lek. Bartłomiej Taurogiński

Szanowna Pani. Opis Pani objawów jest bardzo przejmujący.
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne jest niestety jednym z bardziej uciążliwych schorzeń psychiatrycznych. Wielu pacjentów z tym schorzeniem, w obliczu cierpienia, które ono wywołuje, zaczyna także cierpieć na objawy depresyjne.
Ze względu na Pani trudności zalecałbym jak najszybsze podjęcie psychoterapii, najlepiej w nurcie poznawczo-behawioralnym. Dzięki temu, po pierwsze, uzyskałaby Pani wsparcie ze strony terapeuty w tych trudnych chwilach, a po drugie, techniki poznawczo-behawioralne na chwilę obecną są najskuteczniejszą, terapeutyczną metodą walki z obsesjami i kompulsjami.
W samodzielnym odnajdywaniu rozumienia swojej choroby mogłaby Pani także sięgnąć do książki pod tytułem "Pokonać OCD czyli zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne" dostępnej obecnie na rynku.
Jeżeli chodzi o leki od psychiatry, to proszę pamiętać, że w leczeniu obsesji i kompulsji, czasem mogą być potrzebne bardzo wysokie dawki leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI i muszą być stosowane dostatecznie długo, by wykazać efekt kliniczny. Być może w dotychczasowym leczeniu dawki leków były niedostatecznie duże, lub leki były zbyt szybko odstawiane.
Połączenie oddziaływań terapeutycznych oraz farmakologicznych daje największe szanse na opanowanie doświadczanych przez Panią objawów.
Jeżeli jednak skarży się Pani na skrajnie złe samopoczucie, obniżony nastrój i myśli samobójcze, szczerze zachęcam do zgłoszenia się na najbliższą Izbę Przyjęć oddziału psychiatrycznego dla młodzieży. Rozumiem Pani obawy przed tym co może Panią tam spotkać, ale szybko się Pani zorientuje, że obawy te były nieuzasadnione.
Pozdrawiam serdecznie i życzę wytrwałości w radzeniu sobie.