mgr Małgorzata Wójcik

Psycholog · Psychoterapeuta Więcej

Moje doświadczenie

Czy to o Tobie?

· Budzik dzwoni, a Ty wciąż odkładasz go na później. W rezultacie budzisz się o 7, a z łóżka wychodzisz dopiero koło południa — połowa dnia przepadła, znowu to samo.

· Chcesz coś zrobić, ale lęk i napięcie rosną. Toniesz w myślach, analizujesz, odkładasz. Czas mija, a działania brak.

· Kiedy przychodzi smutek czy zwątpienie, znowu uciekasz w telefon albo sen. Zamiast ulgi pojawia się poczucie zmarnowanych godzin.

· Myśli o przyszłości nakręcają niepokój — widzisz głównie przeszkody. W rezultacie nie podejmujesz decyzji, a w głowie narasta chaos.

· Wspomnienia z przeszłości powracają jak ciężar — wywołują poczucie winy, wstydu czy smutku. Zamiast iść naprzód, zostajesz w tym, co dawno minęło.

· Masz milion pomysłów, ale każdy kończy się tylko w Twojej głowie. Mija dzień za dniem, a nic się nie zmienia.

· Rzeczy, które kiedyś sprawiały radość, już nie cieszą — czujesz pustkę i brak sensu.

· Spotkania z innymi stają się trudne — brakuje Ci słów, łatwiej się wycofać niż powiedzieć, co czujesz. Czasem wybuchasz złością albo reagujesz impulsywnie, a później wracasz z poczuciem, że znowu „nie wyszło”.

· Wieczorem obiecujesz sobie, że jutro będzie inaczej. Ale kładziesz się późno, zmęczony, z poczuciem, że kolejny dzień przeciekł Ci przez palce.

A teraz wyobraź sobie, że to o Tobie:

· Budzik dzwoni i naprawdę wstajesz — poranek zaczyna się spokojniej, robisz pierwszy krok, który daje Ci poczucie wpływu.

· Lęk się pojawia, ale już nie toniesz w myślach — zauważasz go i potrafisz mimo wszystko robić to, co dla Ciebie ważne.

· Gdy przychodzi smutek czy zwątpienie, wybierasz coś, co naprawdę pomaga — zamiast zasypiać czy uciekać w telefon, korzystasz z tego, co wiesz, że działa.

· Myśli o przyszłości przestają Cię paraliżować — wiesz, co z nimi zrobić i jak przekuć je w konkretne działania.

· Wspomnienia z przeszłości nie rządzą Twoim nastrojem — rozumiesz je i sam decydujesz, co z nimi zrobić.

· Zamiast gubić się w milionie pomysłów, wiesz, co wybrać i zaczynasz to realizować — krok po kroku.

· Wracasz do aktywności, które kiedyś dawały Ci radość — i naprawdę czerpiesz z nich przyjemność.

· W relacjach czujesz się swobodniej — potrafisz mówić o tym, co czujesz, i słuchać drugiej osoby, bez poczucia podporządkowania się. Nawet jeśli pojawia się złość, umiesz ją wyrazić w sposób, który nie rani, tylko pomaga budować więź.

· Kładziesz się spać o zaplanowanej porze — z poczuciem, że ten dzień należał do Ciebie, miałeś nad nim kontrolę i naprawdę coś w nim zrobiłeś.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) to podejście, które pozwala przejść od codzienności opisanej w pierwszej części do rezultatów przedstawionych w drugiej.

Jeśli czujesz, że taka zmiana jest Ci potrzebna — czekam na Ciebie, z przestrzenią na rozmowę i rozwój.

O mnie:

Jestem psychoterapeutą w trakcie całościowego szkolenia w nurcie poznawczo-behawioralnym w Szkole Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej dr Ewy Pragłowskiej i dr Agnieszki Popiel przy Uniwersytecie SWPS w Warszawie.

Prowadzę terapię osób doświadczających m. in. zaburzeń lękowych czy zaburzeń nastroju, a także tych, które otrzymały diagnozę zaburzenia ADHD i rozważają rozpoczęcie terapii lub psychoedukacji w tym kierunku.

Zajmuję się również diagnostyką zaburzenia ADHD oraz diagnostyką zaburzeń osobowości.

więcej