kaczmarek

Panie Pawle,
przykro mi, że przeżył Pan moje zainteresowanie tematem alkoholu jako ignorowanie innych Pana trudności. Moją intencją było jak najbardziej dokładne poznanie Pana ze szczególnym uwzględnieniem obszarów mogących zakłócić proces terapeutyczny. Niestety ewentualne nadużywanie alkoholu jest czynnikiem istotnie wpływającym na przebieg psychoterapii problemów depresyjnych i często, niewłaściwie zdiagnozowane, stanowi przyczynę przedwczesnego zakończenia terapii. Bagatelizując ten obszar mógłbym narazić Pana na źle dobraną formę terapii, która w efekcie nie przyniosłaby oczekiwanych przez Pana rezultatów. Żałuję, że nie podzielił się Pan ze mną swoimi wątpliwościami w gabinecie i zdecydował się przerwać proces konsultacyjny. Rozmowa o nich mogłaby pozwolić na głębsze zrozumienie natury Pana trudności i być może pozytywnie wpłynęła na Pana emocje. Jeśli przekonuje Pana moja krótka odpowiedź zachęcam do kontaktu w celu umówienia spotkania. Pozdrawiam, Jarosław Kaczmarek

Agnieszka Gulczyńska

Dziękuję za Pana komentarz. Chciałabym odnieść się do niego, opisując na czym polega specyfika psychoterapii psychodynamicznej. Pierwsze spotkanie w gabinecie zawsze w całości poświęcam powodom, dla którym dana osoba postanowiła przyjść na wizytę. Te konsultacje służą ustaleniu problemów, wstępnemu nazwaniu ich, pytam także o ewentualne wcześniejsze doświadczenia z terapią lub leczenie psychiatryczne. Jeśli ktoś chciałby rozpocząć psychoterapię, zapraszam na 3-4 spotkania konsultacyjne, podczas których chciałabym zebrać informacje potrzebne do postawienia diagnozy. Dla pacjenta to okazja, by stwierdzić, czy chciałby rozpocząć współpracę. Osoby, które przychodzą do gabinetu po raz pierwszy, nie mając wcześniej doświadczeń z terapią, czasem pytają o to, jak ona mogłaby wyglądać. Zawsze przekazuję te informacje łącznie z tą, że każdy proces terapeutyczny jest innym, ponieważ zależy od konkretnych problemów i osobowości pacjenta.