Witam. Żona wniosła o rozwód po 13 latach związku(7 małżeństwa) nie mogę się pozbierać... Jest dla

Witam, widzę, że bardzo przeżywa Pan rozstanie, może powinien się Pan umówić na konsultację ze specjalistą żeby uzyskać wsparcie dla siebie w tym trudnym czasie. Pozdrawiam.

Zdrada to niewyobrażalnie trudne i bolesne doświadczenie, a Twoja reakcja i pobyt w szpitalu psychiatrycznym, jest oczywistym skutkiem tak ogromnego szoku i straty. Twoje cierpienie jest całkowicie zrozumiałe w tej sytuacji. Najważniejsze, abyś kontynuował profesjonalne wsparcie. Kontynuuj leczenie farmakologiczne zgodnie z zaleceniami lekarza psychiatry. Pomyśl o regularnej psychoterapii indywidualnej. Pomoże Ci ona przepracować żałobę po stracie związku (tak, to jest żałoba, i to zdecydowanie trudniejsza niż śmierć współmałżonka). Nauczysz się, jak radzić sobie z silnymi emocjami (gniewem, smutkiem, poczuciem odrzucenia po zdradzie). Terapia ułatwi Ci odnalezienie się w nowej rzeczywistości i pomoże opracować strategie radzenia sobie z natrętnymi myślami i snami. Wzmocnisz swoją samoocenę (osoba zdradzona często czuje się winna, traci poczucie własnej wartosci). Być moze żona zechce wrócić i będziecie chcieli dać sobie drugą szansę. Być może to definitywny koniec Waszego zwiazku. Warto rozważyć różne opcje i przyjrzeć się dokładnie sobie: swoim uczuciom, pragnieniom, obawom, schematom i wyciągnąć wnioski z Waszej relacji na lepszą przyszłość. Zasługujesz na to, aby Twoje życie było pełne i satysfakcjonujące.

To naturalne, że po tak długim związku pojawia się ogromny ból, tęsknota i poczucie bezsilności — to reakcja na stratę kogoś, kto był dla Pana bardzo ważny. Dobrze, że szuka Pan pomocy i jest pod opieką lekarzy — to oznaka siły i troski o siebie. Warto także rozważyć rozmowę z psychoterapeutą, by pomóc sobie uporządkować emocje i stopniowo odzyskać spokój. Proszę dać sobie czas i pozwolić sobie czuć — żałoba po rozstaniu wymaga cierpliwości. Ten ból nie będzie trwał wiecznie, a z każdym dniem może Pan powoli odbudowywać swoje życie i wewnętrzną równowagę.

Dzień dobry, Rozumiem że to dla Pana trudny czas. Leki mogą trochę osłabić niektóre objawy, ale przede wszystkim potrzebuje Pan pogodzić się z zaistniałą sytuacją, poszukać innych celów w życiu. To z jednej strony wymaga czasu, ale z drugiej na pewno pomocna będzie psychoterapia, żeby pomóc Panu to wszystko sobie poukładać. Pozdrawiam Justyna Wojciechowska