Jestem psychologiem, psychotraumatologiem, certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień, psychoterapeutą w nurcie integratywnym w trakcie certyfikacji, terapeutą EMDR i członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii EMDR. Posiadam dwukierunkowe wykształcenie. Swój drugi tytuł magistra zdobyłam na Wydziale Psychologii o specjalności psychologia kliniczna w Uniwersytecie SWPS we Wrocławiu. Obecnie współpracuję z Uniwersytetem WSB Merito w Opolu, gdzie prowadzę zajęcia dydaktyczne dla studentów. Studia psychologiczne ukończyłam jako dojrzała już kobieta i jest to mój drugi, bardzo świadomie wybrany fakultet.
Pracę psychologa i terapeuty traktuję jako towarzyszenie drugiemu człowiekowi w jego drodze do osiągania ważnych zmian życiowych. Z dużym zaangażowaniem i fascynacją uczestniczę w takiej podróży. Z całym przekonaniem mogę stwierdzić, że jest to jedno z najciekawszych a zarazem najtrudniejszych zadań jakie mogę realizować w swoim życiu zawodowym.
Specjalizuję się w pracy indywidualnej z osobami z zaburzeniami ze spektrum chorób afektywnych (depresja, ChAD – choroba afektywna dwubiegunowa), osobami ze skłonnością do autodestrukcji oraz uzależnionymi od środków psychoaktywnych. Pomagam w zdrowieniu osobom, które doświadczyły traumy, zagrożenia utraty życia lub zdrowia, przemocy fizycznej, psychicznej, traumy relacyjnej. Pracuję również z osobami przeżywającymi kryzys emocjonalny, który jest efektem działania stresorów w ważnych obszarach życia.
W swojej pracy kieruję się Kodeksem Etyczno - Zawodowym Psychologa, współpracuję z innymi psychologami i terapeutami, a własną pracę poddaję stałej superwizji.
Moim mottem życiowym jest sentencja Alice Miller: „Żadna droga w moim życiu nie byłą tak długa jak ta, która miała mnie zaprowadzić do mnie samej.” Dotarcie do tego co chcę robić w swoim życiu, i jak się realizować, zajęło mi wiele lat mojego życia! Dziś jestem szczęśliwa i dumna z tego, że nie brakło mi siły, zaangażowania i wytrwałości na tym trudnym szlaku do celu i zmiany. Z całym przekonaniem mogę powiedzieć, że najpierw trzeba odnaleźć siebie, a potem można pomagać innemu człowiekowi. Bo człowiek powinien być zadowolony z tego kim jest i co robi. Bo tu chodzi o to, żeby być lepszym i jeszcze lepszym, nie od kogoś innego lecz tylko od siebie samego. SERDECZNIE ZAPRASZAM Elżbieta Barańska-Zimna