Lekarz, Psychiatra dzieci i młodzieży (w trakcie specjalizacji),Doktorant
Wykładowca w Zakładzie Fizjologii Człowieka UM w Rzeszowie
Doktor od małych, wielkich spraw
Wierzę w uważność, kompetencję i odpowiedzialność — niezależnie od tego, czy dotyczą dziecka w kryzysie psychicznym , pacjenta w warunkach ekstremalnych , czy zespołu, któremu powierzono decyzje w sytuacjach granicznych .
Jestem lekarzem, który nie porusza się jedną ścieżką.
Nie dlatego, że nie potrafię wybrać — lecz dlatego, że świat człowieka, jego rozwoju i kryzysów psychicznych jest zbyt złożony, by oglądać go z jednego punktu widzenia .
Zawodowo związałem swoje życie ze Świętokrzyskim Centrum Psychiatrii w Morawicy, a prywatnie — z Kielcami , które są jednym z najpiękniejszych miejsc, w jakich przyszło mi mieszkać. To właśnie tu łączą się dla mnie praca, rodzina i poczucie zakorzenienia .
Kształcę się w psychiatrii dzieci i młodzieży, ponieważ to właśnie na styku rozwoju, relacji i cierpienia psychicznego najpełniej widać, jak bardzo człowiek jest całością . W swojej pracy staram się przede wszystkim zrozumieć dziecko jako osobę, a nie jako zbiór objawów czy rozpoznań. Każde dziecko ma własne tempo, wrażliwość i sposób przeżywania świata — i to one wyznaczają kierunek naszej wspólnej pracy .
Równolegle jestem doktorantem. W pracy naukowej zajmuję się problemem nawrotów kryzysów psychicznych i rehospitalizacji w psychiatrii, rozumianych nie tylko jako wskaźnik systemowy, ale także jako opowieść o braku ciągłości opieki, granicach współczesnych modeli leczenia i realnych doświadczeniach pacjentów oraz ich rodzin . Pozwala mi to łączyć codzienną praktykę kliniczną z myśleniem długofalowym o zdrowiu psychicznym dziecka.
Szczególnie bliska jest mi wczesna diagnostyka zaburzeń neurorozwojowych, takich jak:
Wczesne rozpoznanie pozwala lepiej zrozumieć trudności dziecka, zmniejszyć jego stres i dobrać wsparcie realnie dopasowane do jego potrzeb — w domu , w szkole i w relacjach z rówieśnikami .
Zajmuję się również leczeniem dzieci i młodzieży z uzależnieniami behawioralnymi oraz chemicznymi. Jest to dla mnie szczególnie ważny obszar pracy, ponieważ uzależnienia bardzo często są próbą poradzenia sobie z napięciem, samotnością lub niezrozumieniem — a nie jedynie „złym zachowaniem”. W pracy z młodymi pacjentami koncentruję się na zrozumieniu przyczyn trudności, wzmacnianiu zasobów dziecka oraz współpracy z rodziną .
Przez kilka lat pracowałem w Wielkiej Brytanii oraz uczestniczyłem w misjach medycznych w Afryce . Te doświadczenia nauczyły mnie spokoju, elastyczności i obecności — szczególnie ważnych w pracy z dziećmi i rodzinami funkcjonującymi w sytuacjach przeciążenia, zmiany lub kryzysu.
Jestem dyplomowanym lekarzem medycyny górskiej, medycyny ekstremalnej oraz medycyny podróży. Praca w warunkach granicznych uczy jasnej komunikacji, odpowiedzialności i podejmowania decyzji bez pośpiechu — wartości, które wprost przenoszę do pracy w gabinecie .
Ukończyłem również stomatologię oraz psychologię, ponieważ od zawsze interesowały mnie miejsca styku: ciało i psychika, objaw i jego znaczenie, technika i relacja terapeutyczna .
Poza medycyną ważne miejsce w moim życiu zajmuje przyroda. Żegluję , uczę żeglarstwa, wspinam się w górach . Od zawsze towarzyszą mi także zwierzęta — obecnie jest to kot , a od wczesnego dzieciństwa szczególną sympatią darzę gady i płazy , które przez wiele lat hodowałem i obserwowałem. Uczyły mnie cierpliwości, uważności i szacunku dla form życia funkcjonujących poza ludzkim rytmem i potrzebą natychmiastowej reakcji.
Często słyszę, że sam mam ADHD. Nigdy nie byłem diagnozowany w tym kierunku, nawet jeśli mam ADHD to traktuję je nie jako deficyt, lecz jako szczególny styl funkcjonowania poznawczego . Pomaga mi to lepiej rozumieć dzieci, które czują się „nie na miejscu”, są przeciążone bodźcami lub niezrozumiane przez otoczenie — oraz dostrzegać potencjał tam, gdzie inni widzą wyłącznie trudności.
