Witam serdecznie, na czym polega infatylizm podczas mowy dorosłego człowieka w psychologii? Prosz

Witam serdecznie, na czym polega infatylizm podczas mowy dorosłego człowieka w psychologii? Proszę bardzo o jakieś kryteria rozpoznawcze ponieważ dotknąć może on chyba wszystkie grupy społeczne: księży, strażaków, opiekunki, itd.

3 odpowiedzi


Witam, z punktu widzenia psychologii infantylizm jest zjawiskiem, w którym osoba dorosła przejawia w zachowaniu, swoich postawach oraz w języku, którym się porozumiewa cech charakterystycznych dla dzieci, osób niedojrzałych, lub sytuacją, w której dzieci starsze zachowują się nieadekwatnie do wieku (jak młodsze). Może wynikać to z np. z uszkodzeń mózgu, udaru, długotrwałego nadużywania substancji psychoaktywnych bądź stanowić reakcję na odcięcie od życia w społeczeństwie np. u osób z chorobami przewlekłymi wymagającymi ciągłego leżenia, utrudniającymi interakcje społeczne. Infantylizm może też być reakcją na silny stres bądź utrzymujące się napięcie nerwowe, wtedy zauważalny jest u takiej osoby tzw. regres do poprzednich etapów rozwoju, w których ta osoba czuła się bezpieczniej. Przejawia się to w spontanicznie pojawiających się zachowaniach charakterystycznych dla dzieci. Wyróżniamy też infantylizm parafiliczny jako zaburzenie seksualne, w którym satysfakcja seksualna osiągana jest poprzez odgrywanie roli dziecka, najczęściej niemowlęcia. Jak zauważyła osoba zadająca pytanie powyższe zaburzenia występować mogą u różnych grup zawodowych.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie


Dzień dobry, infantylizm w mowie dorosłych to sposób komunikacji, który przypomina zachowanie lub sposób mówienia charakterystyczny dla dzieci. Może być wyrazem psychologicznej niedojrzałości lub mechanizmem obronnym, mającym na celu unikanie odpowiedzialności, zwrócenie uwagi, czy budowanie relacji poprzez wzbudzanie opiekuńczości u innych. Cechuje go: Intonacja i stylem mowy- wysoka tonacja głosu lub przesadnie „słodki” sposób mówienia. Używaniem zdrobnień, słów i wyrażeń typowych dla dzieci, nawet w sytuacjach oficjalnych. Tematyką rozmów skupioną na prostych, infantylnych zainteresowaniach bez uwzględniania kontekstu dorosłości. W treści przeważa nadmierna prostota, brak logiki lub unikanie odpowiedzialnych tematów. Pozdrawiam

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.