Jestem magistrem psychologii, psychoterapeutką poznawczo-behawioralną w trakcie całościowego, certyfikującego szkolenia w ramach czteroletnich studiów podyplomowych Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS akredytowanej uczelni przez PTTPB pod kierownictwem dr hab. Agnieszki Popiel i dr Ewy Pragłowskiej. Ukończyłam również studia podyplomowe z diagnozy psychologicznej w praktyce klinicznej na SWPS w Warszawie.
Doświadczenie kliniczne zdobywałam m.in. w: Centrum Zdrowia Psychicznego Feniks w Zabrzu i Gliwicach, Wielospecjalistycznym Szpitalu Powiatowym im. dr B. Hagera na Oddziale Psychiatrycznym, Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Oprócz prywatnej praktyki, pracuję w wymiarze pełnego etatu w Wojewódzkim Szpitalu Neuropsychiatrycznym na Oddziale Dziennym w Lublińcu.
W swojej pracy stawiam na relację opartą na empatii, uważności i pełnej obecności. Ważne jest dla mnie, by naprawdę usłyszeć drugą osobę i wspólnie z nią podążać w kierunku, który jest dla niej ważny. Jestem gotowa towarzyszyć w zmianie i wspierać w trudnościach. Korzystam z metod terapii poznawczo-behawioralnej opartych na rzetelnych badaniach naukowych, a także z podejść trzeciej fali, takich jak terapia Akceptacji i Zaangażowania (ACT) czy terapia poznawcza oparta na uważność. Regularnie poddaję swoją pracę superrewizji, a także współpracuję ze specjalistami i lekarzami.
Pomagam tym, którzy mierzą się z wysoką wrażliwością, wewnętrznym napięciem i ciągłą walką ze sobą.
W mojej pracy wspieram osoby, które nieustannie próbują „ogarniać wszystko”, a w środku czują się zmęczone, przeciążone i samotne ze swoimi emocjami. Pomagam odzyskać wewnętrzny spokój i zbudować życie w zgodzie ze sobą — bez presji i nadmiernych wymagań.
Specjalizuję się w pracy z osobami dorosłymi doświadczającymi:
Zaburzeń lękowych, takich jak:
– fobia społeczna
– lęk uogólniony
– ataki paniki
Zaburzeń nastroju, w tym:
– depresja
– depresja sezonowa
Trudności w regulacji emocji i radzeniu sobie ze stresem, takich jak:
– przeciążenie emocjonalne
– chroniczne napięcie
– trudność w nazywaniu i rozumieniu swoich emocji
Perfekcjonizmu i wysokich standardów, objawiających się przez:
– niską samoocenę i wewnętrznego krytyka
– nadmierną samokrytykę i brak akceptacji siebie
– nieustanny lęk przed oceną i porażką
– trudność w odpoczynku i regeneracji
– przekonanie, że „nigdy nie jestem wystarczająco dobry/a”
