Witam, mam straszny problem z panowaniem nad emocjami. Odkad tylko pamiętam byłam nerwowa, wybuchowa

Dzień dobry, dziękuję za pytanie. Przede wszystkim potwierdzam, że wszystko z Panią w porządku :D Intuicja Pani nie zawodzi. Tam, gdzie czuje Pani brak równowagi w związku - tam nie ma tej równowagi. Tam, gdzie czuje Pani, że coś jest nie w porządku w postawach ludzi w otoczeniu - to jest nie w porządku. Z opisu wnoszę, że liczne działania, obowiązki, stres, doprowadziły Panią do miejsca, w którym nie ma Pani przestrzeni, aby posłuchać intuicji i spokojnie zaplanować zmiany. U Pani tylko robota i robota. Akcja i reakcja. Zadania i obowiązki. I radzenie sobie z obciążeniami. Stąd strach i próby poszukiwania powodów, aby nic nie zmieniać. A co, jeśli by się okazało - po zmianie - że ma Pani tego wszystkiego mniej na głowie? Rekomenduję trochę zwolnić. Przemyśleć. Przyjrzeć się swojej rzeczywistości. Świadomie ocenić, co jest OK, a co nie jest OK. Możliwe, że jest Pani w stanie, w którym trudno Pani będzie to zrobić samodzielnie. Dla mnie, z tego listu wynika, że coś się stało w Pani życiu, że nastawiła się Pani głównie na odbiór rzeczywistości - na reagowanie. A ostatnie doświadczenia jeszcze bardziej Panią przytłoczyły i jest Pani w stanie odpowiedzieć przychodzącej rzeczywistości tylko "tak" albo "nie". A może nawet ma Pani doświadczenie, że Pani "nie" i tak nic nie znaczy. Dlatego zapraszam po konsultacje. Obawiam się, że nie ma metody, którą mogłaby Pani zastosować "domowym sposobem". Może Pani - do czasu decyzji o konsultacji/konsultacjach - spróbować pisania, żeby dać głos swoim przeczuciom i intuicji, niemniej mam obawy, że to może spowolnić Pani proces stawania na nogi. Przy całym dobrodziejstwie tej metody, ona wcale nie musi być dla Pani korzystna. Ale lepiej tak, niż dać się porwać tej ciągnącej w dół energii.

Witam, opisana przez Panią sytuacja jest bardzo złożona. Trudno coś tu poradzić przez internet. Jedyne, co mogę polecić to konsultacja z psychoterapeutą. Może Pani poszukać Ośrodka Interwencji Kryzysowej i tam się udać. Ewentualnie chociaż telefon zaufania. Mogę domyślać się jak Pani jest trudno. Znikąd pomocy i takie obciążenia na co dzień... Proszę poszukać specjalisty, który będzie w stanie Panią zrozumieć. Często osobie z boku łatwiej jest "wygadać się" i taka osoba może bardziej racjonalnie wesprzeć niż ktoś bliski. Myślę, że potrzebuje Pani tego. Proszę w końcu zrobić coś dla siebie samej. Pozdrawiam serdecznie, Emilia Szymanowicz

Dzień dobry. Bardzo poruszająca historia. Domyślam się, że żyjąc w domu gdzie jest alkohol, wszystko kręci się wokół osób pijących a Pani pod wieloma względami była na uboczu. Dorastanie w takim domu jest pod wieloma aspektami traumatyczne. Dlatego warto by było uporządkować swoje życie i zdrowie zgłaszając się na terapie DDA i psychoterapię, ponieważ tkwi Pani w miejscu z frustracją, złością i brakiem możliwości podjęcia decyzji. W pracy z terapeutą odkryje Pani co miało wpływ na to, że jest Pani w takim miejscu, a świadomość siebie i zmiany w wielu obszarach pozwolą Pani spojrzeć na siebie i swoją sytuację z innej perspektywy, co umożliwi podjęcie decyzji zgodne z Pani pragnieniami

Dziękuję za tak szczery i przejmujący opis sytuacji – Pani opowieść pokazuje ogrom cierpienia, samotności i przeciążenia, które dźwiga Pani od lat. Takie emocje jak złość, frustracja, agresja czy bezsilność nie są oznaką tego, że jest Pani złą matką, ale naturalną reakcją organizmu, który przez bardzo długi czas funkcjonował ponad swoje siły, bez odpowiedniego wsparcia emocjonalnego i fizycznego. Ma Pani za sobą traumatyczne doświadczenia – trudne dzieciństwo, samobójstwo ojca, śmierć matki i teściowej, opieka nad dziećmi (w tym jednym z zaburzeniami neurorozwojowymi), samotność w małżeństwie oraz zdrady i zachowania męża, które nie tylko nie dają oparcia, ale wręcz pogłębiają kryzys. Trudno oczekiwać, że w takich warunkach będzie Pani w stanie funkcjonować z łagodnością i spokojem. Pani myśli o odejściu, wyczerpaniu i bezsilności są sygnałem alarmowym – one nie świadczą o tym, że coś jest z Panią nie tak, ale że bardzo długo była Pani pozostawiona sama sobie i nikt nie dał Pani wystarczającego wsparcia. Mąż, który nie śpi z Panią, nie rozmawia, nie wspiera w obowiązkach, zdradzał i dziś proponuje udział w układach seksualnych, które Panią ranią – przekracza granice, które powinny być podstawą szacunku i partnerstwa w relacji. Pani nie jest od tego, by „wytrzymać” dla dzieci i wszystkich innych – ma Pani prawo do odpoczynku, do granic, do szacunku i do miłości. W takiej sytuacji bardzo ważne jest, aby podjęła Pani psychoterapię indywidualną – to pierwszy krok, by odzyskać swoją tożsamość, nauczyć się rozpoznawać emocje, odróżniać zdrowe granice od nadużyć i zacząć naprawdę dbać o siebie. Zapraszamy Panią na terapię indywidualną online lub stacjonarnie w Warszawie, a jeśli Pani poczuje gotowość – być może również na terapię par, o ile obie strony będą chciały się zaangażować. Jednocześnie bardzo zachęcamy do udziału w naszych warsztatach „Zdrowe Związki” i „Intensywny Trening Asertywności”, gdzie może Pani w bezpiecznych warunkach nauczyć się stawiać granice i odzyskać siłę. Proszę pamiętać – Pani cierpienie nie jest oznaką słabości, ale wołaniem o pomoc. Pani życie ma wartość, a to, co Pani czuje, zasługuje na wysłuchanie i ukojenie. Radosław Helwich CEO ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień ul. Boguckiego 6/3 Warszawa Żoliborz