mgr Karolina Czmielewska

Z wykształcenia jestem psychologiem o specjalności klinicznej – absolwentką
studiów magisterskich na Uniwersytecie SWPS we Wrocławiu. Doświadczenie
zdobywałam w Przedszkolu Terapeutycznym „Subrideo” oraz w Przedszkolu
Integracyjnym. Obecnie jestem związania z Fundacjami „Promyk Słońca” oraz
„Odkrycie”, gdzie udzielam wsparcia prowadząc indywidualne zajęcia wspomagające
rozwój dzieci. Dodatkowo współpracuję z Fundacją, w której przeprowadzam
warsztaty edukacyjne i kreatywne przy użyciu między innymi klocków Lego. Współpracowałam
z dziećmi z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, zaburzeniami ze spektrum
autyzmu, ADHD, zespołem Downa, problemami emocjonalnymi i związanymi z
zachowaniem.

W swojej pracy bazuję na podejściu RDI (Metoda Rozwoju Relacji), wykorzystuję
Metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, Metodę M. Ch. Knillów oraz
elementy relaksacji.
Pomagam dzieciom w wieku od 2 do 12 lat w obszarze:
- oceny psychologicznego rozwoju;
- zespołu nadpobudliwości ruchowej (ADHD);
- zespołu deficytu uwagi (ADD);
- zaburzeń ze spektrum autyzmu;
- alkoholowego zespół płodowy (FAS);
- zespołu Downa;
- niepełnosprawności intelektualnej;
- zaburzeń lękowych;
- problemów w relacjach z rówieśnikami i dorosłymi;
- problemów z opanowaniem prawidłowych nawyków życia codziennego;

W mojej pracy najważniejsze są dla mnie: uśmiech, komfortowa atmosfera,
podążanie za dzieckiem. Duży nacisk kładę na to, aby dzieci czuły się swobodnie i
bezpiecznie w gabinecie. Rozumiem i szanuję to, że każde dziecko potrzebuje czasu
na adaptacje do nowego miejsca.

Współpracę rozpoczynam od spotkania konsultacyjnego z opiekunami i dzieckiem, na którym
zapoznaję się z trudnościami dziecka, zbieram wywiad i rozpoznaję oczekiwania opiekunów. W
kolejnych spotkaniach udział bierze tylko dziecko – na nich badam jego funkcjonowanie,
rozpoczynam proces diagnostyczny.

Budowanie zaufania wymaga poczucia bezpieczeństwa, stąd w swojej pracy kieruję się zasadą
poufności – przedstawiam rodzicom swoje rozumienie problemów dziecka, jednocześnie nie
ujawniając nikomu wątków poruszanych przez dziecko czy nastolatka. Wyjątkiem jest sytuacja
zagrożenia życia lub zdrowia Pacjenta.