Witamserdecznie,mampytanie pod kątem psychicznym lub seksuologicznym.Odnajmłodszych lat – chyba od o

Witamserdecznie,mampytanie pod kątem psychicznym lub seksuologicznym.Odnajmłodszych lat – chyba od ok. 9 roku życia coraz częściejuciekałem się do masturbacji, aby złagodzić moje problemypsychologiczne. Masturbowane trwało bardzo długo nierzadko i niebez boleści po nim. Kiedy po raz pierwszy zetknąłem się zkatolickim kontekstem masturbacji, zazwyczaj czułem się potem winnyi bałem się piekła, ale mimo to kontynuowałem. Stosowałem chyba długo wogóle mechanizm obronny seksualizacji, a z drugiej stronytłumienia reaizacji ekspresji aktów erotycznych lub myślierotycznych, a nie poznałem strategii konstruktywnego radzenia sobiez sytuacjami trudnymi.Masturbowanetrwało bardzo długo nierzadko i nie bez boleści po nim. Kiedy poraz pierwszy zetknąłem się z katolickim kontekstem masturbacji,zazwyczaj czułem się potem winny i bałem się piekła, ale mimo tokontynuowałem. Po spotkaniu mojej najbliższej osoby jest łatwuej.Żyjemy w decyzji wstrzemięźliwości i to działa. Zdrugiej strony coś mnie pcha do masturbowania się lecz nie nieumiem tego określić. Na poziomie rozumu mówię: nie masturbacjigdyż nie potrzebuję. Przekierowałem swa uwagę na inne sfery życiaaby aktywność masturbacyjna się nie pojawiała. Jednak najczęściejwchodząc nago do toalety wiedząc, że czeka mnie sala torturzwiązana z dokonaniem kompulsywnie bardzo długo trwałego izrytalizowanego de facto mycia spowodowanego zaburzeniamiobsesyjno-kompulsyjnymi nie mam wtedy ucieczki od stresu i siędenerwuję dodatkowo gdyż nie chcę tam być długo, a muszę abyodczuć się wymytym i wszystkie przedmioty dookoła mnie niepokaziły według mojego definiowania problemu to wtedy zdarza sięmasturbowanie. Inne spostrzeżenia moje wynikają, że gdy spojrzęnago w lustro to czasem nie mogę oprzeć i kojarzą mi się myślihomoerotyczne więc pcha mnie do zrobienia masturbacji jednak zazgodą odgórnie myślli o przytłoczeniu życia mojego problemami –odczuwam życie jako przebywanie w obozie koncentracyjnym (po tyludramatch i traumach oraz cierpieniu i problemach nowych). Jednaknajczęściej pojawiającą się w moim przypadku oceną jestrozbieżność między decyzją praktykowania cnoty czystości arealistyczną oceną/sądem jej utrzymania (mam już doświadczenie wtym zakresie), połączona z towarzyszącym jej stanem psychicznym(np. emocjonalnym, niekiedy lękiem przed porażką, rezygnacją,bezradnością itp.) oraz brakiem lub zniechęceniem w modlitwie (naogół brakuje mi siły do modlitwy). Oczywiście wiem, że z punktuwidzenia naukowego madsturbacja sama w sobie jest normalna, Jednak winnych okolicznościach staje się problemem dla zdrowia.
Tutajpytanie:
Coto dla mnie oznacza z naukowego punktu widzenia (psychologicznego,psychiatrycznego, psychoterapeutycznego, seksuologicznego), że niemogę przestać się masturbować? Chyba jest to jakiś niezdrowyeskapizm...Uwaga:kieruję się ogólnie przyjętymi standardami naukowymi, zgodnymi zwytycznymi, takimi jak te np. WHO. Dlatego też z pewnością nie mamowy o sugerowaniu czegoś, co nie zostało tam zdefiniowane.Niestety, takie prywatne fantazje wśród terapeutów obejmująrównież modne pojęcie uzależnienia od seksu (które nie istnieje,pomimo licznych dowodów), zamiast przynajmniej zdiagnozowaćistniejący wcześniej lub przynajmniej ugruntowany, nadmierny popędseksualny, itp. Jeśli chodzi o mnie ja mam wykluczone nadmiernypopęd seksualny