Witam. Piszę z problemem, który dotyka mnie bardzo mocno i potrzebuję sobie z nim poradzić. Jestem w

Witam. Piszę z problemem, który dotyka mnie bardzo mocno i potrzebuję sobie z nim poradzić. Jestem w szczęśliwym związku od 3 miesięcy. Bardzo szybko załapalismy ze sobą bardzo dobry kontakt. Mamy podobne zainteresowania, poglądy czy spojrzenie na przyszłość. Pewnego razu absolutnie losowo zadałem sobie pytanie czy na pewno ją kocham. I tu pojawia się problem, mianowicie mam dużą blokadę w głowie, która nie potrafi powiedzieć tak (warto dodać, że tyczy się to samo brata czy mamy). W myślach wszyscy nic nie znaczą i są dla mnie obojętni mimo, że wiem że ich kocham, jednak moja dziewczyna jest dla mnie najważniejsza w dorosłym życiu i o nią najbardziej to przeżywam. Potrafię maniakalnie mieć myśli że jej nie kocham, że nie mogę z nią być, że nie jestem szczęśliwy. Mimo, że wiem iż są to myśli nieprawdziwe, niechciane to nadal mnie nawiedzają. Próbuje je wypędzać, ignorować ale to są rozwiązania krótkoterminowe, które i tak kończą się tym, że to wraca. Tak samo z moją rodziną. Myśl, że mogłoby ich nie być nie robi na mnie żadnego wrażenia, wprawia mnie w totalną obojętność. Te niechciane myśli na temat mojej miłości życia powodują ataki paniki, płaczu (mój sposób na odreagowanie, odbedzenie myśli), bóle głowy i brzucha. Dodam, że ona doskonale wie o tych myślach bo sam jej o nich powiedziałem bo bardzo ją kocham i chce być z nią szczery. Daje mi pełne wsparcie i zrozumienie. Zasugerowało, że może to być OCD, gdyż sama miała podobna sytuację u swojego znajomego a jej tata miał depresję. Medytacja nie pomaga, zrezygnowałem z kofeiny. Wiem, że kocham ją i ich i chce być szczęśliwy i wolny od tych myśli i od tej obojętności. Proszę o pomoc...